Δημήτρης Χριστόπουλος

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Μνήμη Σωτήρη Πέτρουλα

… Καμιὰ φορὰ σκέφτομαι μήπως μὲ τὰ χρόνια ἔγινα ἀόρατος. Στὸ φῶς τῆς μέρας τὰ γυάλινα πρόσωπα δὲν καταδέχονται νὰ μοῦ ρίξουν μιὰ ματιά. Μόνο [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 21.07.18 ]

Το στρώμα

Πάρτε ό,τι θέλετε. Να, ανοίξτε εδώ –τους είπε– σ’ αυτό το συρτάρι έχω κάτι ψιλά. Σκάσε, γέρο. Άχνα μην βγάλεις, τον απείλησε με τη γροθιά [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 20.07.18 ]

Το λίπος

Δούλευε υπερωρίες και ευχαριστούσε τον Θεούλη που για άλλη μια μέρα την έβγαλε καθαρή -τα ρούχα κολλημένα πάνω του- δεν [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 25.06.18 ]

Αλεύρι και προζύμι

 Η γιαγιά μου από τη Νάξο. Τα καλοκαίρια που επισκεπτόμουν το νησί στο ξύλινο φουρναριό της αξημέρωτα ακόμα. Εκεί την [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 10.06.18 ]

Η μαύρη μπίλια με το νούμερο οκτώ

Τα άγουρα καλοκαίρια μου στα μπιλιάρδα του Αλέκου σύχναζα. Όταν έκλεινε το ένα σχολείο, άνοιγε το άλλο. Οχτάμπαλο να [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 02.06.18 ]

Η τελευταία απελπισία

Χρόνια παλεύοντας με τη μοναξιά του ο Κυρ Θεόφιλος. Στο αφάλι του μεσημεριού θα τον εύρεις μαρμαρωμένο σ’ ένα στενό [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 29.05.18 ]

Οι μετρίως ζώντες μετρίως πεθαίνουν

  Και για να σοβαρευτούμε. Κανείς δεν ξέρει τι υπάρχει πίσω απ’ τα σύννεφα. Κανείς, μα κανείς. Χρόνια ολόκληρα έχτιζαν [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 25.05.18 ]

Μπιφτεκάκια για τα παιδιά

  Από μικρή τη σαγήνευε ο δέκατος άθλος του Ηρακλή. Θαύμαζε τον ήρωα που έπειτα από τόσους κόπους και τρεχαλητά, αγώνες και αίμα, [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 20.05.18 ]

Με το βλέμμα στη φυγή...

Τὸν ἕναν τὸν ἔλεγαν Μααμούν. Τὸν ἄλλον, Γεράσιμο. Πάνω στὴν ὀθόνη τοῦ οὐρανοῦ ζωντάνεψε τὶς μνῆμες του μὲ τὴν τρυφερὴ φωνή του. Τοῦ μίλησε γιὰ [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 15.05.18 ]

CUM JUDA

Ἡ γυναίκα τώρα κοιμᾶται κι ἡ ἀνάσα της ἀκούγεται ἀλλιώτικη, σὰν ρόχθος ἀπὸ κύμα ποὺ σκάει μὲ ὁρμὴ στὰ βράχια. Νωρίτερα ποὺ ἦρθε σπίτι, ἔβαλε ἕνα [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 11.05.18 ]

Είδα τον Νικόλα πάλι στον ύπνο μου

Είδα τον Νικόλα πάλι στον ύπνο μου, να μου θυμίζει όλα εκείνα που ζήσαμε. Ήταν Σεπτέμβρης κι ανηφορίζαμε στον Λυκαβηττό. Με [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 17.04.18 ]

Ο Ανέστης Αναγνώστου

Τον γνώρισα πιτσιρίκος στα τελευταία του. Θα νόμιζες πως γεννήθηκε για να γράφει. Και να σκεφτείς, μέχρι την τρίτη [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 10.04.18 ]

Ἀπρίλης καὶ ἠχοῦν ἀργύρια προδοσίας

Χαράζει ἡ Μεγαλοβδομάδα. Τὸ ἐργοστάσιο ἕτοιμο καὶ πάλι νὰ σαλπάρει γιὰ τὸ καθημερινό του δρομολόγιο, περιμένει σὰν τὸν ἀρχαῖο [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 07.04.18 ]

Ο μπιντές

Επέζησα. Σχεδόν μισό αιώνα. Εγώ που από το ’70 χαιρετούσα την πρόοδό σας. Χύνοντας καταρράκτες νερού. Προσφέροντας σε [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 28.03.18 ]

