Φοίβος Γκικόπουλος

Ο Φοίβος Γκικόπουλος είναι ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ.

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Πάντα νέοι σηματοδότες

Όλοι γνωρίζουμε αυτό που συμβαίνει όταν δεν λειτουργεί ένας σηματοδότης, ή όταν, κατά τη διάρκεια της νύχτας, αναβοσβήνει το [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 13.07.17 ]

Η καλή παράγραφος

          Διατρέχοντας τα διάφορα μέρη του λόγου (επίθετο, άρθρο, ουσιαστικό, ρήμα, επίρρημα, αντωνυμία, πρόθεση, σύνδεσμο), [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 05.07.17 ]

Αρντένγκο Σόφφιτσι (*): «Συγχρονίες και λυρικοί χημισμοί»

Αεροπλάνο Το άπειρο έχει ένα άρωμα ώριμου φρούτου Μπενζίνας Μεριών βυζιών μαλλιών που μόλις χτενιστήκαν μετά το ντους Της [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 24.06.17 ]

Το «στυλ» (*)

      «Και το στυλ; Τι είναι για σένα το στυλ;» ρωτά τον Μπουκόφσκι ο δημοσιογράφος Ζαν-Φρανσουά Ντουβάλ στο [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 20.06.17 ]

Οργανικός διανοούμενος: Αναθεώρηση ενός προβλήματος

              Τι σημαίνει σήμερα οργανικός διανοούμενος; Αν απαντήσουμε ότι οργανικός διανοούμενος σημαίνει [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 06.06.17 ]

Μέσω της Ποίησης γίνεται αντιληπτή η πολυμορφία του κόσμου

              Η ποίηση είναι ικανή να αφουγκραστεί την ιστορία; Η ιστορία του 20ου αιώνα δίδαξε κάτι στην [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 02.06.17 ]

Μνήμη και λήθη: ιστορία και λογοτεχνία

  Το βάρος των ερωτήσεων που η μνήμη  (ιστορική  ή προσωπική)  φέρνει στο φως, συχνά πυκνά μας αφήνει άναυδους. Σήμερα είναι [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 26.05.17 ]

Η γραφή είναι τέχνη ή στυλ;

           Το να γράφεις σημαίνει να φωτίζεις το μυαλό σου: αυτό που δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο όταν το σκέφτεσαι, γίνεται [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 17.05.17 ]

Γράφοντας, δεν είσαι ποτέ μόνος

          Για να γράφεις, πρέπει να κάνεις τα πάντα μόνος σου. Καταγράφοντας, πρώτα απ’ όλα, τα απαραίτητα: την εμπειρία, τη [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 05.05.17 ]

Ο Μοντάλε πέρα από τον Μοντάλε

  Οι κινηματογραφιστές και οι ποιητές έχουν κάτι το κοινό μεταξύ τους: την εικόνα και την αλληλουχία. Ο λόγος του ποιητή [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 18.04.17 ]

Η συγγραφή ως πολλαπλασιασμός της ύπαρξης

          Όλα είναι συνθέσεις σε πρόζα (από το λατινικό prosus, «που προχωρεί μπροστά»), εκθέσεις ανθρώπινων γεγονότων, παραγωγή [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 05.04.17 ]

Εουτζένιο Μοντάλε*:Συχνά τη δυστυχία της ζωής συνάντησα

Από «Κόκκαλα σουπιάς»  [Συχνά τη δυστυχία της ζωής συνάντησα]  Συχνά τη δυστυχία της ζωής συνάντησα: ένα ρυάκι [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 18.03.17 ]

Η κρυφή πολυπλοκότητα του απλού

          Τελικά μπορώ να μάθω ποια είναι τα μυθιστορήματα που σου αρέσουν; -με ρωτά με απότομο ύφος ένας νεαρός μου φίλος, [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 10.03.17 ]

Το βιβλίο στην ψηφιακή εποχή και η κριτική ανάγνωση

        Τι ωραία: γράφοντας, video-γράφοντας, δεν ενοχλείς κανέναν, δεν κάνεις θόρυβο. Τι να έγινε η απαρχαιωμένη, θορυβώδης Olivetti – Lettera 32, με τα [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 07.03.17 ]

