ΕΛΛΑΔΑ

Ζω...

Με πρόσωπο χαλαρό και πένθιμο, μαραμένο σαν πολυκαιρισμένο τριαντάφυλλο, ετοιμόρροπος, περιδιαβαίνει στην πόλη, ανέστιος και ξένος, φορώντας μαύρα. Μαύρα καθώς η νύχτα, καθώς [..]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 10.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Οι τεχνολογικοί γίγαντες έχουν βάλει στόχο τα παιδιά

Εφαρμογές μηνυμάτων ειδικές για παιδιά, υπολογιστές στα σχολεία: οι μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες, όπως το Facebook και η Google προσπαθούν να εξοικειώσουν από μικρή ηλικία τα παιδιά στα [..]

[ ARTI news / 10.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το ρέμα

Το σπίτι του δασκάλου, κολλητό πλάι στο σχολείο, που τους είχε παραχωρηθεί, βρισκόταν απέναντι από ένα ρέμα. Ανάμεσα στο σπίτι και το ρέμα μεσολαβούσε ένα κοτέτσι. Στην ουσία, ένας [..]

[ Γεωργία(Γιούλα) Τριγάζη / 10.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Σφάζουν μαύρα ανθρωπάκια για να έχουν PlayStation τα άσπρα ανθρωπάκια

Αποστολή στην Tanzania. Δωρεά του Ο.Η.Ε. και της IAEA  (International Atomic Energy Agency) μίας μονάδας ραδιενεργού Κοβαλτίου και αποστολή της ΚΘ και του ΚΚ να την θέσουν σε λειτουργία και να εκκινήσουν τις θεραπείες των [..]

[ Κώστας Κάππας / 08.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

«Έεε καθάρματα, είμαι ακόμα εδώ»

   Τις προάλλες ένας φίλος, ο Μάνος Μπούρας, απορούσε γιατί δεν ξεσηκωνόμαστε ως λαός, και συμπλήρωνε πως ίσως να χρειαζόμαστε ένα πέταγμα της πεταλούδας, εμπνευσμένος [..]

[ Νίκος Μπουντούκης / 07.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Τι απέγινε η γενιά του Αλέξη Γρηγορόπουλου;

Η οργή του δεν είναι όπως εκείνη των ηθοποιών που εξαφανίζεται μόλις τα φώτα σβήσουν. Εδώ ο θυμός έχει ρίζες, τρέφεται από την καθημερινή βία στο σχολείο, στο δρόμο, στις σχέσεις, από το [..]

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / 06.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Ισλάμ στα Βαλκάνια: Παλαιόθεν, σύγχρονο και ειρηνικό

Όταν ακροδεξιοί, συντηρητικοί αλλά και άλλοι πολιτικοί, ωρύονται ότι “Το Ισλάμ δεν ανήκει στην Ευρώπη αλλά είναι ξενόφερτο”, για έναν παράξενο λόγο ξεχνάνε ότι εξ ίσου ο [..]

[ Κώστας Κάππας / 04.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Η αναγκαιότητα του περιττού

   Τριγυρνώντας στους δρόμους της γειτονιάς παρατηρεί τους πρόωρους στολισμούς, τα φανταχτερά στολίδια, τις απαστράπτουσες μπάλες, τις εορταστικές φωταγωγίες, τόσα [..]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 04.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το μαγικό δέρμα

                  La peau de chagrin του Μπαλζάκ υπήρξε μια εφιαλτική ανάγνωση της νεότητάς μου. «Το μαγικό δέρμα» όλο και περισσότερο συρρικνώνονταν, κι αυτή η συρρίκνωση σήμαινε για τον [..]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 04.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Τα ωραία δάχτυλα και ο φασισμός

 Όλοι στην οικογένειά μας είχαν ωραία δάχτυλα. Και η μητέρα με τα λευκά της χέρια, «λευκώλενος Ήρη» που θα έλεγε και ο παππούς Όμηρος, «κρουσουταλλοβραχιονάτη» κατά την [..]