Ο χαμένος θησαυρός

 Θα καλέσω ένα ασθενοφόρο. Σήμερα κιόλας θα καλέσω ένα ασθενοφόρο. Είμαι αποφασισμένος να το κάνω, το θέμα δεν σηκώνει [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 18.03.18 ]

Πουαντερί· μια ανάποδη και μια καλή

 Τη γιαγιά μου τη λέγαμε Πηνελόπη. Τη θυμάμαι καθισμένη στην παλιά της πολυθρόνα, με δυο μεταλλικές βελόνες νούμερο τρία [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 07.03.18 ]

Εφάπαξ

Θα το έπαιρνε στο τέλος της χρονιάς. Του το είχαν υποσχεθεί. Ο προσωπάρχης του ταμείου από χρόνια γνωστός του. Ήταν [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 02.03.18 ]

Κίτρινο σχολικό λεωφορείο

Tα κίτρινα σχολικά λεωφορεία. Από πιτσιρίκο μ’ άρεσαν. Tα κίτρινα σχολικά λεωφορεία. Η πρώτη εικόνα που θυμάμαι ήταν ένα [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 19.02.18 ]

Ψυχοσάββατο

Αγγίζει την παύλα ανάμεσα στις δυο χρονολογίες και νιώθει σαν τον άπιστο Θωμά. Δεκαέξι χρονών ήταν που έχασε τον πατέρα [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 11.02.18 ]

Πολύτιμο φορτίο

Ταξιδεύαμε. Άγονη γραμμή. Φεύγαμε. Κάναμε εμβόλια αμνησίας και φεύγαμε. Αναβολή δεν σήκωνε. Στεριά να μην πατήσουμε, [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 07.02.18 ]

«Πολίτες του κόσμου» ή «στρατιώτες καταφυγίου»;

  Ο εθνικιστικές τάσεις στην Ευρώπη είναι αποτέλεσμα μιας τριπλής κρίσης: εθνικής, πολιτικής και οικονομικής. Κατ' αρχάς, [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 04.02.18 ]

Πατριώτης ναι, εθνικιστής ποτέ...

Ανάμεσα στην αγάπη για την πατρίδα και στον εθνικισμό υπάρχει η ίδια διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στην ευγένεια της [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 31.01.18 ]

Λεωφορείο ο κόσμος

 Στο λεωφορείο για την Καισαριανή συνάντησα τον Μάριο Χάκκα. Δεν έχασα ευκαιρία και του ’πιασα κουβέντα. Για ένα [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 27.01.18 ]

Από την ερμηνεία στην ηθική

Διαβάζω αυτές τις μέρες το τελευταίο βιβλίο του Δημήτρη Τζιόβα «Η πολιτισμική Ποιητική της ελληνικής Λογοτεχνίας. Από [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 24.01.18 ]

Τελετουργικό

 Μουσκεμένος μπήκε στο σπίτι. Μαύρος ο ιδρώτας τον φορούσε κατάσαρκα. Ένα χάρτινο κιβώτιο απίθωσε πάνω στο τραπέζι. Η βρύση [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 18.01.18 ]

Μια τρύπα στην κάλτσα...

 Κάθε ιστορία χρειάζεται, για να γραφεί, μπόλικη δόση περιέργειας. Απλότητα και ειλικρίνεια. Και το σπουδαιότερο, έναν [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 12.01.18 ]

Ο χιονάνθρωπος

  Με τον πατέρα μου δεν είχε παίξε γέλασε. Παιδιά στο χωριό, το χιόνι αβάσταχτο σκέπαζε τα σπίτια. Ολημερίς κόβαμε κούτσουρα. [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 05.01.18 ]

Ο φίλος μου ο Αντρέας

  Ας τον πούμε «Αντρέα». Ο Αντρέας, λοιπόν, φίλος και συνάδελφος στο σχολείο, είναι από εκείνους που χωρίς να έχουν ιδιαίτερη [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 28.12.17 ]

Τρίτη ηλικία

Παραμονή Χριστουγέννων μάς έφεραν τα καυσόξυλα. Κομμένες χοντρολιές, άκουσα να λένε. Το βράδυ φούντωσε η φωτιά. Νωρίς το [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 25.12.17 ]

Επαγγελίες ενός επίδοξου ποιητή

  Αυτό που θα γράψω θα έχει αίμα και νεύρο. Θα ’χει φωνή που τους νεκρούς ταράζει. Θα ’χει θύελλα που τα καράβια βουλιάζει. Θα [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 17.12.17 ]

123Next >