Μαργαρίτα Μανώλη

H Μαργαρίτα Μανώλη είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (Τμήμα Κλασικό). Εργάστηκε ως φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση. Κατά τη διετία 1989-91  συμμετείχε σε μία ομάδα αναθεώρησης των διδακτικών βιβλίων της Νεοελληνικής Γλώσσας υπό την εποπτεία σχολικών συμβούλων και καθηγητών του Παν/μίου  Θεσ/νίκης. Αργότερα έλαβε, κατόπιν εξετάσεων, υποτροφία από το ΙΚΥ, για εκπόνηση διδακτορικής διατριβής με θέμα τον ελληνικό ρομαντισμό.

Πραγματοποίησε μία μελέτη για τον ποιητή Αχιλλέα Παράσχο. Η μελέτη αυτή (280 σελ.) βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών στη συνεδρίαση της 19-12-2014. Τώρα ετοιμάζει μία  μελέτη για την ποιητική γενιά μετά το 1880.  Ασχολείται επίσης περιστασιακά με επιμέλεια κειμένων.

margaritamanoli@gmail.com

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Δώδεκα τετραγωνικά

12 τετραγωνικά. Τόσο το σπιτικό του. Ένα γκαζάκι σ΄ένα ράφι για τον καφέ. Ένα καναπεδάκι ίσα που χωράει το κορμί του. Κομμάτια απ’ τη [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 06.09.18 ]

Λήθη

Στο καθημερινό δρομολόγιο για τη δουλειά απαθή, παραιτημένα πρόσωπα. Μόνο δυο νεαρά κορίτσια πέρασαν πιασμένα χέρι χέρι. [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 30.08.18 ]

Μόνο έτσι τα βγάζεις πέρα...

Ξυπνά και ο χειμώνας έξω είναι σαν να γεμίζει το κορμί του. Τον πονούσε η πλάτη, το κεφάλι. Τον πονούσε ακόμη κι η κακή του [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 12.08.18 ]

Αυτοδικία...

Μοιάζει με ηρωίδα από βικτοριανό μελόδραμα. Αξιολύπητη και βαθιά θλιμμένη. Τα μάτια της νεανικά. Το πρόσωπο σαν να πέρασε [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 03.08.18 ]

Άραγε στον παράδεισο δέχονται βρώμικα μουτράκια σαν το δικό σου;

Τεσσάρων χρονών. Μόνο. Με το νανούρισμα της μάνας για προσκεφάλι. Με μια κούκλα χιλιομαδημένη για  συντροφιά. Μοναδικό [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 28.07.18 ]

Δεν είσαι μόνος

Έδειχνε σαν τα χρόνια να είχαν περάσει από πάνω του σαν οδοστρωτήρας και τον είχαν ισοπεδώσει. Όλο το κορμί του απέπνεε [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 20.07.18 ]

Περιστέρια

Το σπίτι, ένα διαμερισματάκι στον πρώτο, με ένα μικρό μπαλκόνι, κληρονομιά από μια μακρινή θεία, εκείνος στα πενήντα κάτι, [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 06.07.18 ]

Η κούκλα

Μια πάνινη κούκλα είχε όλη κι όλη. Την είχε φτιάξει η γιαγιά με τα επιδέξια χέρια της. Με κουρελάκια πολύχρωμα το φόρεμά της. Με [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 29.06.18 ]

Ο δρόμος...

Χαμηλοτάβανα σπιτάκια, φυτά που αγωνίζονταν για λίγο φως. Ο δρόμος  πήχτρα σκόνη το καλοκαίρι, λάσπη το χειμώνα.  Γειτονιά [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 22.06.18 ]

Η αγάπη είναι αχίλλειος πτέρνα

Χρόνια την έβλεπα εκεί περνώντας με τ' αυτοκίνητο. Σ΄ έναν παράδρομο της εθνικής. Πουλούσε χόρτα που μάζευε η ίδια στο βουνό.  [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 15.06.18 ]

Ο Άλλος

Ο άλλος, ο ξένος, ο διαφορετικός. Έτσι ένιωθε. Έτσι τον έβλεπαν. Μόνο κακίες εισέπραττε. Η στοίβα μεγάλωνε μέρα με τη μέρα. Είναι [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 09.06.18 ]

Απολογισμός

Μαθητής του στο νυχτερινό. Τον συνάντησε μετά από  χρόνια. Παιδί από λαϊκή γειτονιά. Τα πρωινά δούλευε σ’ ένα πλυντήριο [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 02.06.18 ]

Ιωάννης Πολέμης: Ο λησμονημένος ποιητής

Ο ποιητής Ιωάννης Πολέμης. 90 χρόνια από το θάνατό του(28-5-1924) «Μετρίου αναστήματος, ολίγον τι αδύνατος, πολύ ωχρός, με ξανθίζον γένειον, [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 29.05.18 ]

