Ο υπουργός Παιδείας της Ινδίας Νταρμάντρα Πραντάν ανακοίνωσε την παραίτησή του από την κυβέρνηση του Ναρέντρα Μόντι σήμερα, μετά τον ξεσηκωμό της νεολαίας και το κίνημα διαμαρτυρίας των φοιτητών που απαιτούσαν την απομάκρυνσή του έπειτα από σειρά διαρροών θεμάτων στις εξετάσεις εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Αλλά το κίνημα της κατσαρίδας όπως ονομάστηκε «υπερβαίνει τον ίδιο τον Dharmendra Pradhan, επεκτείνοντας το ενδιαφέρον σε ολόκληρη την κυβέρνηση και την ηγεσία» όπως δήλωσε διαδηλώτρια.
Η λίστα των αιτημάτων των νέων έχει διευρυνθεί εκκινώντας από την έλλειψη απασχόλησης μετά την αποφοίτηση από το πανεπιστήμιο, παρά την ισχυρή οικονομική ανάπτυξη που καταγράφει η Ινδία και φθάνει μέχρι την αυταρχική διακυβέρνηση του Ναρέντρα Μόντι.
Εκατομμύρια άνθρωποι στην χώρα με τον μεγαλύτερο πληθυσμό στον κόσμο πασχίζουν για να εξασφαλίσουν μία σταθερή και αμειβόμενη θέση απασχόλησης, γεγονός που πυροδοτεί την δυσαρέσκεια και την οργή στους κόλπους της ινδικής νεολαίας. Οι κατσαρίδες είναι ένα αυθόρμητο κίνημα, που γιγάντωσε μέσω του διαδικτύου, όπως στην Αλβανία, αλλά και σε άλλες χώρες, χωρίς οργανωμένα κόμματα της αντιπολίτευσης που να περιμένουν στα παρασκήνια, έτοιμα να προχωρήσουν τα πράγματα παραπέρα. “Η αυθόρμητη οργή που βλέπουμε θα διαλυθεί εκτός αν ξεκινήσει κάποια πραγματική πολιτική δουλειά. Εκτός αν οι ενήλικες και τα κόμματα της αντιπολίτευσης σταματήσουν τους καβγάδες και τις μικροπρεπείς διαμάχες τους και δείξουν κάποια αλληλεγγύη.” γράφει σε άρθρο της η συγγραφέας Αρουντάτι Ρόι*. Και συνεχίζει: “η εξέγερση των κατσαρίδων είναι μία από τις πολλές διαμαρτυρίες που λαμβάνουν χώρα σε όλη την Ινδία. Οι Αντιβάσι στη Μάντια Πραντές διαμαρτύρονται για το έργο σύνδεσης του ποταμού Κεν-Μπέτουα . Οι χωρικοί στο Ουταρακάντ διαμαρτύρονται για τη μαζική υλοτόμηση δέντρων. Οι άνθρωποι διαμαρτύρονται για την περιβαλλοντική βεβήλωση των Νήσων Μεγάλου Νικομπάρ. Το Μανιπούρ βράζει. Οι θέσεις εργασίας εξαφανίζονται. Οι τιμές εκτοξεύονται στα ύψη. Η οργή αυξάνεται. Και το παιχνίδι του «Θεού» του BJP-RSS αποκαλύπτεται για αυτό που ήταν πάντα. Μια απάτη. Μια χρυσοθήρεια που καθοδηγείται από γκάνγκστερ. Η λεηλασία του Ναού Ραμ στην Αγιόντια μας έχει δώσει ένα κακό σενάριο Μπόλιγουντ που παίζεται μπροστά στα μάτια μας: κομψοί θεάνθρωποι και διεφθαρμένοι πολιτικοί χτίζουν ξενοδοχεία, συσσωρεύουν ακίνητα, κυκλοφορούν με SUV, παχύνονται με την πίστη των φτωχών και των ανυποψίαστων. Τα πλοκάμια της διαφθοράς και της ληστείας κατά τη διάρκεια της ημέρας ξεδιπλώνονται μέχρι την κορυφή. Μπορεί η ενέργεια της κατσαρίδας να μας βγάλει από αυτό το λάκκο; Δεν είναι εύκολο. Μια γρήγορη ματιά στο αποτέλεσμα των λαϊκών κινημάτων στην Ινδία δεν είναι ενθαρρυντική. Είναι μια ιστορία συρρικνωμένων φιλοδοξιών και διαψευσμένων ονείρων… Κάποιοι έχουν ήδη συγκρίνει το κίνημα με την εξέγερση των νέων που οδήγησε σε αλλαγή καθεστώτος στο Μπαγκλαντές, το Νεπάλ και τη Σρι Λάνκα. Αλλά η Ινδία είναι μια πολύ μεγάλη χώρα για να συμβεί αυτό... Το κίνημα των Κατσαρίδων… είναι ένα μοναδικό προϊόν της εποχής του. Είναι ευάλωτοι νέοι που αντιμετωπίζουν μια μοχθηρή, εκδικητική κυβέρνηση που έχει αποδειχθεί ανελέητη σε όσους της αντιτίθενται. Σίγουρα σχεδιάζεται εκδίκηση και θα επιβληθεί σε εκείνους που θεωρεί ως τους κύριους υποκινητές...”
Αλλά η παρακαταθήκη από το κίνημα των Κατσαρίδων είναι ισχυρή. “Είδαμε Μουσουλμάνους, Ινδουιστές, Χριστιανούς, Σιχ, Βουδιστές, ανθρώπους που ανήκαν σε κάθε κάστα και τάξη να συγκεντρώνονται, να βοηθούν ο ένας τον άλλον, να προστατεύουν ο ένας τον άλλον καθώς αντιμετώπιζαν την αστυνομία. Αντί να μας κάνουν διαλέξεις ή να μας κάνουν μεγαλοπρεπείς ομιλίες, μας έδειξαν, μας υπέδειξαν, μας απέδειξαν, την πιθανή Ινδία, την όμορφη Ινδία των ονείρων μας…” γράφει η Ρόι.
*Το κίνημα ονομάστηκε “των Κατσαρίδων” ως απάντηση σε ένα αλαζονικό, περιφρονητικό σχόλιο του Ανώτατου Δικαστή της Ινδίας, Surya Kant, ο οποίος αποκάλεσε ορισμένους άνεργους νεαρούς Ινδούς “κατσαρίδες”. Ο Abhijeet Dipke, ένας φοιτητής που ζει στη Βοστώνη, δημοσίευσε ένα σχόλιο στο Instagram: «Τι θα γινόταν αν όλες οι κατσαρίδες ενώνονταν;» Εκατομμύρια απάντησαν. Και έτσι γεννήθηκε το Κόμμα Janta των Κατσαρίδων. Το διαδικτυακό τσουνάμι έγινε τεράστιο κύμα διαμαρτυρίας στο δρόμο. Αλλά όπως έλεγε η Ρόζα Λούξενμπουργκ, ο αυθόρμητος ενθουσιασμός δεν μπορεί να διατηρηθεί για πολύ κλεισμένος στο μπουκάλι. Θέλει οργάνωση και πολιτικό πρόγραμμα…
*https://www.equator.org/articles/cockroach-janata-party-arundhati-roy
Γιώργος Χ. Παπ.
