Ζήσης Ναούμ

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Το σύνορο είναι ο άνθρωπος

Να φύγεις Τζαμάλ... είπε η μάνα και ακούμπησε το δεξί της χέρι στην καρδιά του. Να σωθείς εσύ... είπε ο πατέρας, και ακούμπησε το [...]

[ Ζήσης Ναούμ / 22.06.19 ]

Να είσαι μέσα στο ταξίδι...

Το ποτό ήταν ευθύνη του επισκέπτη. Του πατέρα όταν κατέβαινε στο νότο, του γιού όταν ανέβαινε στον βορρά. Εκεί γύρω στα [...]

[ Ζήσης Ναούμ / 18.06.19 ]

Η μαντάμ Κ.

Η αλήθεια είναι πως από ξένες γλώσσες δεν πολυσκάμπαζε. Κάτι λίγα εγγλέζικα, απ' την εποχή του ντου γιου λάικ μαμζέλ δε γκρις [...]

[ Ζήσης Ναούμ / 05.05.19 ]

Οι τριανταφυλλιές...

Αξημέρωτα έφτασε το λεωφορείο του ΚΤΕΛ στο μεσοχώρι. Όλη τη νύχτα, στο ταξίδι απ' την πρωτεύουσα, μπερδεύονταν στο νου [...]

[ Ζήσης Ναούμ / 14.04.19 ]

Θα 'ρθει ο καιρός που θα χωράμε και ’μεις σ' αυτόν τον κόσμο

Σ' όλα τα χωριά ένας τρελός, στο δικό μας ο Λάμπρος. Μόνο που δεν του κρέμαγαν ντενεκέδια οι πιτσιρικάδες, μήτε έβγαζε γλώσσα [...]

[ Ζήσης Ναούμ / 06.04.19 ]

Για την Γυναίκα του Νέου Κόσμου...

Ήξερα μια μάνα. Εκεί στις αρχές του '60, μάζεψε σε μια σκέψη το κουράγιο της, έβαλε στην μια της τσέπη την απελπισία της, στην άλλη [...]

[ Ζήσης Ναούμ / 21.03.19 ]

«Η γιορτή της γυναίκας που δεν έχει τίποτα»

Εικόνες μαζεύω μαμά. Μικρό είμαι ακόμα. Όταν μεγαλώσω θα ξέρω να βάλω και λόγια. Απ' το λίκνο μου, μια πλάτη ,τα μαύρα μαλλιά σου, ένα [...]

[ Ζήσης Ναούμ / 09.03.19 ]

Μέσα στο φως...

  Πρώτα το φως τριανταφυλλάκι μου...πρώτα το φως και μετά ο ήχος. Θα μετράς. Όσο αυξάνονται οι αριθμοί ανάμεσα στο φως και [...]

[ Ζήσης Ναούμ / 02.03.19 ]

1