Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

10. Πολιτικός κρατούμενος

Αλλά υπάρχουν και κάποιες στιγμές νεκρού χρόνου, όσο το ξεφλουδισμένο χρώμα πέφτει με ανάλαφρες, σχεδόν χορευτικές, [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 21.07.18 ]

9. Κόκκοι σκόνης

Εγώ όμως ξέρω. Και μάλιστα ξέρω πολύ καλά. Όποιο αντίθετο συμπέρασμα και αν συνάγεται απ’ τους παραγωγικούς ή επαγωγικούς [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 18.07.18 ]

8. Φαντάζομαι, άρα υπάρχω

Το κακό είναι ότι όσο και αν σέρνω τα θέματά μου, όπως αυτό με τη μέρα ή το προηγούμενο με τη γιατρό ή το πιο πριν με τις [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 14.07.18 ]

Δυο μόλις δευτερόλεπτα

Αγνοώ την ακριβή ημερομηνία, πρέπει όμως να ’ταν πέντε-έξι χρόνια πριν. Το ίδιο το συμβάν, παρ’ ότι τραγικό, δεν παρουσίαζε [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 12.07.18 ]

7. Φιλοσοφικοί στοχασμοί

Φοβάμαι ότι έχει αρχίσει να μου σαλεύει. Διακρίνω μια σκοτεινή φιγούρα να κοντοστέκεται στην άκρη της ηλεκτρονικής [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 11.07.18 ]

6. Ο θεός Πρίαπος

Κυριακή ή Δευτέρα; Ιδού το ερώτημα που απασχολεί το μυαλό μου εδώ και μερικά λεπτά. Όχι ότι θα είχε καμία σημασία η απάντηση ως [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 07.07.18 ]

5. Ναυάγια

Ναι, τουλάχιστον από μένα. Όσο ασήμαντο και αν φαίνεται, κάτι νομίζω ότι είναι και αυτό. Εννοώ, σαν ένδειξη μιας παρουσίας, σαν [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 04.07.18 ]

Οι καημοί που δεν καημίζονται

Σούλα Τόσκα-Κάμπα Μοιρολόγια – Από τη δημοτική μας ποίηση, εκδ. Διονυσίου Νότη Καραβία, Αθήνα, 2018 «Όλοι οι καημοί καημίζονται κι [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 02.07.18 ]

4. Η ιδιωτική μου ου-τοπία

Πρέπει επειγόντως να βγω απ’ την εικόνα που με κρατάει παγωμένο στην οθόνη του ταβανιού, μπροστά και πάνω απ’ την ίδια [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 30.06.18 ]

3. Τίτλοι αρχής...

Συνεχίζω ακίνητος με τα μάτια στυλωμένα στο ταβάνι. Θα ήθελα να βάλω τα χέρια σαν χωνί στο στόμα και να αρχίσω τα [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 27.06.18 ]

2. Σκοτεινό δωμάτιο

Είμαι ανάσκελα με τα μάτια κολλημένα στο ταβάνι. Μαύρα στίγματα, σκουρόχρωμες κηλίδες και ακανόνιστα γεωμετρικά [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 23.06.18 ]

1. Μαθήματα αριθμητικής

Αριθμώ μία προς μία τις μέρες μου. Όχι σαν τους παλιούς φαντάρους του εικοσιοχτάμηνου ή σαν τους υποψήφιους [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 20.06.18 ]

Σαρανταπεντάρια δισκάκια

Κάθε απόγευμα πλημμύριζε το χωριό φαντάρους. Μέχρι αργά το βράδυ γίνονταν τύφλα στο μεθύσι. Παράγγελναν σουβλάκια στα [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 07.06.18 ]

Αντί ευχών

 Και τώρα που πλησιάζοντας οι εξετάσεις θα πλημμυρίσουν ξανά οι οθόνες από μηνύματα συμπαράστασης προς τους [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 05.06.18 ]

Ο αφανής μου φίλος

Η ίδια και η αυτή απουσία από τα γραφτά μου, χρόνια τώρα. Λέω για κείνον τον πόντιο αντάρτη που πολύ πιο πριν απ’ όλους βγήκε στο [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 04.06.18 ]