[ Κώστας Καναβούρης / 01.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Καρέ...

Κλεισμένος στο δωμάτιο λυσσάει κάποια βράδια. Κοντά τριάντα χρόνια μαζί και ένα καλό σέρβις δεν της έχει κάνει. Αλλά δεν τον πρόδωσε ποτέ. Κι ας της έχει προσφέρει μόνο μια αρχαία [..]

[ Σπύρος Σιάτρας / 29.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

«Frangar, non flectar» και αντίστροφα

 Frangar, non flectar: «σπάω, αλλά δεν λυγίζω». Αν κάποιος ακολουθούσε με αυστηρότητα αυτή τη ρήση, θα βρισκόταν αμέσως σε χίλια κομμάτια: ειδικά στους καιρούς μας, όπου η υποκρισία είναι πάντα παρούσα [..]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 29.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Και το αύριο δεν θα ξαναγίνει χθες

  Ο Νίκος τηλεφωνεί στη γυναίκα του. Βάζει τα δυνατά του να της μιλήσει όπως τις άλλες φορές. «Το μεσημέρι μη με περιμένεις για φαγητό. Έχω δουλειά. Θ’ αργήσω.» «Εντάξει, Νίκο μου, το [..]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 29.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Κάποτε είδαμε στα μάτια τη θαλασσοκόρη...

Σκέφτομαι πόσο έχει προχωρήσει η εσωτερική σήψη μας. Πόσο δύσκολο είναι να μιλήσεις για ανθρώπινα δικαιώματα, δίχως να χαρακτηριστείς γραφικός. Και το πιο αποπνιχτικό, η [..]

[ Ειρήνη Παραδεισανού / 28.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Τη λένε Λιούμπα

   Τη λένε  Λιούμπα, έχει κατέβει από μια χώρα μακρινή και παγωμένη, έχει ξανθά μαλλιά,  πρόωρα γκριζαρισμένα. Τα μαλλιά της μυρίζουν χειμώνα, μυρίζουν χιόνι και δάσος. Τα μάτια της  [..]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 27.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Τα γκρι γουικ-εντς

(Μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας-όχι και τόσο) Η σύσκεψη θα ξεκινούσε στις οκτώ ακριβώς. Όμως τα συνεδριάζοντα μέλη, με τους φακέλους των ιδεών τους υπό μάλης, ετοιμοπόλεμα, [..]

[ Γεωργία(Γιούλα) Τριγάζη / 26.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Δε θα συνηθίσουμε...

Θέλω να γράψω για τον πρόσφυγα, για τον άστεγο, για τον άνθρωπο που με κοιτά ανυπεράσπιστος στα σκλαβοπάζαρα της Λιβύης. Αυτόν που ο σύγχρονος καπιταλιστικός μονόδρομος [..]

[ Ειρήνη Παραδεισανού / 26.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Μας παρακολουθούν για το... καλό μας

Όταν περνάμε τον έλεγχο του αεροδρομίου, βγάζουμε παπούτσια, ζώνες και πετάμε στα σκουπίδια οτιδήποτε υγρό (ακόμη και νερό!) είναι πάνω από 100 cc. Με τα νέα fullbodyscanners η απεικόνιση του σώματος είναι [..]

[ Κώστας Κάππας / 24.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Εμείς, ως άνεμος Δικαίου

                   Όποιος νομίζει ότι η φονική πλημμύρα στην Μάντρα και Νέα Πέραμο Αττικής και η άθλια μέθοδος φοροδιαφυγής μέσω off shore εταιριών, δεν έχουν σχέση μεταξύ τους, είναι βαθιά [..]

