Γιώτα Αναγνώστου

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Περί θανάτου

Μας έχουν μάθει να σκεφτόμαστε τον θάνατο σαν ένα πανύψηλο, ξερακιανό, μαυροντυμένο, πίσσα, δίχως πρόσωπο, κουκουλοφόρο. [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 26.02.20 ]

Είδη πολλά κανένα γένος

Με μάζεψες  απ’ το νερό. Δεν ξέρω τίνος ήταν το θαλάσσιο οικόπεδο που μ’ έπνιγε. Ξέρω μόνο ότι πνιγόμουν. Με μάζεψες  την ώρα που [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 19.02.20 ]

Κάτι για τη νύχτα

«εκ σέλαος αμυδρού έρως φωτός μεγάλου» Ήμουν μικρή. Ίσως γι’ αυτό δεν μου ‘πες τίποτα γι’ αυτά τα βράδια. Για τότε λέω που [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 12.02.20 ]

Διότι δεν εξυπνά όστις δεν εκοιμήθη

Νοσώ. Εκτέθηκα ανεπανόρθωτα σε ύπουλους (υ)ιούς  και θυγατέρες που κατατρώγουν αργά και σταθερά και ανενδοίαστα κι [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 06.02.20 ]

Δωμάτιο, μᾶλλον ακατάστατον

Σκέψου καλά πριν ανοίξεις αυτή την πόρτα. Ὅταν οἱ ἄνθρωποι θέλουν νὰ πονῆς μποροῦνε μὲ χίλιους τρόπους. Θα βρεθείς σ’ ένα δωμάτιο. Η [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 29.01.20 ]

Τα κίτρινα φεγγάρια

Είναι μια σκηνή στην «κάλπικη λίρα». Όχι, δεν θα σου πω για τη σκηνή της σοφίτας που ο νεαρός ζωγράφος Χορν προσπαθεί σε [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 22.01.20 ]

Βεργούλες

-Η αλήθεια είναι πως είμαι εγκρατής. Πάνω από τον μέσο όρο θα τολμούσα να ισχυριστώ δίχως να κοκορεύομαι. Έχω ένα σύστημα [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 19.01.20 ]

Παράξενη βροχή (μι-λα-ρε)

Είδα στον ύπνο μου ότι έβρεχε αντίχειρες. Κι ήταν πολλοί, πάρα πολλοί. Τέτοια βροχή μιλάμε. Κι εγώ σκεφτόμουνα, γαμώτο, μόλις έκανα [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 14.01.20 ]

Αιδώς

Δεν κλαίω σου είπα. Πού τα είδες τα δάκρυα; Πέθανε ένα γυφτάκι από φωτιά σε μια παράγκα, δύο γονείς σ’ ένα δωμάτιο από μια σόμπα [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 10.01.20 ]

Το Μικρό μου Σούλι

Ήρθε λοιπόν. Ήρθε στην ώρα του. Έστω και αν η συνέπεια από μόνη της δεν σώζει την κατάσταση, είναι ωστόσο μία ένδειξη σεβασμού, [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 08.01.20 ]

Είναι κάτι άνθρωποι… χωρίς ονόματα

Είναι κάτι άνθρωποι αόρατοι, μ’ έναν μανδύα θλίψης καλυμμένοι. Δεν τους προσέχεις στη δουλειά, κι όμως, τις περισσότερες [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 02.01.20 ]

Σαν πειραγμένη σακαράκα

Έλα, έλα σε μένα. Τελειώνει η χρονιά, ίσα που προλαβαίνεις. Έλα να φτιάξουμε αναμνήσεις να ‘χουνε τα παιδιά να νοσταλγούν [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 28.12.19 ]

Μόνο

Απόψε να μην περιμένεις τίποτα τη νύχτα να φωτίσει. Μαύρη, κατράμι, αφέγγαρη θα μείνει, δίχως άστρο. Και μη βιαστείς να [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 22.12.19 ]

Ο Γεράσιμος μέσα μου

(Διάλογος με τον Γεράσιμο από τη “Μουμού” του Ιβάν Τουργκένιεφ)   -Ξέρω πως δεν μιλάς. Ο συγγραφέας σου δεν σε προίκισε μ’ [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 15.12.19 ]

Σπόροι στην άσφαλτο

Μέρες σε παρακολουθώ. Ανησυχώ για σένα. Κάτι στο βλέμμα σου… δεν ξέρω… Σε παρακολουθώ ωστόσο, όσο πιο διακριτικά μπορώ. Με [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 08.12.19 ]

