ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Σαν να μιλάς μόνος σου
Η γραφή είναι μοναχική και προσωπική, όπως και η ανάγνωση. Το να γράφεις και να διαβάζεις είναι, λοιπόν, «σαν να μιλάς μόνος σου»; Αλλά, γνωρίζουμε, ότι κανείς που να μην είναι [..]
[ Φοίβος Γκικόπουλος / 15.07.18 ]
Μικρά βράδια, όνειρα γλυκά, φρίκη
Μικρά βράδια, μεγάλα φεγγάρια. Κάτι φεγγάρια τόσο διάφανα, που να μπορείς να βλέπεις το μέσα μέρος τους. Να μην υπάρχει αθέατη πλευρά στα φεγγάρια που περισσότερο λάμνουν παρά [..]
[ Κώστας Καναβούρης / 13.07.18 ]
Ο Πούτιν, το Άγιον Όρος και το Όνομα
Αναρωτιέται κανείς, πως εμπλέκεται το Άγιον Όρος στην πολιτική και σε υποθέσεις… κατασκοπείας, πως παρεμβαίνει ο Βλ. Πούτιν ; Ποια σημασία έχει το όνομα της ΠΓΔΜ με μία [..]
[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / 12.07.18 ]
Κέρασέ με, μια σοκολάτα
«Θα σε κεράσω μια σοκολάτα. Θες πριν, να σε κεράσω μια σοκολάτα; Μια μικρή σοκολάτα; Θα σε κεράσω μια σοκολάτα» της είπε.
Κι εκείνη που θρύψαλα μια ζωή υπήρξε, κομματάκι εδώ, [..]
[ Γιάννα Κουκά / 09.07.18 ]
«Δαιμονισμένες» ή ο φανατισμός ως ιστορικό φαινόμενο...
Ένα βιβλίο που τυχαία έπεσε στα χέρια μου, καθ’ ότι το ανακάλυψα στον πάγκο βιβλίων του κινηματογράφου Αλκυονίδα, έγινε αφορμή, γι’ αυτές τις σκέψεις.
Το βιβλίο, έχει τον μάλλον… [..]
[ Γεωργία(Γιούλα) Τριγάζη / 09.07.18 ]
Το τέρας που γεννά η ένωση νεοφιλελεύθερων και ακροδεξιών
Στην Αυστρία οι νεοφιλελεύθεροι και οι ακροδεξιοί ψήφισαν το 12ωρο. Αυτά τα δύο φαινομενικά ετερόκλητα ρεύματα συναντώνται και στην Ελλάδα. Ετερόκλητα γιατί αυτοί που [..]
[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / 07.07.18 ]
Η φρικώδης γελοιότητα του φασισμού
Το Αρχαίο Θέατρο των Φιλίππων, όπως και το Αρχαίο Θέατρο της Θάσου είναι για μένα (και για την συντριπτική –πιστεύω– πλειοψηφία των Καβαλιωτών, των Δραμινών και όλων των [..]
[ Κώστας Καναβούρης / 05.07.18 ]
«Ποτέ Ξανά»
«Το σπίτι ενός ανθρώπου που αγαπάμε δεν είναι ποτέ μακριά», λέει μια παροιμία από τη Νιγηρία.
Δεν θα μάθουμε ποτέ πόσο μακριά απ’ το σπίτι τους βρέθηκαν τα τρία μωρά που πνίγηκαν όταν [..]
[ / 03.07.18 ]
Κώστας Αξελός: Ο εντυπωσιασμός ως κινούν αίτιο
Εκλείπουν πλέον οι ποιητές που ξεσήκωναν τα κύτταρα και ανέτρεπαν τα καθεστώτα, καταγγέλλοντας «κάθε κενότητα (που) αναπαύεται ανώδυνα σε κατακτημένες αποσκευές». Τώρα, [..]
[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / 26.06.18 ]
Το λίπος
Δούλευε υπερωρίες και ευχαριστούσε τον Θεούλη που για άλλη μια μέρα την έβγαλε καθαρή -τα ρούχα κολλημένα πάνω του- δεν ήταν που δεν έτρωγε, οι έγνοιες τον έτρωγαν και δεν τον [..]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 25.06.18 ]
Ο δρόμος...