Ιδιωτικοί χρόνοι

Έξω απ’ την πόλη αλλιώς γυρνάει ο χρόνος. Με τα σπαρτά της γης, τον οίστρο των ζώων και τις φυλλοβολίες των δέντρων. Όταν πάλι [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 01.06.18 ]

Κίτρινο, σχεδόν μαύρο

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ,  Σπουδή στο κίτρινο, εκδόσεις Το Ροδακιό, σελ. 232  Αρχίζω με μια αναγκαία εξήγηση ως προς την [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 28.05.18 ]

Κόκκοι σκόνης

Οι πιο πνιχτές ή κραυγαλέες ή ομιλούσες σιωπές λαλούν μες στο μυαλό μου μόνο μετά τις δύο. Και δεν είναι τυχαίο που χρόνια τώρα [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 25.05.18 ]

Οι δικές μου οι Κροστάνδες

Φορές φορές σκέφτομαι αν έχουν αξία όλα αυτά. Εννοώ τα γραφτά, η γραφή και η λογοτεχνία. Όλη αυτή η δαπάνη του εγώ, όλη αυτή η [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 22.05.18 ]

Δεν είναι εδώ

Θυμάμαι τις αφελείς μας φάρσες. Με τα τυχαία νούμερα στο καντράν. Ψάχνοντας έναν Γιάννη ή μια Μαρία ή μια Ελένη. Και την [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 18.05.18 ]

Ιδιωτικές αποδημίες

Κάποτε υπήρξε ολοζώντανος και αυτός, αλλά στα πολύ νεανικά του. Οπότε η καθεμέρα του ήταν μια καινούρια ποίηση από πρόσωπα, [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 15.05.18 ]

Ημιτελής αφήγηση

   Είναι κάποια πρόσωπα που στριμώχνονται μες στο μυαλό μου. Ανυπόμονα, απογοητευμένα ή εξοργισμένα. Με την ίδια πάντα [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 11.05.18 ]

Κοιμού εν ειρήνη

Θα σηκωθεί απ’ το κρεβάτι. Θα ξυριστεί, θα πλυθεί και θα ντυθεί. Θα πάει στη δουλειά του. Θα ανταλλάξει χαμόγελα, χειραψίες [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 07.05.18 ]

Η επιστροφή

Δεν ξέρω ποια μύγα με τσίμπησε στα καλά καθούμενα. Πάντως το καλοκαίρι του ’91, μαζεύω βιαστικά τα μπογαλάκια μου για να [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 27.04.18 ]

Ανθοφορίες

Κι ήταν όμορφος εκείνος ο Απρίλης. Από τους πιο όμορφους. Έτσι όπως τον θυμάμαι στον πευκώνα της πλαγιάς. Με το πλατανόδασος [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 23.04.18 ]

Υπήνεμες γωνίες

Αποφεύγω τις υπήνεμες γωνιές των κεντρικών δρόμων. Με τα χαρτοκιβώτια, τις στρωμένες κουβέρτες, το πρόχειρο [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 20.04.18 ]

Α, γεια σου

Κάποιες σιωπές λιμνάζουνε στο πληκτρολόγιό μου. Αμίλητες, ακύμαντες, ανέκφραστες. Και κάθε φορά που πατάω ένα πλήκτρο τις [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 17.04.18 ]

Το κίνημα ειρήνης μπορεί να σταματήσει τη βαρβαρότητα

Αιώνες τώρα: η ίδια υπερφίαλη επίδειξη ισχύος, η ίδια διαστροφή της αλήθειας, η ίδια βάρβαρη πολιτική. Πράγματι, ακριβώς η ίδια. [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 14.04.18 ]

Μικρά μπουμπουνητά

Είναι ήσυχα εδώ που μένω, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Ειδικά το καλοκαίρι, το φθινόπωρο και την άνοιξη. Όσον αφορά δε τον [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 12.04.18 ]

Εορταστικό τραπέζι

Χριστούγεννα, Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο μαζευόμασταν στου παππού μου. Τριάντα, σαράντα άτομα, ολόκληρο σχεδόν το σόι. [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 08.04.18 ]

1234567Next >