Κατέ Καζάντη
Η Κατέ Καζάντη σπούδασε στο ΕΚΠΑ και είναι αρθρογράφος.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Τα ταξιδάκια της Μαρίας Αντουανέτας
Όταν το θέμα στο οποίο καλούνται οι μαθητές να εκδιπλώσουν τη σκέψη τους, για να εισαχθούν στα ΑΕΙ, αφορά την «Αξία του [...]
[ Κατέ Καζάντη / 01.06.24 ]Ο όντως χριστιανός Ιούδας ως επαναστατικό υποκείμενο
Στο πρόσωπο του Ιούδα συμπυκνώνονται όλα εκείνα που οι άνθρωποι λατρεύουν να μισούν: η κακότητα, απέναντι στον Αμνό του [...]
[ Κατέ Καζάντη / 30.04.24 ]Σελέμπριτις στην Εκάλη να μαζεύουν κούμαρα
Για πολλά χρόνια ο τίτλος του έργου του Γερμανού διανοητή, Μαξ Βέμπερ, Politik als Beruf, μεταφραζόταν λειψά: από τη δισδιάστατη έννοια [...]
[ Κατέ Καζάντη / 17.04.24 ]Δικαίωμα στην πόλη, την εποχή της περιφρόνησης*
[...]
[ Κατέ Καζάντη / 08.04.24 ]Η αμφισβήτηση του πολιτικού προσωπικού ως άρνηση της δημοκρατίας
«Εγώ δεν είμαι πολιτικός, δεν θέλω να γίνω πολιτικός»: η αποστροφή -ολωσδιόλου ενδεικτική, αφού, εκφράζοντας το κοινό [...]
[ Κατέ Καζάντη / 03.04.24 ]Ο Κίρκεγκορ στη Μύκονο
Για τον Δανό φιλόσοφο, Σέρεν Κίρκεγκορ, η θρησκευτική ζωή των ανθρώπων διαθέτει δύο τύπους και διακρίνεται σε δύο φάσεις: [...]
[ Κατέ Καζάντη / 28.03.24 ]Πόλεμος, η νέα ευρωπαϊκή κανονικότητα
Τι θα ’λεγε, αλήθεια, ο αστός φιλόσοφος, πασίγνωστος για τον αντιπολεμικό ακτιβισμό του, Μπέρτραντ Ράσελ, διαβάζοντας [...]
[ Κατέ Καζάντη / 19.03.24 ]Η υλική δύναμη των ιδεών ή αλλιώς οι ιδέες ως τσεκούρια
«…Η δεξιά ατζέντα είναι πολύ συγκεκριμένη: περιοριστική μεταναστευτική πολιτική, μάχη με το έγκλημα, επομένως εφαρμογή [...]
[ Κατέ Καζάντη / 26.02.24 ]Αν έχεις καρκίνο, ας πρόσεχες!
Δεν πεθαίνει ο καπιταλισμός. Αυτός καταστρέφεται μοναχά προσωρινά και, προπαντός, δημιουργικά και ριζοσπαστικά. Για [...]
[ Κατέ Καζάντη / 20.02.24 ]Ο τρόμος των αφεντάδων του Τύπου
Αν δεν υπήρχε ο συνδικαλισμός, θα έπρεπε να τον εφεύρουμε: να ενωθεί ο κόσμος της εργασίας, σαν μια σιδερένια γροθιά, για [...]
[ Κατέ Καζάντη / 06.02.24 ]Από την Κω στη Μεσογαία, ο σκοταδισμός είναι ένας
Από τα Σπάτα και τη Λούτσα των μικρομεσαίων και τη Ραφήνα των πλουσίων, ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, ο [...]
[ Κατέ Καζάντη / 29.01.24 ]Βλαντίμιρ Ιλιτς, ένα φάντασμα πλανιέται
Ο Βλαντίμιρ Ιλιτς Ουλιάνοφ, ο άνθρωπος που έμεινε στην ιστορία με το επαναστατικό του ψευδώνυμο το οποίο λέγεται πως [...]
[ Κατέ Καζάντη / 21.01.24 ]Οι μεγάλοι λογοκριτές
«…Η ζωή μας καταληστεύεται και πωλείται προς χρηματοδότηση της ελευθερίας των επιχειρηματιών του [...]
[ Κατέ Καζάντη / 06.01.24 ]«Την υγειά μας να ’χουμε», μια αντιδραστική ευχή
Αυτή η κορυφαία ευχή, μέρες που είναι, που επισκιάζει όλες τις υπόλοιπες, αυτή που, δήθεν, λογαριάζεται ως εύνοια των θεών και [...]
[ Κατέ Καζάντη / 03.01.24 ]Η ατίμωση του χριστιανικού πνεύματος
Στον πάνσκληρο ρωμαϊκό κόσμο, όπου η ανθρώπινη ζωή των πληβειακών στρωμάτων είχε μηδαμινή αξία, η θεωρία του –ιστορικού- [...]