Χαμηλοτάβανα σπιτάκια, φυτά που αγωνίζονταν για λίγο φως. Ο δρόμος πήχτρα σκόνη το καλοκαίρι, λάσπη το χειμώνα. Γειτονιά των παραμελημένων γυναικών, των ξυπόλυτων παιδιών, [..]
[ Μαργαρίτα Μανώλη / 22.06.18 ]
Αντικείμενα και υποκείμενα
Για έναν ρεαλιστή, τα αντικείμενα ως μοναδικές οντότητες, ανεξάρτητες και καθορισμένες, είναι το σημείο εκκίνησης σε κάθε ορισμένη αλυσίδα∙ δηλαδή τα πάντα, σε [..]
[ Φοίβος Γκικόπουλος / 18.06.18 ]
Το Κάστρο της Άρτας
«Άρτα το Κάστρο και η οχύρωση της αρχαίας Αμβρακίας»
Επιμέλεια Β. Ν. Παπαδοπούλου
Έκδοση Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και Εφορεία Αρχαιοτήτων Άρτας,
Άρτα 2017, σελ. [..]
[ Κώστας Τραχανάς / 16.06.18 ]
Η αγάπη είναι αχίλλειος πτέρνα
Χρόνια την έβλεπα εκεί περνώντας με τ' αυτοκίνητο. Σ΄ έναν παράδρομο της εθνικής. Πουλούσε χόρτα που μάζευε η ίδια στο βουνό. Με όλους τους καιρούς. Εκτός τις Πέμπτες. Στο [..]
[ Μαργαρίτα Μανώλη / 15.06.18 ]
Μας αλάλιασε η όραση
«Μας αλάλιασε η όραση» λέει σε μια από τις εξαίσιες διατυπώσεις του ο Νίκος Καρούζος. Και όντως όταν κοιτάς στ' αλήθεια, όχι βέβαια την ασήμαντη επιφάνεια των πραγμάτων, αλλά το [..]
[ Κώστας Καναβούρης / 13.06.18 ]
Οι Έλληνες και η μάσκα
Οι Έλληνες δεν θέλουν να γνωρίζουν τον εαυτό τους γιατί ίσως ξέρουν ότι αν τον γνώριζαν πραγματικά, αν τον κοιτούσαν στον καθρέφτη και έβλεπαν πώς αληθινά είναι, δεν [..]
[ Φοίβος Γκικόπουλος / 13.06.18 ]
Τελεία
Πριν βάλλει μπρος,
«γεια σου αγάπη μου!»,
κι ένας θόρυβος αλλιώτικος.
Αυτή, του έκανε νοήματα απέξω.
«Το σκότωσες ηλίθιε!»
Mια τόση δα μπαλίτσα,
μαύρη.
Ένα σημείο στίξεως,
μια [..]
[ Γεωργία(Γιούλα) Τριγάζη / 12.06.18 ]
Το παράδοξο της οδύνης
Το πιο επώδυνο πράγμα στη ζωή είναι η σκέψη του πόνου. Ωστόσο, χωρίς το μυστήριο του πόνου, ακόμη και η πιο ευτυχισμένη ζωή είναι ακρωτηριασμένη. Γιατί εκείνος που δεν δέχεται την [..]
[ Παναγιώτα Ψυχογιού / 11.06.18 ]
Αλεύρι και προζύμι
Η γιαγιά μου από τη Νάξο. Τα καλοκαίρια που επισκεπτόμουν το νησί στο ξύλινο φουρναριό της αξημέρωτα ακόμα. Εκεί την έβρισκα όταν τα δαιμόνια της εφηβείας τρύπωναν στο κορμί [..]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 10.06.18 ]
Ο Άλλος
Ο άλλος, ο ξένος, ο διαφορετικός. Έτσι ένιωθε. Έτσι τον έβλεπαν. Μόνο κακίες εισέπραττε. Η στοίβα μεγάλωνε μέρα με τη μέρα. Είναι πέντε έξη. Τον κυκλώνουν με μια σκληρή, σχεδόν θανατερή [..]
