Show

Οι τηλεοπτικές συζητήσεις, που με βαρεμάρα γεμίζουν τις ώρες μας, είναι ένα παράρτημα της πιο μέτριας δημοσιογραφίας. Σπάνια εμφανίζονται επιστήμονες υψηλού επιπέδου∙ μόνο καμιά φορά ακούγονται πραγματικοί ειδικοί. Γενικά μιλάνε και αερολογούν δημοσιογράφοι του συρμού, ειδικοί στα πάντα και στο τίποτε, οπλισμένοι με τη σιγουριά τους και την αλαζονεία τους.

Ο ακροατής, αφού παρακολούθησε τη συζήτηση για ώρες και υπέστη κάποιο διαφημιστικό βομβαρδισμό, φτάνει στο τέλος με την απογοήτευση ότι δεν έμαθε τίποτα καινούργιο.

Από την άλλη πλευρά, η συζήτηση είναι γενικά ζωντανή, ζωηρή, ακόμη και υπερβολική. Όχι ένα σαλόνι, ούτε καν μια εμφύλια αντιπαράθεση, αλλά μάλλον ένας ανταρτοπόλεμος, με προσβολές και επιθέσεις. Αλλά κανείς δεν κάνει πίσω, ποτέ, και δεν συμβαίνει κάποιος από τους συμμετέχοντες να φύγει με γνώμη αντίθετη ή διαφορετική από αυτή με την οποία μπήκε.

Το τηλεοπτικό show χρησιμεύει στην επίδειξη και όχι στην πειθώ.