Ο μαφιόζικος καπιταλισμός του Τραμπ

Ο Ντόναλντ Τραμπ μιλάει από το βήμα του ΟΗΕ, το ύφος και η γλώσσα του παραπέμπουν σε μαφιόζο της εποχής της ποτοαπαγόρευσης. Το μοναδικό του επιχείρημα η στρατιωτική ισχύς, η δύναμη των όπλων. 

Απειλεί τους πάντες. Εξαπολύει μαφιόζικους εκβιασμούς και απειλές προς όλους. Λέει με απίστευτο κυνισμό ότι σκέφτεται να κονιορτοποιήσει το Ιράν. Την ίδια στιγμή μιλά για ειρήνη! Ακριβώς όπως έκαναν και οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες: «Ubi solitudinem faciunt, pacem appellant» (Όπου δημιουργούν μια καταστροφή, την ονομάζουν ειρήνη). Το φοβερό με τον Τραμπ είναι ότι δεν αρκείται στον ευφημισμό περί ειρήνης, αλλά θέλει να τον “αποδεχθούν” ως πραγματικότητα και τα θύματα, απονέμοντάς του προς τούτο το Νόμπελ Ειρήνης!

Αλλά η γλώσσα τού Τραμπ δεν αρκείται στους ευφημισμούς. Ονομάζει τα πάντα με τ’ όνομά του και το όνομα της Αμερικής για να τα ιδιοποιηθεί. Θέλει να οικειοποιηθεί ακόμα και την Τεχνητή Νοημοσύνη εισάγοντας τον νεολογισμό «υπερ-νοημοσύνη» (SI) αντί του ΤΝ όπως ακριβώς προσπάθησε να μετονομάσει τη Λίμνη Οντάριο και τον Κόλπο του Μεξικού.

Η ψυχίατρος F. Hirigoyen έχει αναλύσει τα ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά του Τραμπ: το αίσθημα μεγαλείου, την υπερεκτίμηση των πράξεών του και των ικανοτήτων του… την φαντασίωση των αναρίθμητων υποτιθέμενων επιτυχιών του… Είναι γνωστό ότι αυτά τα τρελαμένα Εγώ (οι Her Omnes του Κάφκα) αποτρελαίνονται όταν αποκτούν εξουσία, καθώς περιστοιχίζονται από φανατικούς αυλικούς-κόλακες, από οπαδούς και κερδοσκόπους, που ενισχύουν διαρκώς την ψευδαίσθησή τους ότι είναι οι καλύτεροι, οι πιο ικανοί, οι πιο έξυπνοι, οι πιο σοφοί. Έτσι η ζωή τους γίνεται ένας μύθος γεμάτος φασαρία και μανία, χωρίς κανένα νόημα -τον οποίο αναπαράγουν εξωνημένοι δημοσιογράφοι και τα μίντια υπερπλούσιων όπως ο Elon Musk, καθώς και πολλοί άλλοι χρηματισμένοι "ηλίθιοι" (life is a tale, told by an idiot, full of sound and fury, signifying nothing, έγραφε ο Σαίξπηρ). 

