Γιώτα Αναγνώστου

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Θυμήσου εσύ γιατί εγώ ξεχνώ

Για τους απανταχού αναλώσιμους τους ξεχασμένους Τζέρμπα, καλοκαίρι Αχ μωρέ Δυσσέα, και τη ζωή μου θα ‘δινα για σένα, τώρα [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 30.10.19 ]

Ούτε για αστείο

(άλλως: αν δεν έχεις απάντηση καλύτερα να αποφεύγεις την ερώτηση) Ασφαλώς και δεν θα πήγαινα με τον μικρό μου γιο να δούμε [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 22.10.19 ]

Θρήνος για μια Ειρήνη

Ας κλάψουμε μαζί για την Ειρήνη. Μ’ ένα πεντακοσάρικο έφυγε απ’ το χωριό, να πάει να διαγωνιστεί στα καλλιστεία. Ξέχασε πως [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 08.10.19 ]

Νυν... αιωρούμαι

Γεννήθηκα μαζί τους. Θεόρατος ο ένας κι ο άλλος πιο μικρός κι από τον κοντορεβιθούλη. Πίστευα θα μου άρεσε η παρέα τους, θα [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 30.09.19 ]

Έρημη η χελιδονοφωλιά

Σηκώθηκε με κόπο απ’ το κρεβάτι. Έσυρε τα πόδια της ως το μπάνιο. Πόση προσπάθεια χρειάστηκε για λίγα μόλις βήματα. Στον [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 18.09.19 ]

Γιατί να μη ρωτήσω τ’ όνομά του;

Δευτέρα τον είδα πρώτη φορά. Εγώ στο μπαλκόνι. Εκείνος στον δρόμο. Κάπνιζα εγώ. Εκείνος έτρεχε μ’ ένα ποτήρι νερό στα χέρια. Μου [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 10.09.19 ]

Να μάθει η Βενετιά πώς κλαίνε

Έβαλα το σκουσμό εκείνο το πρωί. Ήταν εκείνο το πρωί που έχασα τη σακοράφα μου. Παλιά και σκουριασμένη, με την καμπουρίτσα [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 26.08.19 ]

Μία εβδομάδα μεγαλύτερη

Την αγαπούσε τη Σωτηρία. Πολύ την αγαπούσε. Και ήταν όμορφη και καλή η Σωτηρία και τον αγαπούσε κι εκείνη πολύ. Πιο πολύ κι απ' [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 19.08.19 ]

Homo humanus

Δεν κατάλαβα πώς. Δεν ένιωσα πότε. Πάντως είχε συμβεί. Είχα κυρτώσει τόσο πολύ που τα χέρια μου ακουμπούσαν στο έδαφος. Οι [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 10.08.19 ]

Κλυταιμνήστρα...

 «Το να γεννιέσαι στην Ελλάδα γυναίκα είναι βιολογικό ατύχημα», γράφει η Λιλή Ζωγράφου στο βιβλίο της από τη Μήδεια στη [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 14.07.19 ]

Sempre sorridente

Χαμογέλασε όπως κάποιος που αναρρώνει από θλίψη. Όχι ακριβώς χαμόγελο. Σηκώθηκε από τη θέση της. Φόρεσε τα γάντια και τον [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 09.07.19 ]

Το αδίκημα της σκέψης

Άνοιξε το πουκάμισο. Κουμπιά σκόρπισαν, σπόρια ροδιού. Το στέρνο έλαμψε. Αναπνοή γρήγορη. Φλέβες ποτάμια. -Χτύπα με.  Εδώ. Τώρα,  [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 02.07.19 ]

Νύχτες καλοκαιριού

Στη Γ  Είχαμε ξαπλώσει χάμω στη βεράντα. Χαζεύαμε τον βραδινό ουρανό. Πριν από μερικά λεπτά είχες σπάσει με τη σφεντόνα σου [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 27.06.19 ]

Easy

Στην αρχή θα νιώσεις μια απαλή ανάδευση. Ένας αργός, μαυλιστικός ρυθμός θα κάνει τα πάντα γύρω να γυρίζουν, να [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 25.06.19 ]

Περαστικά

Να πάρω τηλέφωνο τη Β. Απ’ το πρωί ήθελα να την ακούσω. Από την ώρα που αυτός ο αχρείος είχε πιάσει το αλυσοπρίονο και κατέβαζε [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 22.06.19 ]

