ΕΛΛΑΔΑ

Όταν αλώνεται το νόημα μοιάζουν με πήλινο στρατό οι λέξεις

Ι Κάθε φορά που με χτυπούσε έπεφτε στα γόνατα κι εκλιπαρούσε τη συγγνώμη μου.  Σ’ αγαπάω, μου ορκιζόταν με δάκρυα στα μάτια. Δεν θα ξαναγίνει. Αυτή ήταν η τελευταία φορά. Στ’ [..]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 03.06.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Για μια πολιτική της συνύπαρξης

   Αυτή που συνεχώς ηττάται στον τόπο είναι η πολιτική. Κι από κοντά ο λαός ως μέτοχος και εκφραστής της. Η πολιτική όχι ως συστημική υποταγή σε προκαθορισμένες κομματικές [..]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 03.06.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Μπροστά στη μηχανή του κόσμου...

                    Έψαχνα να δω πως θα ξεκινήσω αυτό το κείμενο, καταπίνοντας το περικείμενο των Ευρωεκλογών, αλλά δεν εύρισκα κάτι. Όλη μου την λύπη την κατάπινε η χαρά των [..]

[ Κώστας Καναβούρης / 31.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

«Που-τι-ουίτ;»

Ζήτησες ησυχία. Για να μην μπερδευτείς στο μέτρημα. Σ’ ένα κρεβάτι αραδιασμένα τα αργύρια. Ένα, δύο, τρία… Πάντα κάποιο λείπει. Βγάλτε σκασμό. Πού είναι το γαμημένο; Χειροκροτούν και [..]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 28.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Οδυνηρή παλινδρόμηση...

Αλαζονεία; Ναι. Αφ’ υψηλού ύφος, ναι, αλλά και ανεπάρκεια. Και όταν η αλαζονεία συναντά την ανεπάρκεια το μείγμα γίνεται εκρηκτικό, καταστροφικό. Μιλώ για το κυβερνών κόμμα. [..]

[ ARTI news / 27.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Η «αριστερά των ΜΚΟ» ηττήθηκε, επιστροφή στην Αριστερά των Κινημάτων

Ποια σχέση έχει η «αριστερά» του «ήπιου βοναπαρτισμού» με την αριστερά των κινημάτων και του δρόμου; Απολύτως, καμία. Η αριστερά δεν μπορεί γίνει μία «αριστερά των ΜΚΟ» ούτε [..]

[ ARTI news / 27.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Κ.Καστοριάδης: πολιτική, από το ιδιαίτερο στο γενικό συμφέρον

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης μιλούσε για τη ΔΙΑΥΓΑΣΗ, τη διαδικασία μέσω της οποίας οι άνθρωποι προσπαθούν να σκεφτούν αυτό που κάνουν, και να γνωρίζουν αυτό που σκέφτονται. Αυτό [..]

[ ARTI news / 24.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Το τέλος

Έβγαλε ο Έκτορας την περικεφαλαία, απόγευμα της άνοιξης, να σκουπίσει μια στιγμή απ’ το πρόσωπο τη σκόνη, τα τραύματα, που στάζαν φρέσκο αίμα. Κι έβαλε τότε απρόσμενα τα κλάματα ο [..]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 24.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Ο Νίκος Γραικός γράφει στο Arti: Ο ΣΥΡΙΖΑ του εμείς...

  Καθηγητής της νέας ελληνικής στη Γαλλία έχω ενήλικες μαθητές. Με ρωτούν με αγάπη σε ποια θέση είμαι στο ψηφοδέλτιο. Τους λέω ότι είμαστε με αλφαβητική σειρά. Προσπαθώ να εξηγήσω [..]

