Οι εταιρείες ΤΝ κλέβουν το νερό, τη γη και τη δουλειά μας

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / Κόσμος / 29.06.26 ]

Μόλις είδα στον The Guardian μια συνέντευξη της Έριn Μπρόκοβιτς και την αναφορά της στις δυσμενείς επιπτώσεις από την κατασκευή των τεράστιων κέντρων δεδομένων (Data Centers) στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο. Γράψαμε πρόσφατα στο artinews.gr γι' αυτό.

Τα κέντρα αυτά καταλαμβάνουν τεράστιες εκτάσεις γης και χρησιμοποιούν ασύλληπτες ποσότητες νερού για να ψύχονται. Έτσι στις ήδη επιβαρυμένες περιοχές από την λειψυδρία και την ξηρασία προστίθεται και αυτό. Εν τω μεταξύ οι λογαριασμοί του νερού των νοικοκυριών εκτοξεύονται, καθώς αυτά καλούνται να πληρώσουν ως μη όφειλαν τον... βαρκάρη. Μια πρώτη αντίδραση των κατοίκων είναι να υποβάλλουν αγωγές εναντίον των Εταιρειών και να υποχρεώσουν τα τοπικά συμβούλια να σταματήσουν την κατασκευή των κέντρων. Οι εταιρείες απαντούν επίσης με αγωγές. Στη νομική αντιπαράθεση φαίνεται ότι επικρατούν οι εταιρείες αφού ο χάρτης των ΗΠΑ είναι πλέον διάτρητος από εκατοντάδες Data Centers. 

Αλλά δεν είναι μόνο η "ληστεία" του νερού και της γης από τις εταιρείες, είναι και η "κλοπή" της πνευματικής εργασίας εκατομμυρίων ανθρώπων.

Συζητούσα προ ημερών με φίλο δημοσιογράφο για την κατάχρηση της δουλειάς τόσο των δημοσιογράφων όσο και των συγγραφέων από τις εταιρείες Τεχνητής Νοημοσύνης και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι επί της ουσίας αυτές κερδίζουν χρήματα (μέσω της διαφήμισης) χρησιμοποιώντας εντελώς δωρεάν την πνευματική μας εργασία.

Αναρωτήθηκα αν τα σωματεία των συγγραφέων και των δημοσιογράφων διεκδικούν τα πνευματικά δικαιώματα των μελών τους, όπως θα έπρεπε. Εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να συμβαίνει αυτό.

Όσο για την αντίδραση σε ατομικό επίπεδο, αυτή είναι καταδικασμένη εκ προοιμίου, γιατί οι “κλέφτες” είναι καλά οργανωμένοι και διαθέτουν τεράστια γραφεία εξειδικευμένων δικηγόρων που μόνο μια καλά οργανωμένη διεκδίκηση των πνευματικών δικαιωμάτων θα μπορούσε να αντιμετωπίσει.

Για να διακριβώσω τι συμβαίνει, απευθύνθηκα στην ίδια την OpenAI και ζήτησα να μάθω τι μπορώ να κάνω για να διεκδικήσω τα πνευματικά δικαιώματα της δουλειάς μου που η ίδια χρησιμοποιεί. Και η απάντηση που μου έδωσε ήταν η εξής:

Εάν πιστεύετε ότι το OpenAI χρησιμοποίησε πνευματική σας εργασία (είτε για την εκπαίδευση των μοντέλων του, είτε αναπαράγοντάς την αυτούσια στις απαντήσεις του), μπορείτε να υποβάλετε επίσημο αίτημα για προστασία πνευματικών δικαιωμάτων μέσω του OpenAI Copyright Dispute Form. Η διαδικασία και τα βήματα για να διεκδικήσετε τα δικαιώματά σας είναι τα εξής: Υποβολή Επίσημης Αναφοράς: Χρησιμοποιήστε την επίσημη φόρμα επικοινωνίας OpenAI Copyright Dispute Form. Εκεί θα πρέπει να δηλώσετε τα στοιχεία σας, το έργο σας και τον σύνδεσμο ή το υλικό που υποστηρίζετε ότι παραβιάζει τα πνευματικά σας δικαιώματα. Αποστολή Στοιχείων: Θα χρειαστεί να αποδείξετε ότι είστε ο κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων, να περιγράψετε αναλυτικά το έργο σας και να τεκμηριώσετε τη χρήση του από την εταιρεία, σύμφωνα με τους όρους πνευματικής ιδιοκτησίας που ορίζονται στους Europe Terms of Use – OpenAI. Επιλογή Εξωδικαστικού Διακανονισμού: Σύμφωνα με τη νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων και τεχνητής νοημοσύνης στην ΕΕ (η οποία βρίσκεται σε διαδικασία εντατικής ρύθμισης για την εξασφάλιση δίκαιης αμοιβής ΕΕ: Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και προστασία των δημιουργών στην εποχή της ΤΝ), οι εταιρείες οφείλουν να επιλύουν τέτοια ζητήματα. Η πολιτική της OpenAI προβλέπει πρώτα μια άτυπη διαδικασία επίλυσης διαφορών Terms of use – OpenAI.”

Όπως αντιλαμβάνεται κανείς μόνο μια οργανωμένη υπηρεσία στελεχωμένη με καλούς δικηγόρους και προσωπικό που θα “ανακαλύπτει” την "κλοπή" της πνευματικής εργασίας μας κάθε φορά, ή που θα διαπραγματεύεται "εξωδικαστικά", μπορεί να έχει αποτέλεσμα. Σε κάθε περίπτωση, είναι αδύνατο να αποδείξει κανείς ότι χιλιάδες χρήστες χρησιμοποιούν την εργασία του, όταν αυτό γίνεται ιδιωτικά και τα “ηλεκτρονικά ίχνη” τα κατέχει μόνο η Εταιρεία (η OpenAI εν προκειμένω). Συνεπώς μόνο τα σωματεία των συγγραφέων και των δημοσιογράφων μπορούν να διαπραγματεύονται μόνο γενικά με μία “εφάπαξ τιμή”  κάθε φορά και για ορισμένο χρονικό διάστημα. Και αν οι εταιρείες δεν συμφωνούν, να απαγορεύουν εντελώς την χρήση της πνευματικής δουλειάς των μελών τους…

Δεν μπορεί οι Εταιρείες να “καταληστεύουν” το νερό, τη γη και τη δουλειά μας, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη, χωρίς καμία αντίδραση εκ μέρους μας...