Η μάστιγα του ηλεκτρονικού τζόγου

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / Ελλάδα / 27.07.26 ]

Όλα είναι στιγμή, γράφει η διαφήμιση! Ζήσε την αδρεναλίνη που εκτοξεύεται. Ζήσε το τώρα! Ποιος το γαμάει το αύριο! Αυτό είναι το σύνθημα του γενναίου νέου κόσμου που ευαγγελίζεται τον τζόγο! Έτσι σαπίζουν τις ψυχές των νέων, έτσι ξεκινάει ο εθισμός.

Περιουσίες χάνονται, νέοι άνθρωποι καταστρέφονται. Τα συνολικά πονταρίσματα (κύκλος εργασιών/TGR) μόνο στις νόμιμες διαδικτυακές εταιρείες στην Ελλάδα αγγίζουν πλέον αστρονομικά ποσά, με τις online εταιρείες να εμφανίζουν καθαρά έσοδα (GGR) άνω του 1,19 δισ. ευρώ ετησίως. Αν προστεθούν και τα παράνομα τυχερά παίγνια όπου ο τζίρος ξεπερνά τα 1,6 έως 1,8 δισ. Ευρώ, τότε πλησιάζουμε τα 3 δις. Ευρώ.

Και γιατί επιτρέπουν τον τζόγο; θα ρωτούσε κάποιος. Για να μας προφυλάξουν από τον παράνομο τζόγο, είναι η... τρομερή απάντηση. Με αυτό το επιχείρημα ο νόμιμος τζόγος γίνεται πιο επικίνδυνος, καθώς γίνεται κοινωνικά αποδεκτός, εύκολα προσβάσιμος από το κινητό και διαφημίζεται παντού. Ο παίκτης νιώθει μια ψευδαίσθηση ασφάλειας («αφού είναι νόμιμο, δεν κάνω κάτι κακό»), γεγονός που καθυστερεί την αναγνώριση του προβλήματος. Ακόμη χειρότερα, μια σειρά δραστηριότητες (αθλητικές, ψυχαγωγικές κ.ά.) βασίζονται στον τζόγο και τον νομιμοποιούν. Το ίδιο συνέβη και με τα «φρουτάκια», που οι πολιτικοί τα εξιλέωσαν στην κολυμπήθρα της φιλανθρωπίας λέγοντας ότι το 20% των κερδών θα πηγαίνει δήθεν στους ΑΜΕΑ, έτσι και με τον ηλεκτρονικό τζόγο.

Τελικά, με τον τζόγο προσφέρεται στον νέο η «φρούδα ελπίδα» αλλαγής όχι του κόσμου, αλλά του ατομικού του στάτους. Αυτή η “ελπίδα-φούσκα” είναι αναγκαία για να αποτραπείί η μεγάλη κοινωνική έκρηξη, για να μη συμβεί ούτε ένας κοινωνικός σπασμός ούτε καν αντανακλαστικός. Αυτή την «ελπίδα» φουσκώνουν καθημερινά τα τηλεοπτικά ριάλιτι, οι ειδήσεις και οι διαφημίσεις. Αυτή την ελπίδα τρέφει το όνειρο της μιας μέρας του τζόκερ (του ονείρου "αν  κερδίσω"). Κι έτσι, αντί η ανέχεια να αναγεννά την αλληλοβοήθεια και την αγωνιστική αλληλεγγύη, αντί να προσανατολίζει στον αγώνα και την προσπάθεια, γεννά λύκους, που νομίζουν πως αυτοί θα καταφέρουν μέσω του τζόγου να σωθούν από τον μέχρις εσχάτων κοινωνικό κανιβαλισμό.

Μας πουλούν ΤΥΧΗ μέσω του τζόγου, αυτοί που χθες μας δάνειζαν για να αγοράσουμε αυτοκίνητα και σπίτια, που σήμερα εκπλειστηριάζουν τα funds. Είναι οι ίδιοι που αύριο θα μας εγκαλέσουν και πάλι επισείοντας ως έσχατη μομφή την Ατομική μας Ευθύνη. Πάλι δηλαδή μαλάκες θα μας πουν. Κι αυτή τη φορά μπορεί και να 'χουν δίκιο...