Κατέ Καζάντη
Η Κατέ Καζάντη σπούδασε στο ΕΚΠΑ και είναι αρθρογράφος.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
«Εφοδος στον ουρανό»
«…Πήρα το τρένο για την Αμιένη. Ήμουν νευρικός και περίμενα σε κάθε στάση να μπουν τίποτα Άραβες που θα με έριχναν κάτω για [...]
[ Κατέ Καζάντη / 22.10.26 ]Η ταξική κοινωνία της Ελεονώρας Μελέτη
Γιατί δεν μιλάμε πια για την ταξική κοινωνία; Γιατί εξέλειψε κάθε αναφορά στο δημόσιο λόγο για τις εκμεταλλεύτριες [...]
[ Κατέ Καζάντη / 07.10.26 ]Θερινό σινεμά, σπουδή στον καπιταλισμό
Από το 1951, όταν ο Τζορτζ Στίβενς έλαβε το Οσκαρ σκηνοθεσίας για το «Μια θέση στον ήλιο», κερδίζοντάς το από τον Ελία Καζάν και [...]
[ Κατέ Καζάντη / 10.08.26 ]Οι χώρες της Βαλτικής ως σύγχρονα προτεκτοράτα
Η γεννημένη στο Ταλίν, που τέλειωσε τη νομική σχολή στο Τάρτου, κόρη πρωθυπουργού που έγινε, με τη σειρά της η πρώτη γυναίκα [...]
[ Κατέ Καζάντη / 05.07.26 ]Η «Μουριά» της καρδιάς
«…τώρα που έγινε ο κόσμος ένα απέραντο ξενοδοχείο (…) Ξέρεις τα σπίτια πεισματώνουν εύκολα, σαν τα γυμνώσεις»*. Ετσι κι οι [...]
[ Κατέ Καζάντη / 19.06.26 ]Ο ορισμός των λούμπεν
Όταν ο Μαρξ περιέγραφε την τάξη των λούμπεν (κουρέλι ελληνιστί) προλετάριων, εκείνων των ρακένδυτων που απώλεσαν την [...]
[ Κατέ Καζάντη / 02.06.26 ]Ένας κάποιος θάνατος
Αν ο άνθρωπος όριζε την ύπαρξή του υπό τον όρο του Sein zun Tode, αν Ηταν προς τον Θάνατο καθημερινά, ναι, η ζωή θα ήταν καλύτερη. Κατά τον [...]
[ Κατέ Καζάντη / 26.05.26 ]Οι ψεύτες με τα πλαστά πτυχία και οι Καραμπουζούκηδες
Κοιτάχτε τον Καραμπουζούκη, ακαδημαϊκός! Άλλος δεν είναι στο σινάφι πιο μηδενικός.Γιατί λοιπόν στρογγυλοκάθεται [...]
[ Κατέ Καζάντη / 21.04.26 ]Οδοιπορικό: Όταν το «Γεωργιανό Όνειρο» ομοιάζει στο ευρωπαϊκό αδιέξοδο
Στις 17 του Μάρτη, δέκα μέρες πριν, ο πατριάρχης Ηλίας της Γεωργίας πέθανε πλήρης ημερών, στα 93 του χρόνια. Είχε ήδη μείνει στην [...]
[ Κατέ Καζάντη / 26.03.26 ]Μισογυνισμός με φόντο το Ντουμπάι
Αν μια χώρα στον κόσμο βάσισε την ύπαρξή της στο μαρξικό αξίωμα του φετιχισμού του εμπορεύματος, τούτη δεν είναι παρά το [...]
[ Κατέ Καζάντη / 03.03.26 ]Οι ναζί σήμερα
Αν μπορούσε να απαντηθεί το ερώτημα γιατί οι λαοί υποκύπτουν στη γοητεία του ανορθολογισμού, γιατί εν τέλει ο ναζισμός [...]
[ Κατέ Καζάντη / 22.02.26 ]Συνειδήσεις που ανέχονται το έγκλημα
Όταν ο, μάλλον ελληνολάτρης, υπουργός Ασύλου –όρος ιερός για τα παραδεδομένα- θεωρεί αυτονόητα πως τα σύνορα φυλάσσονται [...]
[ Κατέ Καζάντη / 06.02.26 ]Κάν’ το όπως οι ΗΠΑ;
Η έπαρση του Τραμπ να απαντά ρίχνοντας, έστω και φαντασιακά, περιττώματα στα κεφάλια εκατομμύριων διαδηλωτών [...]
[ Κατέ Καζάντη / 20.10.25 ]Η εξάντληση της θάλασσας και του λαού
... Τη θάλασσα τη θάλασσα, ποιος θα μπορέσει να την εξαντλήσει;.. Γ. Σεφέρης, Ανδρομέδα Τούτο το κομμάτι της γης, κάπου στα [...]
[ Κατέ Καζάντη / 23.09.25 ]«Προλαμβάνω» στην Υγεία: η υπέρτατη κοροϊδία
Ισότητα απέναντι στο θάνατο; Στην αρρώστια; Όχι δα! Οσοι εκλαμβάνουν τις κοινωνίες ως κομμάτι της φύσης, οργανωτικά [...]
