Δημήτρης Χριστόπουλος

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Ο γερο-Ζήκος

Τα νοσοκομεία τα αποφεύγω. Από μικρός τα φοβόμουν. Μήπως στα πέριξ στήνει καρτέρι ο Χάρος όχι με δρεπάνι στο χέρι αλλά μ’ ένα [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 23.11.19 ]

Άιστοι και άπυστοι

Στην εμβληματική και βραβευμένη συλλογή διηγημάτων του Χριστόφορου Μηλιώνη «Καλαμάς και Αχέροντας», υπάρχει ένα [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 17.11.19 ]

Μέρες του ‘67

Δεν ξέρω πόσο απέχει η λογοτεχνία από τη μαρτυρία ή από άλλα μη «λογοτεχνικά» είδη λόγου, όπως το στοχαστικό δοκίμιο. Τα όρια [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 14.11.19 ]

Ελλάδα, ακυβέρνητη πολιτεία!

«Πρόσφυγες» χαρακτηρίζει ο Μηλιώνης τους Γιαννιώτες των πέριξ χωριών που στον καιρό του Εμφυλίου αναγκάστηκαν να [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 07.11.19 ]

Κλείνω το στόμα...

Κλείνω το στόμα. Τις λέξεις μου τουφέκισαν σαν τον τρελό λαγό που το ’σκασε χαράματα μετά το φονικό. Ξεδοντιάστηκα. [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 26.10.19 ]

Ο κόσμος αυτός είναι δικός μας

Αν η μισή καρδιά μας βρίσκεται εδώ πέρα, η άλλη μισή στο Αφρίν, στο Κομπάνι και στη Ροζάβα βρίσκεται. Εκεί που ακόμα γράφει [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 12.10.19 ]

Τι είναι το πένθος;

Τι είναι το πένθος; (...) Όταν βγαίνεις να φας έξω, διότι δεν μπορείς να τρως μόνος στο σπίτι. Όταν ακούς βήματα μέσα στο σπίτι και [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 09.09.19 ]

Περιψήματα

Τους πήραν, λέει, σηκωτούς. Για την κάθαρση της πόλης από το άγος. Μιάσματα, σκουπίδια, σκόνες, αποβράσματα. Ζωές ανάξιες να [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 26.08.19 ]

Υπεύθυνη Δήλωση

(άρθρο 8 Ν.1599/1986)  Του άρεσε του Τζίτζικα –έτσι τον φώναζαν από παλιά- να την αράζει τα καλοκαίρια κάτω από το αρχαίο πλατάνι μ’ ένα [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 21.08.19 ]

Γιατί η προσφυγιά δεν είναι εμπειρία

Γιατί η προσφυγιά και η τέχνη που την απαθανατίζει δεν είναι... εμπειρία ούτε ευκαιρία για πολιτικό [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 08.08.19 ]

Μνημόσυνη πεζοπορία στις σκιές

«Σκαλί σκαλί κατεβαίνω στην ψυχή των απόντων, μνημόσυνη πεζοπορία στις σκιές. Στα ρουμάνια και τις βρύσες. Στους θρύλους [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 30.07.19 ]

Μαραγκός σημαίνει παππούς[1]

Απόψε θα επινοήσεις τον παππού σου. Με κυματιστά λευκά μαλλιά σαν του Jimmy Page. Σκυμμένος πάνω στον πάγκο με τα όλα του τα πουσάτια. [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 20.07.19 ]

Ο καιρός...

Σαν χειμώνας ο [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 05.07.19 ]

Ξαναδιαβάζοντας τον «Μπιντέ»

Αύριο. 47 χρόνια από τον θάνατο του Μάριου Χάκκα. Ξαναδιαβάζω τον «Μπιντέ»: (…) «Με είχανε βάλει στο ζυγό είκοσι ολόκληρα χρόνια με [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 04.07.19 ]

Story of my fucking life

Στημνήμη  ZAK / ZACKIE OH  Ἐδῶ καὶ μῆνες δουλεύω κάθε Σαββατοκύριακο σ᾿ ἕνα μοτὲλ πάνω ἀπ᾿ τὸ σταθμὸ Λαρίσης. Ὅταν τὸ προσωπικὸ παίρνει ρεπό, φωνάζουν [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 08.06.19 ]

Σηκώνουμε το κεφάλι και προχωράμε

Είπα να ξεφύγω από την μπόχα και τον βιτριολικό λόγο. Είπα ν’ αναπνεύσω αέρα θαλασσινό.Να δω ορίζοντα ανοιχτό.Στον όρμο [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 29.05.19 ]