[ ARTI news / 23.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Ο καθείς και τα όπλα του

Αν το μοναδικό σου όπλο ήταν πάντα ένα μολύβι, φρόντισε να είναι καλοξυσμένο. Αν το μοναδικό σου όπλο είναι ένα μολύβι, καλό θα ήταν να ξέρεις να γράφεις. Αν άλλο όπλο απ’ το μολύβι σου δεν [..]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 20.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Η κοινή μας Ελλάδα

Για τις μανάδες τους, σεβασμός, ξεκούραση, πρωτεΐνες, γιόγκα, καισαρική και οι καλύτεροι γιατροί. Εσένα η μάνα σου με την κοιλιά στο στόμα για δουλειά, εάν έβγαινες με κουσούρι, [..]

[ Κώστας Κάππας / 16.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Η ομορφιά είναι απτή, όπως το αίμα μέσα στο ποίημα...

(…) από κάθε τι γλιστρούν στο τέλος,/στίχοι ωραίοι./Δεν έχω όμως πάντοτε ποίημα γι’ αυτούς. (Άθως Δημουλάς)  Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, εδώ βρίσκεται ο κόμπος, εδώ και το χτένι, όπως [..]

[ Κώστας Καναβούρης / 16.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Απουσίες

Τελειώνει κι αυτή η σχολική χρονιά. Καιρός να κλείσουμε και το βιβλίο απουσιών, λέει ο Διευθυντής. Εκατόν εβδομήντα δελτία με σπάγκο σταυρωτά να δέσουμε και στον φωριαμό να [..]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 14.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Να σου πω κάτι

Άστο λίγο το βιβλίο. Να σου πω θέλω. Άστο. Κοίτα με. Σε είδα στον ύπνο μου χτες. Ήμουνα λέει μικρός και συ νέα. Κάναμε ποδήλατο, όπως τότε. Εσύ μπροστά. Πίσω εγώ. Έβλεπα τη μακριά κοτσίδα σου να [..]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 12.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Ιχθυόσκαλα Κερατσινίου

Τὴν ὥρα ποὺ ἔφευγε τὸ τελευταῖο φῶς τῆς μέρας καὶ οἱ σκιὲς μακραῖναν, μ᾿ ἕνα σάλτο πήδησε καὶ τὸ δικό μας τὸ μυαλὸ ἐποχὲς καὶ ἀποστάσεις καὶ στρώσαμε κουβέντα. Τότε, ἀμούστακοι πιτσιρικάδες, μ᾿ ἕνα ἥμερο [..]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 12.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Μάνα...

Κοντά στα τριάντα ζευγάρια παντρεύτηκαν εκείνη τη νύχτα. Ένα κομμάτι γης θα έδενε ισόβια άγνωστες ψυχές. Ένας κλήρος στον αποστραγγισμένο βάλτο το δέλετρο. Ο αναδασμός κάρπισε [..]

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / 11.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Ο κόσμος του ενικού και ο κόσμος του πληθυντικού

Το μείζον θέμα για τον πολιτικό αρχηγό ήταν η προσφώνηση στον «ενικό» και όχι στον «πληθυντικό»! Και θυμήθηκα το βιβλίο Προσκύνημα στην Καταλωνία. Αυτό που έγραψε ο Όργουελ [..]

[ ARTI news / 10.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Η πάσα

Είχε κάνει σημαία του εκείνη την ατάκα του Ερίκ Καντονά «Το καλύτερό μου γκολ ήταν μια πάσα». Κι έναν ολόκληρο χρόνο προσπαθούσε να κάνει στο γήπεδο την ίδια ακριβώς κίνηση, σχεδόν [..]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 10.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Το πανηγύρι

Ήθελα τόσο να πάω στο πανηγύρι. Το είπα. Ο πατέρας μου γύρισε το μάτι. Καλύτερα να μου ‘ριχνε χαστούκι. Λιγότερο θα πόναγε. Η μάνα δεν έβγαλε άχνα. Δεν τράβηξα τα μάτια. Δεν τα χαμήλωσα. Τα [..]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 07.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Golden boy...

