Ο Άνθρωπος -και σήμερα- κρεμάται επί ξύλου στη Γάζα, στον Λίβανο, στο Ιράν, στο Σουδάν, στην Ουκρανία…
Στη γεωγραφία του πόνου σταυρώνεται ο Άνθρωπος διαρκώς, ανεξάρτητα από δόγμα, φυλή και εθνικότητα.
Ανώνυμος πόνος, χωρίς Πρόσωπο, χωρίς υπόσταση, ένας αριθμός, μια θυσία για το Κέρδος των Επώνυμων κανιβάλων.
Στο έργο δεν λείπουν και οι «Πόντιοι Πιλάτοι», οι θεατές που παρακολουθούν τη σταύρωση σε ζωντανή μετάδοση.
Γι' αυτό εύχομαι
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ της απονεκρωμένης μας ψυχής, αδέρφια….
*Φωτ. Γιώργος Χ. Π.