[ Κατέ Καζάντη / 15.12.23 ]Οι γυναικοκτόνοι και οι συνένοχοί τους
Η γεννεαλογία της βίας κατά των γυναικών εκκινεί από τον κοινωνικό τους ρόλο: από τον επικαθορισμό που επιβάλλει ο τρέχων [...]
[ Κατέ Καζάντη / 06.12.23 ]Αλυσοπρίονα και τσεκούρια
Παρότι ο νεοφασισμός δεν κυκλοφορεί με μπότες, ούτε, τουλάχιστον πάντα, με μαχαίρια στο ζωνάρι ή μαστίγια στο χέρι, δεν [...]
[ Κατέ Καζάντη / 27.11.23 ]Εργασία και χαρά: μόνο το μαστίγιο εκσυγχρονίστηκε
Ακούγεται παραδεισένιο: αν δούλευες κάνα δυο ώρες μακριά απ’ το σπίτι σου, η πανδημία σού έχει δωράκι. Που, μάλλον, ήρθε για να [...]
[ Κατέ Καζάντη / 20.11.23 ]Πολυτεχνείο, 50 χρόνια μετά: οι Χούντες και οι βαθύπλουτοι
Ένα από τα βασικά αφηγήματα του βαθέως, δεξιού, κράτους –αφήγημα το οποίο υποστηρίχτηκε από τον μακαρίτη Ευάγγελο Αβέρωφ ως [...]
[ Κατέ Καζάντη / 15.11.23 ]Κακά Χριστούγεννα και δυστυχές το νέον έτος
Στο απολύτως πραγματιστικό ερώτημα γιατί οι άνθρωποι που δεν έχουν να πουλήσουν παρά μοναχά το τομάρι τους, εκλέγουν [...]
[ Κατέ Καζάντη / 05.11.23 ]Η Μαργαρίτα μας ως υπόδειγμα
Τι ακριβώς, αλήθεια, πάει να πει να ’σαι αριστερή, παρεκτός να διαλέγεις να ζεις και να υπάρχεις ως -και όχι σαν- κατεξοχήν [...]
[ Κατέ Καζάντη / 31.10.23 ]Ο μελίρρυτος της λαϊκής κουλτούρας
Τα πάθη της ψυχής δεν είναι παρά τα πάθη της κοινωνίας: κοινωνικά πάθη, με ρίζες σε συγκεκριμένες υλικές συνθήκες, αυτά [...]
[ Κατέ Καζάντη / 23.10.23 ]Οι «αντισημίτες» Λόουτς–Κόρμπιν και οι λαοί που περισσεύουν
Το όχι πολύ μακρινό 2018, όταν το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών, αποφάσισε να ανακηρύξει επίτιμο διδάκτορα τον [...]
[ Κατέ Καζάντη / 17.10.23 ]Οι Μπέοι και ο «Φόβος μπροστά στην ελευθερία»
Η αφύπνιση των προλεταριακών τάξεων, αυτή που θα οδηγήσει σε μια ξέφρενη στιγμή της ιστορίας, κατά την οποία η οικοδόμηση [...]
[ Κατέ Καζάντη / 10.10.23 ]Μπέος, ο ανθηρόστομος, το μελίρρυτο πρότυπο
Ο σφετερισμός της δημόσιας συζήτησης από τον υπεραπλουστευμένο λόγο δεν έχει καμιά ιδιαίτερη πρωτοτυπία: είναι η [...]
[ Κατέ Καζάντη / 02.10.23 ]«Δεν χρειάζονται αναλύσεις σε βάθος. Εμπόρευμα πουλάμε»
...Θα σας στείλουμε σε μέρη κλειδιά όπου μπορείτε να μιλήσετε με τον κόσμο, να ανταλλάξετε χειραψίες και όλα τα σχετικά (...). Είναι [...]
[ Κατέ Καζάντη / 14.09.23 ]«…κουδὲν ανθρώπου δεινότερον…»
Η απανθρωποποίηση: αυτό είναι το πρόταγμα του καπιταλισμού, να νιώθει ο άνθρωπος λιγότερο άνθρωπος, λιγότερο μέλος της [...]
[ Κατέ Καζάντη / 06.09.23 ]Δουλειά, η σύγχρονη δουλεία
Είναι φριχτό πράγμα η δουλειά: ουδέποτε υπήρξε διαδικασία δημιουργίας, αφού η διαρκής απειλή, ο τρόμος να πεθάνεις από πείνα [...]
[ Κατέ Καζάντη / 22.08.23 ]Ο υπερσυντηρητικός, αντιφεμινιστικός κόσμος του Π. Μάρκαρη
Να καταπιάνεσαι συγγραφικώς με τις γυναικοκτονίες, θεωρείται μια ασφαλής προοδευτική επιλογή, σε μια εποχή μάλιστα [...]
[ Κατέ Καζάντη / 13.08.23 ]Ευτυχείτε ρε, ευτυχείτε!
Κι όμως, το ευ ζην, η ωραιότητα δηλαδή του βίου, η κάθε στιγμή της απόλαυσης, από την αίσθηση της ωραιότητας των φυσικών [...]
[ Κατέ Καζάντη / 02.08.23 ]