Έχουν και οι Κυριακές των εκπτώσεων τα απρόοπτά τους.  Ευειδής κυρία, ακροβατώντας στους πολυτελείς κοθόρνους της, ψωνίζει από γνωστό πολυκατάστημα της Αθήνας, ελληνικών [..]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 05.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Η κουλτούρα του τσαμπουκά και η ηθική του σεβασμού προς τον Άλλο

Η  ελληνική κοινωνία ήταν ανέκαθεν διαποτισμένη από τη βία και από φαλλοκρατικές αντιλήψεις. Η βία πάντοτε αποτελούσε το βασικό συστατικό της διεκδίκησης ή της επιβολής. [..]

[ Παναγιώτα Ψυχογιού / 05.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Η μαντάμ Κ.

Η αλήθεια είναι πως από ξένες γλώσσες δεν πολυσκάμπαζε. Κάτι λίγα εγγλέζικα, απ' την εποχή του ντου γιου λάικ μαμζέλ δε γκρις κι αυτά τσάτρα-πάτρα. Α... και κάτι σκόρπιες λέξεις γαλλικές. [..]

[ Ζήσης Ναούμ / 05.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Το κουστούμι

Ήτανε μια φορά ένα κουστούμι. Ωραίο ρούχο! Μα την αλήθεια. Καλοραμμένο. Ύφασμα ακριβό. Δροσερό το καλοκαίρι. Το χειμώνα ζεστό. Φίνο. Όνειρο κάθε σώματος. Αλλά (πάντα υπάρχει ένα αλλά κι αν δεν [..]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 05.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Αγγελική Σπανού: Οι Απαρατήρητοι

«Έχεις προσέξει ποτέ τα χέρια της ταμία στο σουπερμάρκετ που ψωνίζεις; Ξέρεις το όνομα του ντελιβερά που σου φέρνει την παραγγελία σου; Είναι ερωτευμένη η κυρία στα διόδια; [..]

[ ARTI news / 04.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Για την Οικουμένη των αθώων

 Σαν πολύ στα ψιλά δεν πέρασε η απροκάλυπτη χαρά της Μαρέβας Μητσοτάκη για το αποτυχημένο μεν, καραμπινάτο πραξικόπημα δε, του Γουαϊδό στη Βενεζουέλα; «Το τέλος πλησιάζει» [..]

[ Κώστας Καναβούρης / 02.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Απομυθοποίηση

Η πραγματικότητα ήταν ζόρικο θηλυκό. Δεν μάσαγε με τίποτα. Όσο και να την κολάκευες, όσο και να την κανάκευες, αυτή τον χαβά της. Απολύτως αδιάλλακτη, κάθετα άτεγκτη, κυνικά ανάλγητη, [..]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 01.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Ο Δεκέμβρης, το Υπερώον και η σεμνή περηφάνια του Γ. Ρίτσου

«Ετσι μικρό ήταν τ’ όνειρό μας. Μα τούτο τ’ όνειρο ήταν τ’ όνειρο όλων των πεινασμένων και των αδικημένων. Κι οι πεινασμένοι ήταν πολλοί κι οι αδικημένοι ήταν πολλοί και τ’ όνειρο [..]

[ / 01.05.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Π. Κονδύλης: Η Ελλάδα ως περίπτωση ενός φθίνοντος έθνους

Η σημερινή Ελλάδα αποτελεί ακριβώς περίπτωση φθίνοντος έθνους, το οποίο εκλαμβάνει τις έμμονες μυθολογικές ιδέες για τον εαυτό του ως ρεαλιστική αυτεπίγνωση. Δεν είναι [..]

[ ARTI news / 28.04.19 ]

διαβάστε περισσότερα

Ποιος δεν είναι διανοούμενος;

Ο Μισέλ Φουκώ έχει πει ότι δεν υπάρχουν ολοκληρωμένοι διανοούμενοι: «οι πανεπιστημιακοί στηρίζουν τα πανεπιστήμια, οι καλλιτέχνες τα θέατρα, οι γιατροί τα νοσοκομεία, η [..]

[ Παναγιώτα Ψυχογιού / 27.04.19 ]

διαβάστε περισσότερα