Αλλά όπως έχω γράψει και στο Homo Americanus η «τρέλα» ως εργαλείο της πολιτικής ανάλυσης αποπροσανατολίζει και αποκρύπτει την πραγματική αιτία, που είναι τα οικονομικά συμφέροντα, το κέρδος (αυτό που “έχει κάνει την ατμόσφαιρα έναν ανοιχτό υπόνομο” όπως είπε ο ΓΓ του ΟΗΕ Γκουτιέρες). Η «τρελοποίηση» είναι μία αδυναμία εξήγησης, ή ένας τρόπος αποφυγής της ουσιαστικής διερεύνησης των πραγματικών αιτιών της εφαρμοσμένης πολιτικής. Όταν ο συγγραφέας Κερτ Βόννεγκατ αναρωτιόταν «Τι μπορούμε να πούμε στους νέους μας, τώρα που οι ψυχοπαθείς προσωπικότητες, δηλαδή άνθρωποι χωρίς συνείδηση, χωρίς αίσθηση του ελέους ή της ντροπής, έχουν μαζέψει όλα τα χρήματα στα θησαυροφυλάκια του κράτους και των πολυεθνικών και τα οικειοποιούνται;», διατύπωνε ένα λανθασμένο ερώτημα. Γιατί οι "ψυχοπαθείς προσωπικότητες" δεν είναι καθόλου ψυχοπαθείς αλλά εντελώς πραγματιστές. Και όπως έγραφε η συγγραφέας Τζ. Κ. Όουτς: «Δεν μπορούσες να ισχυριστείς ότι οι Ναζί ήταν παράφρονες, γιατί τα στοιχεία δείχνουν ότι ήταν απόλυτα, υπολογιστικά λογικοί. Στην υπηρεσία της παράνοιας, αλλά πάντως λογικοί». Το ίδιο ισχύει για τον Τραμπ σήμερα.

Ο Τραμπ είναι ένας μεγανάρκισσος Φασίστας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ανθρωπότητα. Αυτό προσπαθούν κάποιοι σήμερα να το “ξεπλύνουν” χαρακτηρίζοντας τον “τραμπισμό” “δημοκρατικό φασισμό”, όπως ακριβώς κάποιοι στην Ελλάδα μιλούσαν παλαιότερα για την “σοβαρή Χρυσή Αυγή”!

Βέβαια, ο φασισμός δεν προκύπτει εξ ουρανού. Ο Λας και άλλοι στην κατεύθυνση της Hirigoyen μιλούν για την ναρκισσιστικοποίηση της κοινωνίας. Η τηλεόραση «έχει νεκρώσει την κοινωνία...πιστεύω πως ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού είναι πρόθυμο να δεχθεί με φυσικό τρόπο το φασισμό», έγραφε ο Χένρι Μέηλερ για τις ΗΠΑ. Υπάρχει λοιπόν η παιδαγωγική του φασισμού, η εκπαίδευση ποιον θα μισείς, ποιον θα αναγνωρίσεις ως εχθρό και απειλή. Κι αν με την τηλεόραση κατέστρεψαν τους λαϊκούς πολιτισμούς, εγκαθιστώντας τις «αξίες» του Ατομικισμού (ναρκισσισμού) και της κενότητας, με το Διαδίκτυο δημιούργησαν την ψευδαίσθηση της συμμετοχής και της «φωνής», την ψευδαίσθηση της έκφρασης της δήθεν προσωπικής «αλήθειας» που με την περιχαράκωση στο Εγώ και την εκπαίδευση στο μίσος οδηγεί στον φασισμό. Αυτός ο ολοκληρωτικός «αποικισμός» του λαϊκού κόσμου από την μεγαλο-αστική τάξη είναι αυτό που ο Πιερ Πάολο Παζολίνι αποκαλούσε «νέο φασισμό».

Ο “νέος φασισμός” με τη φωνή του Capofamiglia Τραμπ επαναδήλωσε πολιτικά από το βήμα του ΟΗΕ τους μαφιόζικους όρους του. Οι “δασμοί” και η στρατιωτική ισχύς αναφέρθηκαν ξανά και ξανά παραπέμποντας στο pizzo της Μαφίας (o εκβιασμός για παροχή προστασίας). Σε λίγο όλες οι χώρες θα πληρώνουν “φόρο”, όπως οι τοπικές επιχειρήσεις πλήρωναν «φόρο» στη Μαφία! Όποιος θα αντιδρά, όποιος θα αξιώνει ανεξαρτησία, ή θα συμμαχεί με την αντίπαλη μαφιόζικη φατρία της Κίνας, θα θεωρείται "εχθρός".

Ο μαφιόζικος καπιταλισμός είναι άραγε το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού;...

*Η φωτογραφία είναι από εξώφυλλο του New Yorker