Και τώρα;

Σαράντα χρόνια είχαν να βρεθούν. Απ' τα φοιτητικά τους. Και οι δυο οργανωμένοι σε παρατάξεις. Ενεργοί και ενταγμένοι, όπως [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 26.05.18 ]

Στο υπόγειο

Πέντε άνθρωποι. Στριμωγμένοι σ' ένα δωμάτιο. Οι τοίχοι άδειοι, γυμνοί, θλιμμένοι. Κοιμούνται κατάχαμα. Ο αέρας στάσιμος. [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 19.05.18 ]

Μητέρες για όλα τα παιδιά

Στη γιορτή της μητέρας εμένα  πάντα πάει ο νους μου σε κάποιες άλλες γυναίκες, εκείνες που δεν έχουν παιδιά και τώρα βιώνουν [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 12.05.18 ]

Οι λέξεις...

Μόνος. Εγώ και το πληκτρολόγιο. Εγώ κι οι σκέψεις μου. Κι οι λέξεις μου; Άφαντες αυτές. Στήνω δόκανο να τις πιάσω, μου [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 07.05.18 ]

Πρόταση γάμου

  Σήμερα ο πατέρας ξύπνησε από τα χαράματα. Ευδιάθετος. Με τα αστειάκια του, με τα πειράγματα στις νοσοκόμες. Αυτόν που [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 28.04.18 ]

Υπό την επήρειαν...

 «Οδηγούσε υπό την επήρειαν», έγραφε η ανακοίνωση της αστυνομίας. Η ψυχρή διατύπωση της γραφειοκρατίας. Είναι που κάθε [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 22.04.18 ]

Κράτησε την ψυχή...

Το εξοχικό διώροφο. Έξι στρέμματα και πισίνα. Ο πατέρας πεθαμένος από χρόνια. Κουμάντο η μάνα. Έναν όροφο για την κόρη, έναν για το [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 14.04.18 ]

Πάσχα της μνήμης

Κάθε που πλησίαζε το Μεγαλοβδόμαδο  τον άδραχνε μια αδιόρατη μελαγχολία, αναπολούσε τα παιδικά του Πάσχα στο χωριό, [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 31.03.18 ]

Η πείνα, ο μεγαλύτερος εξευτελισμός

Πρωί στην κεντρική αγορά της πόλης. Ρούχα καθαρά και πολυκαιρισμένα, όψη χλωμή. Ελαφρά σκυφτός, σαν έτοιμος να δεχτεί κάποιο [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 26.03.18 ]

480 και κάτι ψιλά

480 και κάτι ψιλά. Τόσο είναι ο μισθός της. Ένα 8ωρο γεμάτο, να σερβίρει καφέδες και ποτά. Και 10ωρο και 12ωρο πολλές φορές. Με τα ίδια [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 19.03.18 ]

Το πακέτο

Το πτυχίο το πήρε στην ώρα του.  Με άριστα. Ατέλειωτες ώρες διάβασμα και «στέρηση εξόδου». Φωτογραφίες, καμάρι και η [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 12.03.18 ]

Γυναίκες: Ζωές σε αναμονή

Όταν είσαι γυναίκα, πάντα κάτι περιμένεις. Περιμένεις να μεγαλώσεις, περιμένεις να ερωτευθείς τον πρίγκιπα του [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 07.03.18 ]

Καταμέτρηση

Νύχτα μολυβένια. Ο αέρας μας περονιάζει.  Ατέλειωτη βροχή, ένα υγρό πέπλο πάνω μας. Οχτώ μεγάλοι και τέσσερα παιδιά. Όλοι με ένα [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 05.03.18 ]

Στ' αζήτητα

Ένα παιδί στ' αζήτητα. Αυτό ήταν. Μόνη. Ανεπιθύμητη. Την είχαν εγκαταλείψει στο Δημοτικό Βρεφοκομείο. Νύχτα μέσα σ’  ένα [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 26.02.18 ]

Ζωές γυναικών στο θυσιαστήριο.

Το καφενείο του χωριού κατάμεστο. Στην ασπρόμαυρη τηλεόραση παρακολουθούν τον πρώτο άνθρωπο που πάτησε στο φεγγάρι. [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 19.02.18 ]

Ο άγγελος...

Χάθηκε ένα κορίτσι, είπαν στις ειδήσεις λες να μιλούν για κείνη, μπα όχι, ποιος θα την αναζητήσει εξάλλου, λουφάζει στο κρύο [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 12.02.18 ]

Ξέχνα

 Οσμή παλιού ξύλου ανάμεικτη με φάρμακα. Ένα μπολ με μανταρίνια πάνω στο τραπέζι της κουζίνας έμοιαζε με νεκρή φύση που [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 29.01.18 ]

123Next >