Αγοράζω άρα υπάρχω

Ένα ζευγάρι γόβες για την άχαρη δουλειά μου. Ένα καινούργιο κινητό για όλους τους «φίλους» που προτιμούν να ασχολούνται [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 29.11.19 ]

Κράου

Μου την είπες για όσα έγραψα τη μέρα της γυναίκας.  Μα τόσο κράου ρε Γιώτα; Αλληγορία; Μεταφορά; Λογοτεχνικότητα; Τίποτα [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 25.11.19 ]

Τον βρήκαμε τον φταίχτη

Δεν είμαι καλά. Θα φταίει που καπνίζω χρόνια. Σίγουρα όλη την ενήλικη ζωή μου, βάλε και κάτι παραπάνω. Δεν είμαι καλά. Θα φταίει που [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 21.11.19 ]

Στόχος...

«Ο εαυτός σου είναι το τίμημα για όλα όσα θέλεις» Μπένχαμιν Πράδο Λοιπόν, δώσε βάση, γιατί θα τα πω μόνο μια φορά και «ο έχων ώτα [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 18.11.19 ]

Θυμήσου εσύ γιατί εγώ ξεχνώ

Για τους απανταχού αναλώσιμους τους ξεχασμένους Τζέρμπα, καλοκαίρι Αχ μωρέ Δυσσέα, και τη ζωή μου θα ‘δινα για σένα, τώρα [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 30.10.19 ]

Ούτε για αστείο

(άλλως: αν δεν έχεις απάντηση καλύτερα να αποφεύγεις την ερώτηση) Ασφαλώς και δεν θα πήγαινα με τον μικρό μου γιο να δούμε [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 22.10.19 ]

Θρήνος για μια Ειρήνη

Ας κλάψουμε μαζί για την Ειρήνη. Μ’ ένα πεντακοσάρικο έφυγε απ’ το χωριό, να πάει να διαγωνιστεί στα καλλιστεία. Ξέχασε πως [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 08.10.19 ]

Νυν... αιωρούμαι

Γεννήθηκα μαζί τους. Θεόρατος ο ένας κι ο άλλος πιο μικρός κι από τον κοντορεβιθούλη. Πίστευα θα μου άρεσε η παρέα τους, θα [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 30.09.19 ]

Έρημη η χελιδονοφωλιά

Σηκώθηκε με κόπο απ’ το κρεβάτι. Έσυρε τα πόδια της ως το μπάνιο. Πόση προσπάθεια χρειάστηκε για λίγα μόλις βήματα. Στον [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 18.09.19 ]

Γιατί να μη ρωτήσω τ’ όνομά του;

Δευτέρα τον είδα πρώτη φορά. Εγώ στο μπαλκόνι. Εκείνος στον δρόμο. Κάπνιζα εγώ. Εκείνος έτρεχε μ’ ένα ποτήρι νερό στα χέρια. Μου [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 10.09.19 ]

Να μάθει η Βενετιά πώς κλαίνε

Έβαλα το σκουσμό εκείνο το πρωί. Ήταν εκείνο το πρωί που έχασα τη σακοράφα μου. Παλιά και σκουριασμένη, με την καμπουρίτσα [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 26.08.19 ]

Μία εβδομάδα μεγαλύτερη

Την αγαπούσε τη Σωτηρία. Πολύ την αγαπούσε. Και ήταν όμορφη και καλή η Σωτηρία και τον αγαπούσε κι εκείνη πολύ. Πιο πολύ κι απ' [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 19.08.19 ]

Homo humanus

Δεν κατάλαβα πώς. Δεν ένιωσα πότε. Πάντως είχε συμβεί. Είχα κυρτώσει τόσο πολύ που τα χέρια μου ακουμπούσαν στο έδαφος. Οι [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 10.08.19 ]

Κλυταιμνήστρα...

 «Το να γεννιέσαι στην Ελλάδα γυναίκα είναι βιολογικό ατύχημα», γράφει η Λιλή Ζωγράφου στο βιβλίο της από τη Μήδεια στη [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 14.07.19 ]

Sempre sorridente

Χαμογέλασε όπως κάποιος που αναρρώνει από θλίψη. Όχι ακριβώς χαμόγελο. Σηκώθηκε από τη θέση της. Φόρεσε τα γάντια και τον [...]

[ Γιώτα Αναγνώστου / 09.07.19 ]

12Next >