Ανακοινώσεις

Η υπάλληλος 3542 να προσέλθει στο ταμείο 47, παρακαλώ (ήχος) Οι πελάτες που περιμένουν στο ταμείο 34 να κατευθυνθούν για την [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 18.06.19 ]

Υποθέσεις

Ας υποθέσουμε πως δεν με τσάκιζες. Πως δεν σε άφηνα να με τσακίσεις. Ας υποθέσουμε πως αντιδρούσα. Πως σε βούταγα και σε [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 09.06.19 ]

Όταν αλώνεται το νόημα μοιάζουν με πήλινο στρατό οι λέξεις

Ι Κάθε φορά που με χτυπούσε έπεφτε στα γόνατα κι εκλιπαρούσε τη συγγνώμη μου.  Σ’ αγαπάω, μου ορκιζόταν με δάκρυα στα μάτια. [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 03.06.19 ]

«Που-τι-ουίτ;»

Ζήτησες ησυχία. Για να μην μπερδευτείς στο μέτρημα. Σ’ ένα κρεβάτι αραδιασμένα τα αργύρια. Ένα, δύο, τρία… Πάντα κάποιο λείπει. [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 28.05.19 ]

Ο καθείς και τα όπλα του

Αν το μοναδικό σου όπλο ήταν πάντα ένα μολύβι, φρόντισε να είναι καλοξυσμένο. Αν το μοναδικό σου όπλο είναι ένα μολύβι, καλό θα [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 20.05.19 ]

Να σου πω κάτι

Άστο λίγο το βιβλίο. Να σου πω θέλω. Άστο. Κοίτα με. Σε είδα στον ύπνο μου χτες. Ήμουνα λέει μικρός και συ νέα. Κάναμε ποδήλατο, όπως τότε. [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 12.05.19 ]

Το πανηγύρι

Ήθελα τόσο να πάω στο πανηγύρι. Το είπα. Ο πατέρας μου γύρισε το μάτι. Καλύτερα να μου ‘ριχνε χαστούκι. Λιγότερο θα πόναγε. Η μάνα [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 07.05.19 ]

Το κουστούμι

Ήτανε μια φορά ένα κουστούμι. Ωραίο ρούχο! Μα την αλήθεια. Καλοραμμένο. Ύφασμα ακριβό. Δροσερό το καλοκαίρι. Το χειμώνα ζεστό. [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 05.05.19 ]

Απομυθοποίηση

Η πραγματικότητα ήταν ζόρικο θηλυκό. Δεν μάσαγε με τίποτα. Όσο και να την κολάκευες, όσο και να την κανάκευες, αυτή τον χαβά [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 01.05.19 ]

Το αίμα του ανθρώπου

           Ξύπνησε μες στα αίματα. Όχι δικά του. Σκεπασμένος πτώματα. Στον πρώτο πυροβολισμό είχε λιποθυμήσει. Αυτό τον έσωσε. [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 23.04.19 ]

Απώλειες

Πού την έχασα, γαμώτο; Πού στο διάβολο την έχασα; Έκανα το σπίτι άνω-κάτω. Παντού έψαξα. Στα συρτάρια, στη ντουλάπα, στο ψυγείο, στο [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 12.04.19 ]

Η Αλήθεια στη χώρα των ψεμάτων

Σ’ αυτή τη χώρα έχουν την πιο ελαστική μεταναστευτική πολιτική. Το ισχύον δίκαιο ιθαγένειας προβλέπει ότι πολίτες της [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 02.04.19 ]

Στο Ζαπορόζιε αδερφές μου

-Πού πας; -Στο Ζαπορόζιε. -Μακριά. -Ναι. Μακριά. Μα εκεί θα πάω. -Να κάνεις τι; Ο λόγος; -Να πολεμήσω. Να πεθάνω σαν κοζάκος. -Γι’ αυτό κι η [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 26.03.19 ]

Χωρίς χέρια - Ec(c)o la!

«παρηγοριά στον άρρωστο λίγο πριν βγει η ψυχή του»   Η καλή μέρα, λένε, φαίνεται  από το πρωί και δίκιο θα έχουν. Μα εκείνο το πρωί [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 18.03.19 ]

Το ξυπνητήρι μου

Έψαξα πολύ να βρω τον ήχο για το ξυπνητήρι μου. Ήθελα κάτι πρωτότυπο, κάτι ιδιαίτερο, κάτι εντελώς προσωπικό. Αυτό το κάτι που θα [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 13.03.19 ]

12Next >