[ Κατέ Καζάντη / 09.09.25 ]Κληρονομιά στον δυτικό άνθρωπο
... Σας προτρέπω να μην αφήσετε αλυσίδες να σας φιμώσουν, ούτε σύνορα να σας περιορίσουν. Γίνετε γέφυρες για την [...]
[ Κατέ Καζάντη / 11.08.25 ]Η εξαίρεση της «νίκης» Γενιδούνια
Ήταν, λέει, μια καλή μέρα για τον κόσμο της εργασίας. Ήταν, όμως τέτοια η μέρα, όταν ο Κώστας Γενιδούνιας κέρδισε το πρώτο [...]
[ Κατέ Καζάντη / 17.07.25 ]Ο ενθικοσοσιαλισμός είναι εδώ!
Ο Τόμας Μαν, αναφέρει ο Ρίτσαρντ Γουόλιν*, συνειδητοποίησε ότι οι φρικαλεότητες του ναζισμού δεν θα μπορούσαν να [...]
[ Κατέ Καζάντη / 13.06.25 ]Νόμος Ν συν 2, ο νέος ταξικός διωγμός
Ο μοχλός επιβίωσης και αναπαραγωγής του συστήματος, χωρίς τον οποίο η θέσμιση των κοινωνιών θα είχε ολωσδιόλου [...]
[ Κατέ Καζάντη / 11.05.25 ]Το «Χοσάφι» της μνήμης που γλυκαίνει τους καταφρονεμένους
Το «Χοσάφι» ένα γλυκό προερχόμενο από τα μέρη του Πόντου, φτιαγμένο με ξερά φρούτα και σιρόπι [...]
[ Κατέ Καζάντη / 05.05.25 ]H βιβλιοφιλία ως αντιδραστικό φετίχ
Τα βιβλία, τα χάρτινα ή τα ηλεκτρονικά, παραμένουν στο συλλογικό ασυνείδητο ως οι κατεξοχήν φορείς όχι μοναχά ιδεών αλλά [...]
[ Κατέ Καζάντη / 23.04.25 ]Η μαφία και ο καπιταλισμός
«…Ο φιλόσοφος παράγει ιδέες, ο ποιητής ποιήματα, ο πάστορας κηρύγματα και ούτω καθεξής. Ο εγκληματίας παράγει [...]
[ Κατέ Καζάντη / 19.02.25 ]Σοκολάτα απ’ το Ντουμπάι
Η μελαγχολία της ύπαρξης ξεχνιέται πάνω από ένα αρνάκι με πατάτες. Το δράμα των εσωτερικών αντιφάσεων περιορίζεται [...]
[ Κατέ Καζάντη / 11.02.25 ]Οι βόμβες του Σημίτη, η σοσιαλδημοκρατία και το 1989
Η τελευταία παρακαταθήκη του ανθρώπου που στη νιότη του τάχτηκε με την ένοπλη πάλη εναντίον της [...]
[ Κατέ Καζάντη / 09.01.25 ]Οι Ντεγκρέδες, η λήθη κι η σιωπή
Για μια ακόμη φορά, το ινφοτέινμεντ της πρωινής ζώνης ανακάλυψε και κάλυψε μια ακόμη περιοδεία του προέδρου του [...]
[ Κατέ Καζάντη / 23.12.24 ]Έκθεση: Αναστοχασμός για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση
Την εποχή της άκρατης εμπορευματοποίησης του φυσικού περιβάλλοντος, όταν ο άνθρωπος λειτουργεί ως ασταμάτητη [...]
[ Κατέ Καζάντη / 11.12.24 ]Αντίσταση στη λήθη: το τιτάνιο έργο του Τ. Μαστρογιαννόπουλου
«Η Άνοδος και η Πτώση των Εργατικών Διεθνών, Γ' κύκλος: Η 3η Κομμουνιστική Διεθνής», B’ τόμος Του Τάκη [...]
[ Κατέ Καζάντη / 05.10.24 ]Pollen–newjobs: διαφημίσεις που ζέχνουν σεξισμό
Η γυναίκα βάζει κραγιόν. Στολίζεται. Στην τουαλέτα. Ο άντρας κατουράει. Στα όρθια. Στην τουαλέτα. Αίφνης, γύρω τους πλανώνται [...]
[ Κατέ Καζάντη / 21.09.24 ]«Άριστοι», αδιάφοροι και καταστροφείς
Η φωτιά που κατάκαψε πέρσι τον Έβρο, η ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή, που μετέτρεψε σε μια χούφτα στάχτη πάνω από 935.000 [...]
[ Κατέ Καζάντη / 14.08.24 ]Τourists go home: μια, ακόμη, ενδοταξική διαμάχη
Αν τα ταξίδια και οι διακοπές κάνουν τον άνθρωπο ευτυχέστερο, είναι διότι τον απαλλάσσουν, προσωρινά έστω, από την [...]
[ Κατέ Καζάντη / 20.07.24 ]