Δημήτρης Χριστόπουλος

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Είδα τον Νικόλα πάλι στον ύπνο μου

Είδα τον Νικόλα πάλι στον ύπνο μου, να μου θυμίζει όλα εκείνα που ζήσαμε. Ήταν Σεπτέμβρης κι ανηφορίζαμε στον Λυκαβηττό. Με [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 16.04.22 ]

Ο Μιχαλιός

Με μια σφυρίχτρα στο στόμα να δίνει ρυθμό. Εν-δυο, εν-δυο. Ένα στ’ αριστερό! Και οι μαθήτριες, κουρδισμένα στρατιωτάκια, να [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 22.03.22 ]

Πέτα, ψυχή μου

  Ο Αγιασεμής, οργανοπαίκτης και ναυτικός στα νιάτα του, μετά ιερέας στον Άγιο Πολύκαρπο και στα γεράματα βιολιτζής. Στα [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 08.01.22 ]

Πείσματα της τρίτης ηλικίας

Παραμονή Χριστουγέννων μάς έφεραν τα καυσόξυλα. Κομμένες χοντρολιές, άκουσα να λένε. Το βράδυ φούντωσε η φωτιά. Νωρίς το [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 27.12.21 ]

Χριστούγεννα στο μυαλό του

Παραμονή Χριστουγέννων, με το χιόνι να λευκιάζει τον τόπο, ο γερο-Πανίκας, πατημένα τα ενενήντα, σέρνει με δυσκολία τα [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 24.12.21 ]

Συννεφιασμένη Κυριακή...

  Σαββατόβραδο με τους Χρονοδείκτες του Γιάννη Δάλλα ανά χείρας. Βόλτα στην άγονη γραμμή της μνήμης. Επί Πρωθυπουργίας [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 04.12.21 ]

Αντιγόνη Κάποια (1953-1973)

Κάθε χρόνο, τούτες τις μέρες, διασχίζω το Ζάππειο και μέσω της Βασιλίσσης Όλγας, παρέα με ένα τσούρμο γυφτάκια, φθάνω στο Μετς [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 17.11.21 ]

Άιστοι και άπυστοι

Στην εμβληματική και βραβευμένη συλλογή διηγημάτων του Χριστόφορου Μηλιώνη «Καλαμάς και Αχέροντας», υπάρχει ένα [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 15.11.21 ]

Πράγματα ανεπίδοτα

Στον Παναγιώτη Χ. για το μοίρασμα   Ο δικός μας μπαρμπα-Στάθης –όχι ο κατεψυγμένος- ζούσε, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 28.10.21 ]

Άκαρπη Γη

Δάσκαλε, μου είπε, με θυμάστε; Με είχατε μαθήτρια πριν από χρόνια. Μετά τις αναγκαίες διευκρινίσεις, μου ζήτησε τη γνώμη μου [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 17.10.21 ]

Το φιλοδώρημα

Καλή αντάμωση, του είπε ο Αντρέας από την άλλη άκρη της γραμμής. Ο μεγάλος του αδελφός. Μιλούσαν κάθε μέρα. Ήταν ο μόνος στον οποίον [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 04.10.21 ]

Για μια Σοφία, για μια Μαρία, για τη Σιωπή…

Αυτές τις μέρες χαίρομαι που διδάσκω στη Γ’ Λυκείου τη «Φαρμακωμένη» του Δ. Σολωμού, ποίημα που το έγραψε ο Επτανήσιος [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 25.09.21 ]

Καληνύχτα, Σάντσο...

 Βρεθήκαμε ξανά, αφεντικό. Είσαι μόνος. Πώς μπορείς στη σιδερένια μοναξιά σου; Πού πήγαν τόσοι Αμάδηδες; Τρέχεις στις [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 08.09.21 ]

Περιψήματα

Τους πήραν, λέει, σηκωτούς. Για την κάθαρση της πόλης από το άγος. Μιάσματα, σκουπίδια, σκόνες, αποβράσματα. Ζωές ανάξιες να [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 26.08.21 ]

Στα καμένα

Είναι τελικά δύσκολο άθλημα να διδάσκεις «Νεοελληνική Γλώσσα». Έχει όμως και τα καλά του. Αποφασίζεις, για πολλοστή φορά, να [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 20.08.21 ]

Κάλαντα στο αφάλι του καλοκαιριού

Αυτά είναι τα δικά μου, του είπε. Αυτά είναι τα δικά μου, της είπε. Τα υπόλοιπα τα έβαλαν σε σακούλες και τα πέταξαν στον πράσινο [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 27.07.21 ]

