Κάθε αγώνας που πραγματοποιείται είναι κερδισμένος

 Η Κλοντέτ Κόλβιν, που έφυγε απ’ αυτόν τον άδικο κόσμο στα 86 της χρόνια, έγινε στα 15 χρόνια της το σύμβολο του αγώνα κατά του ρατσισμού στις ΗΠΑ, καθώς το 1955, είχε αρνηθεί να παραχωρήσει τη θέση της σε μια λευκή επιβάτιδα σε λεωφορείο του Μοντγκόμερι. Εννέα μήνες αργότερα το ίδιο έκανε και η Ρόζα Παρκς.

Οι δύο γυναίκες, η Κλοντέτ και η Ρόζα είναι οι «πρώτες» που ξεκίνησαν την αντίσταση ενάντια στον ρατσισμό στις ΗΠΑ.

Η Κλοντέτ και η Ρόζα, όπως και ο μοναδικός αγρότης στην Αμοργό που έκλεισε με το τρακτέρ του το δρόμο, είναι αυτοί που αρνούνται ότι τίποτα δεν γίνεται. Που ξέρουν ότι ο αγώνας έχει από μόνος του ένα μεγάλο ΚΕΡΔΟΣ, την επανάκτηση της χαμένης αξιοπρέπειας, την επανασύσταση του τσακισμένου Προσώπου. Και ότι το σήκωμα του κεφαλιού αποκαλύπτει ότι οι αφέντες δεν είναι μεγάλοι, αλλά εμείς τους βλέπουμε έτσι, γιατί είμαστε σκυφτοί…

Γι' αυτό λέω πως ο αγώνας των αγροτών, ο αγώνας των εργατών, ο αγώνας των γυναικών, της Ρουμπίνα στο Ιράν, της Ρενέ στις ΗΠΑ, των απεργών πείνας της Palestine Action, είναι ήδη ένας αγώνας κερδισμένος… Γιατί κάθε αγώνας από τη στιγμή που πραγματοποιείται, είναι  κερδισμένος…

Γι’ αυτό ισχύει η ρήση του Βασίλειου Μάγγου: «κι ας μη νικήσουμε ποτέ, θα πολεμάμε πάντα».

Γι’ αυτό

Όχι στους γενοκτόνους

Free Palestine

Ελευθερία στο Ιράν, όχι στους μουλάδες μήτε στα ανδρείκελα Τραμπ- Νετανιάχου

Όχι στους γκεσταπίτες του ICE

Όχι στον ιμπεριαλισμό