Η λογοτεχνία είναι η μνήμη των συγκινήσεων μας

          Τι είναι η λογοτεχνία; Σε τι χρησιμεύει; Πόσες φορές άκουσα να μου απευθύνει αυτές τις ερωτήσεις, σε τόνο πότε [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 02.03.17 ]

Αναζητώντας την παράδοση

              Είναι δύσκολο, το ξέρω, να δεχτούμε ότι η παράδοση δεν είναι η επανάληψη ή ο εκθειασμός του παρελθόντος. Η [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 17.02.17 ]

Η ζωτική «όρεξη» να γράφεις

        Αν πιστεύεις ότι πρέπει να αφοσιωθείς στη συγγραφή, κράτα ζωντανό αυτό που είναι ανατρεπτικό και [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 13.02.17 ]

ΚορράντοΓκοβόνι*: Τα της Κυριακής

  Από «Τα εκτρώματα» (1907) Τα της Κυριακής Η ζεστή μυρουδιά του ψωμιού που ψήνεται στο φούρνο. Το λάλημα του πετεινού στο [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 05.02.17 ]

Η «πεταλούδα» και ο κόσμος

        Εδώ και αιώνες, η επιστημονική αντίληψη για τον κόσμο κυριαρχείται από τις γραμμικές συναρτήσεις, καλό [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 01.02.17 ]

Τελεία, κόμμα, άνω τελεία…

        «Τα σημεία της στίξης καθορίζονται στο χειρόγραφο τόσο προσεκτικά, που δεν υπάρχει ούτε ένα κόμμα που δεν [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 26.01.17 ]

Καζαντζάκης-Δάντης: Μεταφράζοντας τη Θεία Κωμωδία

Ο Φοίβος [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 11.01.17 ]

Ιδεολογία και ποιητικός λόγος

  Θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε το «ωραίο» ως μία προέκταση του «καλού»; Κι ακόμη: θα μπορούσαμε να φτάσουμε σταδιακά σε [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 03.01.17 ]

«Οι αναλφάβητοι συγγραφείς» εκφράζουν τους χωρίς φωνή

  Σύμφωνα με τον Μαρτσέλλο Μπαραγκίνι, εκδότη στη Ρώμη και εμπνευστή των εναλλακτικών, φτηνών, βιβλίων τσέπης, Μillelire (που [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 25.12.16 ]

Όταν η λογοτεχνία στιγματίζει το χρόνο

  Πολλές φορές αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν  γονείς να αρνούνται  να εξηγήσουν στα  παιδιά τους διάφορες δύσκολες [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 20.12.16 ]

Ευ. Μπογιάνου: Μόνο ο αέρας ακουγόταν-Μια άλλη προσέγγιση

          «Σε μια βιβλιοθήκη της Ανατολής, ας φανταστούμε μια παλιά εικονογραφία. Ίσως είναι αραβική και μας λένε ότι [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 15.12.16 ]

Ο ποιητής είναι υποκριτής; Συνομιλία με έναν νεαρό φίλο

          Τι είναι η ποίηση; Σε τι χρησιμεύει; Έτυχε ν’ ακούσω αυτές τις ερωτήσεις, σε τόνο σχεδόν προκλητικό, από τον νεαρό [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 12.12.16 ]

Τα διπλά γυαλιά

          Οι διανοούμενοι, και μιλώ γι’ αυτούς που ασχολούνται με την πολιτική, είναι ιδιόρρυθμα άτομα. Μοιάζουν μ’ [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 08.12.16 ]

Η θρησκεία ανάμεσα στα άτομα και την κοινωνία

Όταν, πριν από εκατόν είκοσι πέντε χρόνια, ο Νίτσε άρχιζε το τρίτο κεφάλαιο του περίφημου βιβλίου του Η χαρούμενη επιστήμη (1882) με [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 01.10.16 ]

Η κριτική και οι κριτικοί

Το να σκέφτεσαι σημαίνει να κρίνεις. Το να κρίνεις σημαίνει να σκέφτεσαι με το μυαλό σου. Η κριτική είναι αυτό που βάζει σε [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 26.09.16 ]

Οι Δαίμονες του Μεσημεριού

Ο Στάτιος, λατίνος συγγραφέας του 1ου αιώνα (45-96 μ.Χ.), στη Θηβαΐδα  του, παρουσιάζει έναν πλήρη κατάλογο με τους δαίμονες που [...]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 24.09.16 ]

< Previous123456789Next >