Στον παλιατζή…

Μνήμη Νικήτα Παρίση    Αν δεν κάτσεις φρόνιμα, θα σε δώσω στον παλιατζή. Στον παλιατζή θα σε δώσω. Να μάθεις να με ακούς. Να [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 24.07.21 ]

Ψάχνοντας στο τίποτα να βρει το κάτι*

Η πολυκατοικία των σαράντα διαμερισμάτων εδώ και μισό αιώνα έναν μονάχα διαχειριστή γνώρισε, τον κύριο Νίκανδρο. Ισόβιο [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 15.07.21 ]

Survivor

Ο Μιχάλης ξύπνησε μούσκεμα και ζάρωσε πίσω από την πλάτη της Μαρίας. Ένα κουβάρι -ένα κουβάρι κι ο εφιάλτης που επανέρχεται [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 14.06.21 ]

Το γενεαλογικό μου δέντρο

Τα κεράσια από μικρή τα φοβόμουνα. Στο χωριό δεν υπήρχε άλλη κερασιά απ’ τη δικιά μας. Μια αγριοκερασιά που έκανε κάτι μεγάλα, [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 09.06.21 ]

Η μαύρη μπίλια με το νούμερο οκτώ

Τα άγουρα καλοκαίρια μου στα μπιλιάρδα του Αλέκου σύχναζα. Όταν έκλεινε το ένα σχολείο, άνοιγε το άλλο. Οχτάμπαλο να [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 01.06.21 ]

Αθηνά Παπανικολάου, «Γλυφό νερό» (διηγήματα)

Υπάρχουν κείμενα (τα περισσότερα) που τα διαβάζεις σε διάφορους ιστότοπους οποιαδήποτε στιγμή της μέρας και στη [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 01.05.21 ]

Ἀπρίλης καὶ ἠχοῦν ἀργύρια προδοσίας

Χαράζει ἡ Μεγαλοβδομάδα. Τὸ ἐργοστάσιο ἕτοιμο καὶ πάλι νὰ σαλπάρει γιὰ τὸ καθημερινό του δρομολόγιο, περιμένει σὰν τὸν ἀρχαῖο [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 28.04.21 ]

(ΦΡ)ΕΑΡ

 Το ’49 ο φιλόλογος της Δ’ Γυμνασίου, άνθρωπος δύστροπος αλλά φανατικός με τ’ αρχαία, τον σήκωσε στον πίνακα για να κλίνει [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 20.04.21 ]

Οι παρελάσεις...

 Καὶ ἔτσι ὅπως τὸν ἔβλεπα νὰ κάθεται πάνω στὴν καρέκλα, θυμήθηκα, δὲν ξέρω τὸ γιατί, τὶς παρελάσεις ποὺ μὲ πήγαινε ὁ παππούς μου· «γιὰ νὰ [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 25.03.21 ]

Απόκριες ’21

Είχε βεβαρημένο παρελθόν ο συλληφθείς Ήτο και γνωστός στα πέριξ Στα 15 του συνελήφθη για διατάραξη κοινής ησυχίας Φώναζε [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 09.03.21 ]

Lonely day ή Η καριόλα η ψυχή μου

Γενάρης του ’90. Ρόδος. Στρατόπεδο Πεζικού ΧΧ. Βροχή και κρύο επί μια βδομάδα. 12 με 2 σκοπιά. 2.10 επιστρέφω ξυλιασμένος. Το G3 γλιστρά και [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 21.02.21 ]

Η έκκληση ενός παιδιού

Αν τα δάκρυα ήταν θάλασσα, θα θρηνούσαμε ναυάγια. Έστω κι έτσι. Τώρα που νυχτώνει περισυλλέξτε με σεβασμό τα δάκρυα. Ένα ένα σας [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 21.02.21 ]

Το χιόνι είναι μόνο χιόνι

Εκείνο το χιόνι αποφάσισε να μη λιώσει. Έμεινε πάλλευκο -ένα μέτρο μπόι- να καλύπτει δρόμους κι αμάξια. Τη μέρα τρύπωνε στα [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 18.02.21 ]

«Αγαπήσου τότε!»

Από τις πιο πετυχημένες ατάκες στη μετάφραση της «Αντιγόνης» από τον Μαρωνίτη είναι, χωρίς αμφιβολία, η απάντηση που [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 13.02.21 ]

12345Next >