Σκέψεις του Τζόρτζιο Καπρόνι (*)
[ Φοίβος Γκικόπουλος / Κόσμος / 06.10.26 ]Δεν υπήρξα ποτέ επαγγελματίας ποιητής. Ποτέ δεν
κατάλαβα πώς μπορώ να το κάνω, αφού πάντα πίστευα ότι το να
είσαι ποιητής είναι, πρώτα απ’ όλα, μια σχεδόν φυσιολογική
ιδιότητα.
Δεν έχω εμπορικά μυστικά να αποκαλύψω, γιατί για την
ποίηση δεν υπάρχουν, και ο καθένας επιλέγει τα εργαλεία που του
ταιριάζουν καλύτερα.
Ποίηση σημαίνει πρώτα απ’ όλα ελευθερία: ελευθερία και
ανυπακοή απέναντι σε κάθε μορφή καταπίεσης ή εξόντωσης του
ατόμου.
Ο ποιητής είναι ένας ανθρακωρύχος: κατεβαίνει στα έγκατα
του εγώ και, ως εκ θαύματος, επιστρέφει στην επιφάνεια με λίγα,
γυαλιστερά, ψήγματα χρυσού.
(*) Ιταλός ποιητής, 1912-1990

