Ποιοι φοβούνται την Έλιφ Έραλπ;

Οι νέοι και οι νέες στο Βερολίνο ψήφισαν μαζικά Die Linke, διαψεύδοντας αυτούς που ισχυρίζονται ότι στρέφονται αποκλειστικά στην ακροδεξιά.

Παράλληλα, το ακροδεξιό AfD συνεχίζει την ξέφρενη ανοδική του πορεία, απορροφώντας κυριολεκτικά το δεξιό κόμμα CDU, του καγκελάριου Μερτς, που δεν κατάφερε να λάβει καν το όριο εισόδου (5%) στο περιφερειακό κοινοβούλιο του κρατιδίου Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας.

Παρόλα αυτά ο Γερμανός καγκελάριος εμμένει στις θέσεις του επικαλούμενος την προστασία του “δημοκρατικού μέλλοντος της χώρας του”! Από ποιον άραγε το προστατεύει;

Θυμίζω ότι το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα του Μερτς, της Φον ντερ Λάιεν, του Μητσοτάκη, συμμάχησε πάνω από 20 φορές από το 2024 στο Ευρωκοινοβούλιο με την ακροδεξιά. Γι’ αυτούς συνεπώς, ο κίνδυνος για την δημοκρατία δεν προέρχεται από το AfD ή την Λεπέν, αλλά από την Έλιφ Έραλπ και το Die Linke, που επικράτησε στις περιφερειακές εκλογές στην πρωτεύουσα της Γερμανίας την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου (με αύξηση 12.9 μονάδες από το 2023). Ήδη συντηρητικά ΜΜΕ, όπως η Le Monde και το BBC, αποκαλούν το Die Linke ακροαριστερό! Ακριβώς όπως αποκαλεί ο Τραμπ τον γερουσιαστή Σάντερς και τον δήμαρχο της Νέας Υόρκης Μαμντάνι.

Πάντως είναι αλήθεια ότι η προεκλογική εκστρατεία του Die Linke στο Βερολίνο βασίστηκε στο πολιτικό μοντέλο του Ζόραν Μαμντάνι.

Το στεγαστικό, ο έλεγχος των ενοικίων και η απαλλοτρίωση-κοινωνικοποίηση περίπου 220.000 διαμερισμάτων που ανήκουν σε μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες ακινήτων, η κοινωνική ένταξη των μεταναστών και η καταπολέμηση του ρατσισμού, η μείωση των εισιτηρίων στα μέσα μαζικής μεταφοράς, η επίλυση του προβλήματος των απορριμμάτων στους δρόμους, η ανακαίνιση των σχολείων και η κάλυψη των ελλείψεων σε εκπαιδευτικούς, καθώς και η παύση της της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία και η αποχώρηση της Γερμανίας από το ΝΑΤΟ,  είναι τα κύρια σημεία του πολιτικού προγράμματος του Die Linke.

Στο Βερολίνο, το Forschungsgruppe Wahlen υπολογίζει την υποστήριξη στο Die Linke από σχεδόν τους μισούς νέους κάτω των 30 ετών (55% από τις γυναίκες και 40% από τους άνδρες). Στην Νέα Υόρκη το ερευνητικό κέντρο CIRCLE, του Πανεπιστημίου Tufts, υπολόγισε ότι το 75% των ψηφοφόρων ηλικίας 18 έως 29 ετών υποστήριξαν τον Mamdani. Η ανάλυσή του, βασισμένη σε exit pol, προσδιόρισε τους νέους ως την ηλικιακή ομάδα που τον ευνοεί περισσότερο. Τα δημογραφικά στοιχεία και οι εκλογές στη Νέα Υόρκη και στο Βερολίνο διαφέρουν, αλλά και οι δύο περιπτώσεις δείχνουν μια γενικευμένη τάση των νέων ψηφοφόρων. Αυτά τα δεδομένα αμφισβητούν την αφήγηση που παρουσιάζει τη στροφή των νέων προς τα δεξιά ως αναπόφευκτη. Και δείχνουν ότι οι νέοι στρέφονται προς εκείνον που θα εκφράσει τις ανησυχίες τους παρουσιάζοντας μια εφικτή απάντηση. Όταν λοιπόν η Αριστερά συνδέει την ταυτότητά της και με τα καθημερινά προβλήματα (ενοίκιο, μεταφορές, δυνατότητα οικοδόμησης μιας σταθερής ζωής), με μια γλώσσα που συνδέει το πολιτικό πρόγραμμα με την βιωμένη εμπειρία των ανθρώπων, τότε κερδίζει την πλειοψηφία.