[ Μαργαρίτα Μανώλη / 09.06.18 ]
Η εύκολη ουτοπία
Οι μεγάλες ουτοπίες του 19ου και του πρώτου μισού του 20ου αιώνα εξαφάνισαν τα σύνορα ανάμεσα στο δυνατό και το αδύνατο, εισάγοντας δυναμικά το εξωτερικό στο [..]
[ Φοίβος Γκικόπουλος / 08.06.18 ]
Προς μαρκουτσοφόρα κοράκια: Αφήστε ήσυχα τα παιδιά
Ένα ολόγλυκο και από καρδιάς ΒΑΛΤΕ ΤΑ ΜΙΚΡΟΦΩΝΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΤΟ ΣΑΣ, στα μαρκουτσοφόρα κοράκια (μα εγώ την δουλειά μου κάνω), στους πρωινούς [..]
[ Σπύρος Σιάτρας / 08.06.18 ]
Η γλωσσική ορθότητα κρύβει το διαφορετικό
Με ενοχλεί η πολιτική ορθότητα, ειδικά όταν χρησιμοποιείται στη γλώσσα ως άλλοθι για να ξεπλύνει τον ρατσισμό. Η μικρή τσιγγάνα η Γιαννούλα σκοτώθηκε για να ξεθυμάνει τον [..]
[ Ειρήνη Παραδεισανού / 07.06.18 ]
Απολογισμός
Μαθητής του στο νυχτερινό. Τον συνάντησε μετά από χρόνια. Παιδί από λαϊκή γειτονιά. Τα πρωινά δούλευε σ’ ένα πλυντήριο αυτοκινήτων. Παντρεύτηκε νωρίς. Μια γειτονοπούλα. [..]
[ Μαργαρίτα Μανώλη / 02.06.18 ]
Οι «Γκοτζαμάνηδες»
(Αφήγημα που μπορεί να είναι και αληθινό)
Στον έξοχα αληθινό Θωμά Κοροβίνη που γράφει όπως τραγουδάει: Παράλογα. Δηλαδή ωραία.
Από τη δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη [..]
[ Κώστας Καναβούρης / 01.06.18 ]
Η βολική ακινησία του Κόσμου
Κύρια κατηγορία για την καταδίκη του Γαλιλαίου το 1633 ήταν η αθέτηση του “Διατάγματος του Καταλόγου Απαγορευμένων - Index Librorum Prohibitorum” το οποίο δημοσιεύθηκε στις 6 Μαρτίου του 1616. Σύμφωνα με αυτό, [..]
[ Κώστας Κάππας / 01.06.18 ]
Ο Πιραντέλο και τα κοινωνικά δίκτυα
Αφορμή να ανατρέξω εκ νέου στο ιδιόμορφο, καυστικό, ανατρεπτικό, και οπωσδήποτε πρωτοποριακό για την εποχή του χιούμορ, του Ιταλού -Σικελού για την ακρίβεια, και μάλιστα [..]
[ Γεωργία(Γιούλα) Τριγάζη / 28.05.18 ]
Το μέλι και το σκυλί της Κόλασης
Ο έξοχος Ζαν Μπερνάρ Πουί ξεκινάει το νουάρ Μυθιστόρημά του, «Η τελευταία παγίδα» (εκδ. Πόλις 2002, μετ. Κώστας Κατσουλάρης), μ' αυτή τη φράση: «Η ζωή κυλάει σαν το μέλι στο [..]
[ Κώστας Καναβούρης / 28.05.18 ]
Ο Προυστ, ο Ουάιλντ και η vita contemplativa
«Tόσες φορές στη ζωή μου, η πραγματικότητα με είχε απογοητεύσει, γιατί τη στιγμή που την συνελάμβανα, η φαντασία μου, που ήταν το μόνο όργανό μου για να χαρώ την ομορφιά, δεν μπορούσε [..]
[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / 27.05.18 ]
Η μόλυνση του φαντασιακού
Το φαντασιακό, όπως ακριβώς και το περιβάλλον, μολύνεται, έχει ήδη μολυνθεί, από μια υπερβολική παραγωγή, και δεν υπάρχει ικανό φίλτρο για να το καθαρίσει. Κάποτε αυτό το [..]
[ Φοίβος Γκικόπουλος / 26.05.18 ]
