Μαρία Χατζηχριστοδούλου

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Τα χάρτινα καραβάκια

Είχε μάθει από μικρός να φτιάχνει χάρτινα καραβάκια. Όσο πιο μικροσκοπικά τα κατάφερνε, πράγμα που φάνταζε ακατόρθωτο για [...]

[ Μαρία Χατζηχριστοδούλου / 04.09.21 ]

Η κυρία

Η κυρία ήταν σοβαρή, με παράστημα αγέρωχο, αν κι όταν κοίταξα φευγαλέα τη σκιά της στον τοίχο μού φάνηκε να καμπουριάζει. Είχε [...]

[ Μαρία Χατζηχριστοδούλου / 26.08.21 ]

Ο θρήνος

Την είδα να κατεβαίνει από το βουνό, μια σκιά που δρασκελούσε τα βράχια με θυμωμένο βάδισμα... Χτες βράδυ είχε ξανά διακοπή [...]

[ Μαρία Χατζηχριστοδούλου / 09.08.21 ]

Ο αστερίας

Ένα, δυο, τρία, τέσσερα, πέντε, μετρούσε τα βότσαλα που μάζευε. Τα διάλεγε με λαχτάρα, ποιο να πρωτοκρατήσει και ποιο ν’ αφήσει. [...]

[ Μαρία Χατζηχριστοδούλου / 08.07.21 ]

Το κορίτσι της σοφίτας

Το κορίτσι ήταν λεπτό, με κοτσιδάκια. Χωρούσε μια χαρά μέσα στην Καλύβα του μπαρμπα-Θωμά. Για την ακρίβεια, ήταν το μυστικό [...]

[ Μαρία Χατζηχριστοδούλου / 24.06.21 ]

Το χαμόγελο της Τζοκόντα

Με λένε Καλοτίνα, Σεβαστή, Μαρία, Θεμελίνα. Πατάω πάνω στο κύμα, στο πλαταγιστό πηγαινέλα του, εκεί που γυαλιστερές, [...]

[ Μαρία Χατζηχριστοδούλου / 16.05.21 ]

Σαν σήμερα

Σαν σήμερα ακούμπησα για πρώτη μου φορά  σ’ έναν φρεσκοβαμμένο λουλακί τοίχο. Ήταν νωπός στο άγγιγμα του, λείος και μύριζε [...]

[ Μαρία Χατζηχριστοδούλου / 09.05.21 ]

Μαρία Χατζηχριστοδούλου: Ο Κάβος του Φεγγαριού

Μια βαθιά απώλεια, το καλοκαίρι που ακολούθησε, τρία βιβλία του Καμιλέρι, θρύλοι και ιστορίες του νησιού και πάνω απ' όλα μια [...]

[ Μαρία Χατζηχριστοδούλου / 06.05.21 ]

Ο μυστικός κήπος

Ο μυστικός κήπος των όλων. Έτσι γνωρίζω τα σύνορα του, στα σκοτεινά, τα περνώ συνωμοτικά και βρίσκομαι κατευθείαν στο [...]

[ Μαρία Χατζηχριστοδούλου / 05.05.21 ]

Ο ξύλινος σκαλιστός καναπές

Ο ξύλινος σκαλιστός καναπές έχει σήμερα τα γενέθλια του, κλείνει τα εκατό. Του έφεραν και τούρτα με κεράκια, στο τραπέζι που [...]

[ Μαρία Χατζηχριστοδούλου / 27.03.21 ]

'Εν ἀρχή ἦν ὁ Πόνος

 Ο μεγάλος γεννήτορας. Εκείνος που δημιουργεί τον κόσμο. Πονάς καθώς γεννιέσαι, πονάς καθώς γεννάς. Πόσοι μικροί και μεγάλοι [...]

[ Μαρία Χατζηχριστοδούλου / 19.03.21 ]

Το πρόσωπο της Ελευθερίας

Το κορίτσι κρατά ένα σφυρί και μια σμίλη. Στην αρχή δεν ήξερε πώς να χρησιμοποιήσει ούτε το ένα ούτε το άλλο. Για την ακρίβεια [...]

[ Μαρία Χατζηχριστοδούλου / 07.03.21 ]

Μη μου τις πληγές άπτου

Μη μ’ αγγίζεις. Ή αν το θες τόσο πολύ άγγιξε με διακριτικά, με την αφή ενός φτερού κι ενός ζεστού ψωμιού την κόρα. Έτσι, να με [...]

[ Μαρία Χατζηχριστοδούλου / 13.02.21 ]

Η θλιμμένη μου γοργόνα

Η γοργόνα μου έκλεισε πρόσφατα τα δεκαεφτά. Όταν τη ζωγράφισα ολόσωμη, καμβάς 1.50 / 80, ήταν δεν ήταν 10. Της έβαλα κι ένα κοχύλι στο χέρι να [...]

[ Μαρία Χατζηχριστοδούλου / 08.02.21 ]

Το κορίτσι λατρεύει τις μανταρινιές

Είναι δεμένη μαζί τους με στιγμές ανείπωτης ευτυχίας και κυνηγητού στα δροσερά τους περιβόλια. Όσο πιο μικρά τα [...]

[ Μαρία Χατζηχριστοδούλου / 01.02.21 ]

1