ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Αρώματα
Κάθε σώμα έχει τη δική του μυρωδιά. Την εντοπίζεις εύκολα στη μικρή κοιλάδα ανάμεσα στον ώμο και στη βάση του λαιμού. Λένε μάλιστα πως είναι πιο έντονη γύρω και πίσω απ’ το πτερύγιο [..]
[ Αθηνά Παπανικολάου / 30.07.19 ]
Ένα καινούργιο αύριο...
Τριγυρνάει μια λύπη σήμερα. Μπορεί να φταίει ο καιρός, μπορεί και όχι. Σύννεφα γεμάτα βροχή έρχονταν από τη θάλασσα. Μελανά, σαν παλιοί μώλωπες. Βαθιά σιωπή τυλίγεται σαν σάβανο γύρω [..]
[ Μαργαρίτα Μανώλη / 24.07.19 ]
Dortoirs: Να μη γίνουν υπνωτήρια οι γειτονιές μας
Ήμασταν στην Τζακάρτα της Ινδονησίας για δουλειά. Κάποιο βράδυ θελήσαμε να επισκεφθούμε το κέντρο της πόλης, για βόλτα, χάζεμα και φαγητό. Πήραμε ταξί, “downtown please!”. Ύστερα από αρκετή ώρα μας [..]
[ Κώστας Κάππας / 22.07.19 ]
Οι Επίτιμοι Διδάκτορες Ρίτσος και Άνθιμος
Και μόνο ο τρόπος που έγινε η αναγόρευση του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου σε Επίτιμο Διδάκτορα του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης δείχνει και την αξία [..]
[ Κώστας Καναβούρης / 19.07.19 ]
Αυτοί που δεν πεθαίνουν ποτέ
Ένα μικρό κύμα λικνίζεται στον ωκεανό, περνώντας υπέροχα. Απολαμβάνει τον άνεμο και τον καθαρό αέρα, έως ότου συνειδητοποιεί ότι άλλα κύματα μπροστά του, σκάνε και συντρίβονται [..]
[ Κώστας Κάππας / 17.07.19 ]
Η διεκδίκηση της Αντιγόνης - Οι ποικίλες αναγνώσεις της
Ταυτισμένη με την προ–πολιτική και την συγγένεια, πρότυπο και στερεότυπο του γυναικείου φύλου, φωνή της κοινότητας και κραυγή επαναστατική, η μορφή της Αντιγόνης [..]
[ Παναγιώτα Ψυχογιού / 15.07.19 ]
Αυτό μας αξίζει;
Μας αξίζει όμως να καθόμαστε σε μιαν ακρογιαλιά και να είναι βράδυ και η θάλασσα να είναι γαλήνια και να παρακολουθούμε ελιγμούς του φεγγαριού ανάμεσα από κάτι λεπτότατα [..]
[ Κώστας Καναβούρης / 05.07.19 ]
Το αδίκημα της σκέψης
Άνοιξε το πουκάμισο. Κουμπιά σκόρπισαν, σπόρια ροδιού. Το στέρνο έλαμψε.
Αναπνοή γρήγορη. Φλέβες ποτάμια.
-Χτύπα με. Εδώ. Τώρα, κι έδειξε την καρδιά.
Τον κοίταξε με μάτια άδεια, γυάλινα. [..]
[ Γιώτα Αναγνώστου / 02.07.19 ]
Ο Οδυσσέας στο λιμάνι
Κυκλοφορούσε στις προβλήτες του λιμανιού αξιοπρεπής και ρακένδυτος χρόνια μετά την άλωση. Ανάμεσα στο πολύχρωμο πλήθος υψωνόταν κατάρτι με πανί από μαλλιά και γένια [..]
[ Πέπη Δουρέκα / 30.06.19 ]
Με την Athens Voice ή με τον Ίταλο Καλβίνο;
Φυσικά, κάθε αληθινό έργο τέχνης αναφαίνεται διαφορετικά ανάλογα με την εποχή που έρχεσαι σε επαφή μαζί του, ανάλογα ακόμα και με την περίσταση. Υπό το φως των γεγονότων που λένε, [..]