[ Κώστας Καναβούρης / 23.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Για μια επιστημολογία του ψεύδους

    Διαβάζοντας τις εφημερίδες, ακούγοντας το ραδιόφωνο, κοιτάζοντας την τηλεόραση, ερμηνεύοντας τις δηλώσεις των πολιτικών, των επιχειρηματιών, των ανθρώπων του [..]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 21.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Η κλαγγή των καθρεφτών

«Αφού δεν μπορώ να αλλάξω τον κόσμο, προσπαθώ τουλάχιστον να μη με αλλάξει αυτός», είπε ο σύντροφος «… που έφυγε νωρίς». Είναι όμως αυτό δυνατό; Θυμήθηκα τότε, που έγραφα σε μία δεξιά [..]

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / 21.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Δεν μένει εδώ κανείς

Ο πατέρας έπινε ούζα και κονιάκ στου Γκίκα τον καφενέ. Κάθε βράδυ ανελλιπώς. Ξημερώματα ερχόταν σπίτι. Έξι μήνες μετά, ένα πρωινό, κλείστηκε στο λουτρό. Τσιμουδιά όλοι σας, είπε. Όταν βγήκε, [..]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 19.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Ο απέναντι

Καθόταν ήσυχα-ήσυχα, και έπινε το σαββατιάτικο καφέ του στο συνηθισμένο –εδώ και χρόνια- αγαπημένο πόστο του στην επαρχιακή πόλη. Δε θα σχολίαζε, εννοείται νοερά, πάνω από κάποια [..]

[ Γεωργία(Γιούλα) Τριγάζη / 19.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Περί γραφής

-Γιατί γράφεις ; -Γράφω γιατί τις νύχτες οι λέξεις μου συνωθούνται, πιέζουν το στέρνο μου, παλεύουν  να βγουν έξω, μ’ αφήνουν ξέπνοο κι ύστερα ξεροσταλιάζουν σε πεζοδρόμια, [..]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 17.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Η κραυγή...

                                      Λένε πως η ευθεία είναι ο συντομότερος δρόμος. Δίκιο έχουν, αν αναλογιστούμε -με σεβασμό και με ρυθμό- τι έγινε εδώ, σ’ αυτό το αλωνάκι πριν από 44 χρόνια, τούτες [..]

[ Κώστας Καναβούρης / 16.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Διαδήλωση Κειμένων Δεύτερη

  Έξι μεμονωμένες λογοτεχνικές γραφές που από κοινού επιχειρούν μια διαδήλωση κειμένων για την υπεράσπιση της μνήμης και της γραφής, έξω από ιδεολογικές στρατεύσεις και [..]

[ ARTI news / 16.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Θε μου, η Γιούρα...

Της Γιάννας Κούκα Δημοσιογράφος ήταν. Τον έπιασαν στα γραφεία της Εφημερίδας.  Απρίλης του '67 έλεγε το ημερολόγιο. 21 ο μήνας. Αργά το βράδυ μάζευε τα ονόματα των συλληφθέντων για το [..]

[ ARTI news / 15.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Ντρέπομαι, άρα υπάρχω...

  Για τον  Φρόυντ  το συναίσθημα της ντροπής αποτελεί δείκτη ανθρωποποίησης και σχετίζεται με τη δημιουργία του πολιτισμού. Η ντροπή αφορά το ίδιο το Είναι του [..]

[ Παναγιώτα Ψυχογιού / 14.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Θα το ξεχάσουμε κι αυτό...

Πόσο εύκολο είναι να ζεις με το ενοχικό καρφί στο στέρνο ότι εσένα η καμπή της ιστορίας σε ευνόησε, σε αντίθεση με όλους αυτούς τους ανθρώπους που βλέπεις καθημερινά σε οθόνες να [..]

[ Ειρήνη Παραδεισανού / 14.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Βλέμμα εκμαγείου

Βλέμμα ωμό και ωμοφάγο. Βλέμμα εκμαγείου σε πρόσωπο ασαφούς περιγράμματος, δηλαδή εθισμένου να τεντώνεται μέχρι τα απώτατα όρια ενός τετανικού χαμόγελου, θεμελιωμένου γερά σε [..]

[ Κώστας Καναβούρης / 13.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα