Η σύγκρουση αναφέρεται στα πρόσωπα και όχι στα προγράμματα

ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΚΟΡΠΙΕΣ

1. Εμείς οι φτωχοί διανοούμενοι ζούμε σαν να αξίζει η ζωή μας γι’ αυτό που αφήνουμε στους επόμενους∙ η ζωή όμως αξίζει γι’ αυτό που ζούμε, και γι’ αυτό που αφήνουμε μόνο στο βαθμό που είναι πηγή για μια νέα ζωή.
2. Αυτό που ονομάζεται υποχρέωση, είναι πολλές φορές μια ευκολία: δίνουμε αμέσως μια λύση στα προβλήματά μας, μια γραμμή για τη συμπεριφορά μας, και που μας απαλλάσσει από τον κόπο να εξετάσουμε τις διάφορες καταστάσεις.
3. Είναι πολύ δύσκολο να γράψεις ένα καλό έργο∙ αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο να βρεις αυτόν που μπορεί να το καταλάβει και να το αξιολογήσει κατάλληλα. 
4. Ο εκμοντερνισμός είναι ένα τρέχον σλόγκαν, ακόμη κι από ένα μέρος της Aριστεράς. Είναι ένα ελκυστικό  φύλλο συκής για να καλύψουμε τους κυνόδοντες του εκμοντερνισμού.
5. Είναι εύκολο να είσαι συνεπής, όταν έχεις λίγες ιδέες∙ ακόμη πιο εύκολο, όταν δεν έχεις καμιά.
6. Και όπως έλεγε ένας παλιός μου φίλος ποιητής: «οι μικρές ευτυχίες και οι μεγάλες δυστυχίες είναι οι πιο παράξενες βελόνες∙ φτιάχνουν τα πιο αλλόκοτα πλεκτά».
7. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για την άμβλωση χωρίς να μιλήσουμε για την μητρότητα. Η μία είναι δεμένη με την άλλη σαν δυο σιαμαία δίδυμα.
8. Consensum omnium capax imperii…nisi imperasset: (σύμφωνα με όλους ήταν πολύ καλός να κυβερνά…αν δεν είχε κυβερνήσει). Είναι το γνωστό επίγραμμα που έγραψε ο Τάκιτος για τον αυτοκράτορα Γάλβα. Φυσικά μπορεί να προσαρμοστεί σε πολλούς πολιτικούς, του παρελθόντος και του παρόντος∙ ιδιαίτερα κατάλληλο για τον σημερινό μας πρωθυπουργό. 
9.  Τα βαλτόνερα των αιώνων της ιστορίας μας, βαλτόνερα που είναι κυρίως ένα μίγμα κυνισμού, διαφθοράς, βίας, υποκρισίας,    ένα προϊόν που κάλυψε για δεκαετίες τη δημόσια σφαίρα, κάθε τόσο βγαίνουν πάλι στην επιφάνεια κατά κύματα σε μια θάλασσα ήδη μολυσμένη, και σε ζαλίζουν, σε καταπνίγουν με τα μιάσματά τους.

10.Και όπως έλεγε ένας γνωστός σουηδός εγκληματολόγος στους μαθητές του στην Ακαδημία της αστυνομίας: «Ποτέ δεν θα έπρεπε να θεωρεί κανείς σίγουρο κάτι που ήταν απλώς σχεδόν σίγουρο. 

11.Όπως στον Σενέκα έφταναν στ’ αυτιά του οι ιαχές από το τσίρκο, φτάνουν και στα δικά μου οι ήχοι της προ και μετα-εκλογικής προπαγάνδας, υποβαθμισμένης στα θέματα και στο ύφος. Αυξάνει η λάσπη και το δηλητήριο, επειδή η σύγκρουση αναφέρεται περισσότερο στα πρόσωπα παρά στις ιδέες και τα προγράμματα. Μετά το τέλος των ιδεολογιών η συζήτηση βυθίζεται στο βούρκο.

*Σκίτσο του Κάφκα