Νίκος Προσκεφαλάς

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Η πισίνα

Έκανε όπως τον συμβούλεψαν οι φίλοι. Στο πάνω μέρος της αυλής έφτιαξε την πισίνα. Μια πισίνα στο εξοχικό, πάνω στην κατάφυτη [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 10.09.21 ]

Καύσωνας

                                                                                      Έρχεται λένε [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 25.07.21 ]

Το δείπνο

Τον έφερε ασθενοφόρο απ’ το χωριό κι έπειτα ο τραυματιοφορέας με φορείο στο θάλαμο. Ένα γεροντάκι ισχνό και άνευρο, γύρω [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 15.06.21 ]

Η αυλή

Είχε ξεχαστεί κάμποση ώρα στο ίδιο σημείο με τα κομμένα πέταλα μιας μαργαρίτας στο χέρι. Θυμάται μόνο πως πριν λίγο είχε βγει [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 05.05.21 ]

Το άγαλμα

Ίσως επειδή χάρισε το μοναδικό του λάφυρο, σπαθί αδαμαντοστόλιστο, στον έρανο υπέρ πατρίδας, ή ίσως επειδή μάτωσε άπειρες [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 24.03.21 ]

Δελτίο ειδήσεων

-Πρωτοφανές και σπάνιο. Η  άμπωτη των θαλασσών. Σε όλη τη χώρα. Σε όλες τις παραλίες. Το εντυπωσιακό φαινόμενο οπωσδήποτε να [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 09.03.21 ]

Το ποτάμι

Μια ολόκληρη ζωή την έζησαν δίπλα στο ποτάμι. Από τότε που πρωτοέφτασαν, ψάχνοντας πού να ακουμπήσουν τους σάκους και την [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 31.01.21 ]

Μια απόφαση

Στο βάθος της κάμαρας έπαιζε πάντα ένα μικρό αγόρι. Συναρμολογούσε μικρά πλαστικά τουβλάκια παλεύοντας να φτιάξει ένα [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 01.01.21 ]

«Θέλω τα πράγματα που υπάρχουν»

«Θέλω να πω τι αισθάνομαι χωρίς να σκέφτομαι αυτό που αισθάνομαι (F. Pessoa)  Δεν ξεμπερδεύεις εύκολα με τον Πεσόα, ακόμα κι όταν [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 09.12.20 ]

Ημερολόγιο

Κάποιος φίλος μου μιλάει απ’ την οθόνη. Του μιλάω κι εγώ. Χτυπάμε με  έξαψη κι οι δυο τα πλήκτρα απ’ το γραφείο του ο καθένας, [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 14.11.20 ]

Αυτοψία

Ακρωτηριασμένο κείτεται το σώμα. Από παλιούς πολέμους ηττημένο.   Μα κάτω απ’ τα πεσμένα φύλλα δίπλα στο ματωμένο [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 27.09.20 ]

Χαμηλές πτήσεις του Σεπτέμβρη

   Αυτές τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη, μετά το πρωινό ξύπνημα, ρίχνει σχεδόν πάντα το βλέμμα στην απέναντι πλαγιά. Ένα σμήνος [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 02.09.20 ]

Απόδραση

Κατά βάθος δεν είχε αλλάξει. Είχε παραμείνει εκείνος ο ίδιος έφηβος που με μια μπάλα του μπάσκετ στο χέρι αλώνιζε κάποτε τα [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 27.07.20 ]

Xρυσόμυγες

Παιδιά στο χωριό, βασανίζαμε τις χρυσόμυγες. Τις δέναμε απ' το πίσω πόδι, δίναμε κάμποσο περιθώριο στην κλωστή, που ήταν [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 20.06.20 ]

H αποφατική ηθική του Σωκράτη

Καθώς μελετά κανείς το σύστημα της σωκρατικής ηθικής, όπως το αναπτύσσει-έστω και αποσπασματικά- ο Snell στην «Ανακάλυψη του [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 30.05.20 ]