[ Κώστας Καναβούρης / 30.06.19 ]
Κάθε μέρα μαγειρεύω πατάτες... έχω χάσει την φαντασία μου!
* Από το ποίημα της Κατερίνα Γώγου “Καμμιά φορά” (συλλογή “Τρία κλικ αριστερά”, 1978). Απαγγελία και στο Παραγγελιά / Νίκος Κοεμτζής του Παύλου Τάσιου.
Η Ποίηση είναι Τέχνη, είναι σαν την [..]
[ Κώστας Κάππας / 30.06.19 ]
Επεισόδιο
Ζέστη αφόρητη. Η άσφαλτος αχνιστό καμίνι. Κι ο ιδρώτας στο κορμί του ποτάμι. Ξαναέριξε μια φευγαλέα ματιά στο χαρτί με τα ψώνια, πριν μπει στο κρεοπωλείο. Ενάμισι κιλό κιμάς και [..]
[ Νίκος Προσκεφαλάς / 29.06.19 ]
Νύχτες καλοκαιριού
Στη Γ
Είχαμε ξαπλώσει χάμω στη βεράντα. Χαζεύαμε τον βραδινό ουρανό. Πριν από μερικά λεπτά είχες σπάσει με τη σφεντόνα σου τη λάμπα του Δήμου που κρεμόταν απ’ το μπράτσο της [..]
[ Γιώτα Αναγνώστου / 27.06.19 ]
Γλώσσες σε κίνηση
Μεγάλο μέρος από τις 6800 ομιλούμενες σήμερα γλώσσες στον κόσμο είναι μοιραίο να εξαφανιστούν τα επόμενα πενήντα χρόνια για να δώσουν τη θέση τους στην προέλαση των παγκόσμιων [..]
[ Φοίβος Γκικόπουλος / 27.06.19 ]
Το μεγάλο Τίποτα του Κώστα Αξελού
Εκλείπουν πλέον οι ποιητές που ξεσήκωναν τα κύτταρα και ανέτρεπαν τα καθεστώτα, καταγγέλλοντας «κάθε κενότητα (που) αναπαύεται ανώδυνα σε κατακτημένες αποσκευές». Τώρα, [..]
[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / 26.06.19 ]
Easy
Στην αρχή θα νιώσεις μια απαλή ανάδευση. Ένας αργός, μαυλιστικός ρυθμός θα κάνει τα πάντα γύρω να γυρίζουν, να ομογενοποιούνται, στο σώμα σου να ενσωματώνονται. Μια ζέστα γλυκιά [..]
[ Γιώτα Αναγνώστου / 25.06.19 ]
Φοβάμαι τον ανελέητο μικροαστισμό
Αναρωτιέμαι μερικές φορές: όταν μας κάθισε στον σβέρκο η χούντα, πόσοι ήταν εκείνοι που ένιωσαν – εκτός από τους συνήθεις «υπόπτους» της Αριστεράς που δέθηκαν πισθάγκωνα – ότι [..]
[ Κώστας Καναβούρης / 24.06.19 ]
Το σύνορο είναι ο άνθρωπος
Να φύγεις Τζαμάλ... είπε η μάνα και ακούμπησε το δεξί της χέρι στην καρδιά του. Να σωθείς εσύ... είπε ο πατέρας, και ακούμπησε το μέτωπο του στο μέτωπο του Τζαμάλ. Να περάσεις τα σύνορα... είπε [..]
[ Ζήσης Ναούμ / 22.06.19 ]
Επειδή γνωρίζω, με ξενερώνει
Μπαίνω μαζί του στο μετρό τον κοιτώ και στεναχωριέμαι. Φοράει “σκισμένο” μπλουτζίν, των 150 ευρώ. Είναι γλυκό παιδί, ενεργός δημοκράτης ή στον κόσμο του. Δεν αντιλαμβάνεται και δεν [..]
[ Κώστας Κάππας / 22.06.19 ]
Περαστικά
Να πάρω τηλέφωνο τη Β. Απ’ το πρωί ήθελα να την ακούσω. Από την ώρα που αυτός ο αχρείος είχε πιάσει το αλυσοπρίονο και κατέβαζε το περήφανο δέντρο. Ο Γ. που με νοιάζεται, μου είπε να [..]
[ Γιώτα Αναγνώστου / 22.06.19 ]
Αναρωτήθηκες ποτέ πως είναι να κλειδώνεις το σπίτι σου για πάντα;
Έχω μια φίλη που έχει δυο μαύρα μάτια και κάτι μαύρα μαλλιά και μια όμορφη μύτη και φοράει μια μαντίλα και έχει δυο παιδιά, ένα κορίτσι κι ένα αγόρι κι είναι από τη Δαμασκό κι έχει έναν [..]
[ Γιάννα Κουκά / 20.06.19 ]
Δυϊκός αριθμός
Μα πόση ανοησία να αφήσω πάλι εκτός ύλης
το δυϊκό αριθμό.
Να μην τον προτείνω ούτε σαν σπουδή προαιρετική.
Παράτησατα ουσιαστικά ορφανά
στου ενικού τα στενοσόκακα
και στου [..]
[ Νίκος Προσκεφαλάς / 18.06.19 ]
Ανακοινώσεις
Η υπάλληλος 3542 να προσέλθει στο ταμείο 47, παρακαλώ (ήχος)
Οι πελάτες που περιμένουν στο ταμείο 34 να κατευθυνθούν για την ταχύτερη εξυπηρέτησή τους στο ταμείο 47, παρακαλώ (ήχος)
Οι [..]
[ Γιώτα Αναγνώστου / 18.06.19 ]
Να είσαι μέσα στο ταξίδι...
Το ποτό ήταν ευθύνη του επισκέπτη. Του πατέρα όταν κατέβαινε στο νότο, του γιού όταν ανέβαινε στον βορρά. Εκεί γύρω στα μεσάνυχτα, καθώς ησύχαζε η μέρα, κάθονταν αντικριστά στο τραπέζι, [..]
[ Ζήσης Ναούμ / 18.06.19 ]
Να μη συνηθίσουμε
Νιώθω πως αυτό είναι το στοίχημα που καλείται να κερδίσει ο νέος τύπος ανθρώπου που έχει γεννηθεί στην εποχή της εικόνας.
Να πασχίσει με κάθε τίμημα να κρατήσει διάφανο το δέρμα [..]
[ Ειρήνη Παραδεισανού / 13.06.19 ]
Υποθέσεις
Ας υποθέσουμε πως δεν με τσάκιζες. Πως δεν σε άφηνα να με τσακίσεις. Ας υποθέσουμε πως αντιδρούσα. Πως σε βούταγα και σε ‘χωνα δυο μέτρα μες στο χώμα. Πως πλήρωνα τοις [..]
[ Γιώτα Αναγνώστου / 09.06.19 ]
Ωμό σκοτάδι
Τον βλέπω, έρχεται κατά πάνω μου. Εγώ ανηφορίζω το πεζοδρόμιο, αυτός κατηφορίζει. Έντεκα η ώρα πρωινή. Ισορροπεί στα χέρια του τέσσερα, πέντε ομοιώματα καραβιών. Ξέρω ότι με κοιτάει με [..]
[ Κώστας Καναβούρης / 08.06.19 ]
Το δικαίωμα
Από την ανοιχτή πόρτα του γραφείου της ορμούσε το έμπα του καλοκαιριού που δεν έλεγε να καλοκαθίσει. Πού θα πήγαινε όμως, ακόμη κι αυτή η προεόρτια μυρουδιά του έφτανε να της [..]
[ Γεωργία(Γιούλα) Τριγάζη / 08.06.19 ]
Όταν αλώνεται το νόημα μοιάζουν με πήλινο στρατό οι λέξεις
Ι
Κάθε φορά που με χτυπούσε έπεφτε στα γόνατα κι εκλιπαρούσε τη συγγνώμη μου. Σ’ αγαπάω, μου ορκιζόταν με δάκρυα στα μάτια. Δεν θα ξαναγίνει. Αυτή ήταν η τελευταία φορά. Στ’ [..]
[ Γιώτα Αναγνώστου / 03.06.19 ]
