Αντίσταση στον Τραμπ και στους ολιγάρχες

Mια πληγωμένη αρρενωπότητα, μια βαθιά ανασφάλεια, ο ναρκισσισμός μπορούν να διαμορφώσουν πολιτικές αποφάσεις όπως αυτές του Τραμπ; Όχι ακριβώς.

 Κάποιοι αποδίδουν τη συμπεριφορά του Τραμπ σε ψυχοπαθολογικούς παράγοντες. Όμως η «τρελοποίηση» δεν βοηθά στην κατανόηση της πολιτικής και δη της ιμπεριαλιστικής. Όπως δεν συνιστά "κλειδί" για την κατανόηση του ναζισμού η τρελοποίηση του Χίτλερ. Θυμίζω την Αμερικανίδα συγγραφέα Κάρολ Όουτς* που έλεγε πως «Δεν μπορούσες να ισχυριστείς ότι οι Ναζί ήταν παράφρονες, γιατί τα στοιχεία δείχνουν ότι ήταν απόλυτα, υπολογιστικά λογικοί. Στην υπηρεσία της παράνοιας, αλλά πάντως λογικοί». Το ίδιο, λέω, ότι ισχύει και για τον Τραμπ Πίσω από τον ναρκισσισμό του υπάρχει ο αυστηρά λογικός (κυνικός αλλά λογικός) υπολογισμός και τα συμφέροντα των Ολιγαρχών. Η διαφορά συνίσταται στο ότι για πρώτη δεν χρησιμοποιούνται τα παλαιά προσχήματα όπως τα περί «εισαγωγής της δημοκρατίας» (Αφγανιστάν, Ιράκ) ή η της «ελευθερίας» (Γιουγκοσλαβία, Λιβύη, Σοβιετική Ένωση) αλλά αναφέρονται πλέον ανοιχτά και ωμά τα οικονομικά συμφέροντα, το ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ της Βενεζουέλας! Σε συνέντευξη Τύπου ο Τραμπ πρόφερε τη λέξη «πετρέλαιο» τουλάχιστον 25 φορές. Τις λέξεις «δημοκρατία» ή «δικτατορία» ή «ελευθερία» ή «πολιτικοί κρατούμενοι», ούτε μία φορά.

Αυτό που βλέπουμε σήμερα "είναι μια πολιτική σκόπιμης σκληρότητας, ρατσισμού, μισογυνισμού και ξενοφοβίας που όχι μόνο δεν ντρέπεται, αλλά και υπερηφανεύεται που προωθεί αυτήν την κοσμοθεωρία. Η ελευθερία της έκφρασης δεν υπάρχει πλέον. Η ελευθερία της σκέψης διώκεται. Οι διαφωνούντες ή ακόμα και οι ειλικρινείς επικριτές φυλακίζονται, απελαύνονται ή εξορίζονται. Η αμερικανική ηγεσία και εξουσία προήλθαν εν μέρει από αυτές τις ελευθερίες που δεν υπάρχουν πλέον. Ο πρώην «ηγέτης του ελεύθερου κόσμου» είναι τώρα ένα φασιστικό, αδίστακτο κράτος που τάσσεται υπέρ αυταρχικών και δικτατόρων όπως ο Πούτιν, ο Νετανιάχου και ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν" σημειώνει ο Κολομβιανός λογοτέχνης Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκεθ**, και συνεχίζει: "Η Λατινική Αμερική έχει υποστεί αμερικανικές επιθέσεις από τη δεκαετία του 1840, όταν οι ΗΠΑ έκλεψαν ένα τεράστιο μέρος του εδάφους του Μεξικού. Αλλά αυτό το νέο δόγμα - το οποίο έχει αρχίσει να αποκαλεί, με χαρακτηριστικό ναρκισσισμό, «Ντόνρο» - είναι ουσιαστικά μια νέα διαίρεση του κόσμου σε σφαίρες επιρροής. Και όλοι γνωρίζουμε ποιος ακούει: η Ρωσία και η Κίνα, οι οποίες θα νιώσουν εξουσιοδοτημένες να επιδιώξουν τις δικές τους αυτοκρατορικές φιλοδοξίες. Γιατί όχι; Η ισχύς κάνει το σωστό στον νέο κόσμο που δημιούργησε ο Τραμπ και οι κακοποιοί του. Το Ισραήλ κρατάει επίσης σημειώσεις: ο δρόμος προς τη γενοκτονία στη Γάζα έχει ακόμη λιγότερα εμπόδια τώρα...".

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ αλήθεια Ο ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ; (ο πρώτος είναι ο "αμερικανικός", ο δεύτερος ο "κινέζικος" και ο τρίτος είναι ο "ρωσικός"). Που είναι οι χώρες, πρώην και νυν αποικίες, αλλά και η Ευρώπης; Που είναι το μεγαλειώδες κίνημα των χωρών του Νότου; Υπάρχουν οι πολιτικές προσωπικότητες που θα δημιουργήσουν και σήμερα έναν πόλο, μία ομπρέλα άμυνας, που θα περιλαμβάνει τις χώρες που είναι ευάλωτες στην απληστία και τον ιμπεριαλισμό των νέων «βασιλικών οίκων»; Που θα αμύνεται τόσο στον κλασσικό ιμπεριαλισμό (όπως στη Βενεζουέλα) όσο και στο νέο ιμπεριαλισμό των τεχνολογικών ολιγαρχών; 

Σε επίπεδο ηγεσιών δεν φαίνεται φως. Στους "από κάτω" όμως και δη τους Αμερικανούς αχνοφαίνεται μία ελπίδα. Η δολοφονία της Renee Good και η αντίδραση των πολιτών δείχνει ότι υπάρχει ελπίδα. Ένα είδος αντίστασης αναπτύσσεται εντός των ΗΠΑ. Έχουμε χρέος να τη βοηθήσουμε...

*Homo Americanus, 2008

**https://www.equator.org/articles/an-international-thug