Eαρινή νάρκη

Ακούγεται απ’ το πρωί ο απορροφητήρας που βουίζει. Στην χύτρα σιγοβράζοντας, ξεψυχάει αργά ένα κοτόπουλο. Kι έξω, [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 05.05.20 ]

Βουβά τοπία

Ήσυχα, πολύ ήσυχα κυλάει στο ψηφιακό χωριό μας η ζωή. Mόνο το σιγανό τικ τακ του πληκτρολογίου διακόπτει πού και πού τη [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 05.04.20 ]

Στην εξοχή

Θα ανέβουμε στον απέναντι λόφο, γυρεύοντας ανάσα κι ησυχία. Να μην ακούμε φωνές. Αγαπάει την ηρεμία η σύνθεση, θέλει μυαλό [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 16.03.20 ]

Αδειανό πουκάμισο

Στην Ιλιάδα η Ελένη είναι μια δυστυχισμένη γυναίκα. Ένα ράκος. Κανέναν δε συγκινεί πια η παρουσία της κι έχει πάψει από καιρό [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 13.02.20 ]

Μηχανικές βλάβες

Το παρατηρούσε το αμάξι κάθε πρωί. Λιοντάρι γηρασμένο, που έχανε σιγά σιγά δυνάμεις, έφθινε μέρα με τη μέρα σε αντοχή. Και χθες [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 05.02.20 ]

Το σπίτι

Ήταν εδώ και χρόνια το όνειρό του. Γιατί να μην το πραγματοποιήσει; Στο κάτω κάτω κανέναν δεν έβλαφτε. Η οικογένεια θα το [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 05.01.20 ]

Τρία μικρά ποιήματα του ταξιδιού

Διαστέλλεται το σύμπαν. Το νιώθω κάτι νύχτες με πανσέληνο, κι ας μην το βλέπω. Και ψάχνω τότε απελπισμένα στο πηγάδι της [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 20.12.19 ]

Καταιγίδες

Κάθε φορά που ακούω ή διαβάζω για επερχόμενες καταιγίδες κι αστραπόβροντα, φέρνω στο μυαλό το Θεοπόντι, το διήγημα εκείνο [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 24.11.19 ]

Η πορεία

Όνειρο έβλεπα χθες, επετειακό. Πως ήμουν τάχα στην εσωτερική αυλή του Πανεπιστημίου, ανήμερα δεκαεφτά Νοέμβρη, είκοσι και [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 16.11.19 ]

Άσπρα φτερά

Τελευταία έπιανε τον εαυτό του να ξεχνιέται κοιτάζοντας ψηλά, το γαλάζιο στερέωμα κι απορούσε. Το ήξερε πως ήταν κόρακας. [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 24.10.19 ]

Ο ανεμιστήρας

Στο σπίτι δεν έχει aircondition. Τις κάψες του καλοκαιριού τις περνάει κάθε χρόνο συντροφιά μ’ έναν φορητό ανεμιστήρα περιστρεφόμενο, [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 05.10.19 ]

Γυάλινος κόσμος

«Ευτυχείς αυτοί πού δε συλλογιούνται...» (Φερνάντο Πεσσόα)    Ξέγνοιασαν μια για πάντα από έγνοιες και σκοτούρες περιττές, [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 20.09.19 ]

Φαντάσματα

Όλα τα είχε ταχτοποιημένα. Στο μυαλό πρώτα φυσικά κι έπειτα στην καθημερινότητά του. Βοηθούσε που ήταν και πρακτικός νους. [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 31.08.19 ]

Ρέκβιεμ καλοκαιρινό

Αν ο κυρ-Αλέξανδρος χαιρόταν κάποτε βλέποντας τον μπαρμπα Φραγκούλη καθισμένο στο πεζούλι της αυλής του να φουμάρει [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 16.08.19 ]

Θολές εικόνες

Δίχως καμιά εμπαθή πρόθεση, καταθέτω απλώς κριτικό σχόλιο. Από τις πρώτες κιόλας μέρες, η νέα κυβέρνηση εμφανώς επιδεικνύει [...]

[ Νίκος Προσκεφαλάς / 12.07.19 ]

12Next >