Ο ξεσηκωμός στο Ιράν δεν είναι πρωτοφανής, συνέβη κι άλλες φορές. Πρωτοφανής είναι η ανοιχτή εμπλοκή και η απόπειρα εκμετάλλευσης της εξέγερσης από τους Τραμπ, Νετανιάχου, οι οποίοι κατ’ αυτόν τον τρόπο νομιμοποιούν το αυταρχικό θεοκρατικό καθεστώς ώστε να αντιδράσει σκληρά και να αντιμετωπίσει τους εξεγερμένους ως «σαμποτέρ» που θέλουν να «ευχαριστήσουν τον Ντόναλντ Τραμπ».
Οι αντίπαλοι του καθεστώτος έχουν συχνά προβλέψει την κατάρρευση του καθεστώτος, αλλά διαψεύσθηκαν. Το είχαν κάνει με το Πράσινο κίνημα του 2009 που κατεστάλη βάναυσα. Δέκα χρόνια αργότερα, μια σκληρή καταστολή έβαλε τέλος στις διαμαρτυρίες για την οικονομία. Οι σημερινές διαμαρτυρίες μάλιστα θεωρούνται μικρότερες από εκείνες του κινήματος «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία» το 2022, αλλά βεβαίως προβάλλονται πιο πολύ από τα διεθνή μέσα καθώς εμπλέκονται άμεσα σ' αυτές οι Τραμπ, Νετανιάχου.
Όπως σημειώνει ο The Guardian «… το καθεστώς κατάφερνε πάντα να καταστέλει τις διαμαρτυρίες, (αλλά) δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει τα αίτια - και τώρα αντιμετωπίζει ταυτόχρονες εσωτερικές και εξωτερικές απειλές. Το οικονομικό του περιθώριο ελιγμών είναι πιο περιορισμένο από ποτέ. Ο ανώτατος ηγέτης είναι 86 ετών και έχει προβλήματα υγείας. Ο άξονας αντίστασης του Ιράν έχει υποβαθμιστεί σοβαρά και ο 12ήμερος πόλεμος του Ιουνίου με το Ισραήλ - σε συνδυασμό με την επίθεση των ΗΠΑ σε πυρηνικές εγκαταστάσεις - διέλυσαν την πεποίθηση ότι το καθεστώς είναι απόρθητο....»
Οι απειλές Τραμπ όμως ενισχυμένες από την αλαζονεία της παράνομης σύλληψης και απαγωγής του Νικολάς Μαδούρο ανπροκαλούν κάποιες ανησυχίες στην ιρανική ηγεσία και παράλληλα ενθαρρύνουν τους διαμαρτυρόμενους, κυρίως όμως επιτρέπουν στο καθεστώς να απονομιμοποιήσει τις δικαιολογημένες διαμαρτυρίες και να χαρακτηρίσει τους Ιρανούς πολίτες πιόνια ξένων δυνάμεων.
Το ίδιο ισχύει και με τον Μπ. Νετανιάχου που έχει μιλήσει για την πιθανότητα «ο ιρανικός λαός να πάρει τη μοίρα του στα χέρια του». Είναι γνωστό ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έχει τη δυνατότητα να πείθει τον πρόεδρο των ΗΠΑ για απερίσκεπτες και επικίνδυνες επιχειρήσεις. Το χάος στο εσωτερικό του Ιράν θα βόλευε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό. Αλλά το τίμημα θα το πληρώσουν οι Ιρανοί πολίτες καθώς και πολίτες άλλων χωρών στην περιοχή.
«Η αποσταθεροποίηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε οχύρωση, όχι σε αποδυνάμωση, της ισχύος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης. Το συμβούλιο άμυνας του Ιράν αυτή την εβδομάδα άφησε να εννοηθεί ότι θα μπορούσε να αναλάβει προληπτική στρατιωτική δράση εάν έβλεπε «αντικειμενικά σημάδια απειλής» από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Αυτή η προσπάθεια αποκατάστασης της αποτροπής μπορεί να είναι αλαζονεία - αλλά δείχνει ότι η περιοχή εισέρχεται σε μια επικίνδυνη φάση. Είτε το καθεστώς επιμένει είτε πλησιάζει σταδιακά στο τέλος του δρόμου, η διέξοδος δεν θα είναι εύκολη. Όσοι ισχυρίζονται ότι θέλουν να βοηθήσουν, ενώ κυνικά επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν τα νόμιμα παράπονα των Ιρανών πολιτών για τους δικούς τους σκοπούς, διακινδυνεύουν μόνο περισσότερη αιματοχυσία και βάσανα.» καταλήγει ο Guardian.