Απουσίες

Τελειώνει κι αυτή η σχολική χρονιά. Καιρός να κλείσουμε και το βιβλίο απουσιών, λέει ο Διευθυντής. Εκατόν εβδομήντα δελτία [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 14.05.19 ]

Ιχθυόσκαλα Κερατσινίου

Τὴν ὥρα ποὺ ἔφευγε τὸ τελευταῖο φῶς τῆς μέρας καὶ οἱ σκιὲς μακραῖναν, μ᾿ ἕνα σάλτο πήδησε καὶ τὸ δικό μας τὸ μυαλὸ ἐποχὲς καὶ ἀποστάσεις καὶ [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 12.05.19 ]

Golden boy...

Έχουν και οι Κυριακές των εκπτώσεων τα απρόοπτά τους.  Ευειδής κυρία, ακροβατώντας στους πολυτελείς κοθόρνους της, [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 05.05.19 ]

Place de Psiri

Τη Μεγάλη Βδομάδα, τέλη του ’60, αρχές του ’70, κατέβαινα με τους συγγενείς της μάνας μου στην πλατεία Ψυρρή. Φιλωτίτες εκ Νάξου [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 22.04.19 ]

Άντρες με υπηκοότητα θανάτου

(78 χρόνια από την κατάληψη της Αθήνας από τους Γερμανούς) Πάντα θυμάμαι τέτοιες μέρες, που η άνοιξη τρίζει, τη γιαγιά μου και τις [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 07.04.19 ]

Γιὰ τὸν δικό μου Ἀθανάσιο Διάκο ἤ Άθάνατο

Καὶ ἔτσι ὅπως τὸν ἔβλεπα νὰ κάθεται πάνω στὴν καρέκλα, θυμήθηκα -δὲν ξέρω τὸ γιατί- τὶς παρελάσεις ποὺ μὲ πήγαινε ὁ παππούς μου· «γιὰ νὰ [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 25.03.19 ]

Πατριώτης ναι, εθνικιστής ποτέ

Ανάμεσα στην αγάπη για την πατρίδα και στον εθνικισμό υπάρχει η ίδια διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στην ευγένεια της [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 23.03.19 ]

Οι επαναστάτες της Εύφορης Κοιλάδας

(με τον τρόπο του Μάριου Χάκκα)   Πρώτα οι συστάσεις. Η «Εύφορη Κοιλάδα» είναι το πιο διάσημο καφέ της γειτονιάς μας, το σημείο [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 17.03.19 ]

«Ρατσιστές» ίσως γεννιόμαστε, ανεκτικοί μπορούμε να γίνουμε

 Πριν από μερικές δεκαετίες ο Γάλλος φιλόσοφος Ζαν Πωλ Σαρτρ είχε επισημάνει ότι «κόλαση είναι οι άλλοι». Σήμερα, παρά τις [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 15.03.19 ]

[Ἡ Ἀριάδνη τὶς Ἀπόκριες]

Κατάχαμα στὴν ἄκρη τῆς ταράτσας, μέχρι νὰ στεγνώσουν τὰ ροῦχα, χαζεύω τοὺς κυματισμοὺς τῶν σεντονιῶν στὸ μπουγαδόσκοινο. Βάζω τὸ [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 10.03.19 ]

Νύχτα βαθιά

  Ανοίγω τα άπαντα του Καρυωτάκη. Λίγα όσα πρόλαβε να γράψει. Στην τελευταία ποιητική συλλογή του («Ελεγεία και Σάτιρες») [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 21.02.19 ]

Διαδήλωση αγάπης

Από παλιά τον φανταζόμουνα να ξεροσταλιάζει κάτω από το ασημένιο φως του φεγγαριού, την αιωνιότητα με λίγα ερωτόλογα να [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 16.01.19 ]

Πέτα, ψυχή μου

  Ο Αγιασεμής, οργανοπαίκτης και ναυτικός στα νιάτα του, μετά ιερέας στον Άγιο Πολύκαρπο και στα γεράματα βιολιτζής. Στα [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 12.01.19 ]

Λερωθείτε, κάνει καλό

Πλένει στοὺς 90° τὰ λευκὰ καὶ ξεχωρίζει τὰ χρωματιστὰ ἀπὸ τὰ ἀνοιχτόχρωμα. Προτοῦ τὰ βάλει στὸ πλυντήριο ἐλέγχει σχολαστικὰ τὶς τσέπες [...]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 03.01.19 ]

1234Next >