Η καταδίκη 4 κατηγορουμένων σε πολυετή φυλάκιση για την υπόθεση των υποκλοπών (Predator) «υπερυψώνει το Μονομελές Πλημμελειοδικείο σε επίπεδο υποδείγματος για τα υψηλά κλιμάκια της Δικαιοσύνης.» αναφέρει γνωστός συνταγματολόγος και πολιτικός, υπαινισσόμενος τις ευθύνες των δεύτερων για την αρχειοθέτηση της υπόθεσης.
Όπως είναι γνωστό ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αχιλλέας Ζήσης αρχειοθέτησε την υπόθεση των υποκλοπών περιορίζοντας την έρευνα μόνο στους ιδιώτες, εμποδίζοντας τη σύνδεσή της με κρατικούς λειτουργούς αλλά και την έρευνα για τους ηθικούς αυτουργούς. Ελεγχόμενη επίσης είναι και η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη που είχε υποστηρίξει ότι η έρευνα του αντιεισαγγελέα του Α.Π. ήταν εξονυχιστική.
Η καταδικαστική απόφαση του μονομελούς Πλημμελειοδικείου θεωρείται έμμεση ακύρωση του πορίσματος Ζήση, το οποίο υποστήριζε ότι δεν υπήρχε στην υπόθεση των υποκλοπών καμία εμπλοκή κρατικού λειτουργού ή παράνομη δραστηριότητα που να συνδέεται με τις κρατικές υπηρεσίες (ΕΥΠ).
Κατόπιν τούτου εγείρεται ζήτημα πειθαρχικού ελέγχου, αλλά και έρευνας για το ενδεχόμενο αστικής ή ποινικής ευθύνης των δικαστικών λειτουργών των «υψηλών κλιμακίων» για την κρίση τους.
Στην Ελλάδα, ένας εισαγγελικός λειτουργός υπέχει αστική ή ποινική ευθύνη για την κρίση του μόνο αν αποδειχθεί δόλος ή βαρεία αμέλεια εκ μέρους του (π.χ. κατάχρηση εξουσίας). Άραγε υπήρξε δόλος ή βαρεία αμέλεια εν προκειμένω;
Θυμίζω ότι ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης (θύμα παρακολούθησης) χαρακτήρισε το έργο του Αχιλλέα Ζήση «ελλιπές», επισημαίνοντας ότι έχουν διαπραχθεί σοβαρά κακουργήματα και όχι απλώς πλημμελήματα, όπως αυτά για τα οποία καταδικάστηκαν οι ιδιώτες.
Τον Ιανουάριο του 2025, ο Αχ. Ζήσης αρχειοθέτησε τις μηνυτήριες αναφορές των Ανδρουλάκη και Κουκάκη, απόφαση που το ΠΑΣΟΚ χαρακτήρισε ως προσπάθεια «συγκάλυψης».
Το σημαντικό είναι ότι ώρα ξαναανοίγει η υπόθεση, καθώς τα στοιχεία που κατατέθηκαν στο δικαστήριο στέλνονται ξανά στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου προς διερεύνηση. Μάλιστα προστίθεται και το κακούργημα της "κατασκοπίας".
Σημαντικό είναι επίσης ότι η απόφαση του δικαστηρίου εκθέτει και την διαδικασία της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για το θέμα. Το δικαστήριο διέταξε να διαβιβαστούν στην εισαγγελία τα πρακτικά της εξεταστικής επιτροπής και να ερευνηθεί αν μάρτυρες που κατέθεσαν σε αυτήν διέπραξαν το αδίκημα της ψευδούς κατάθεσης ή αν υπήρξε ηθική αυτουργία σε αυτήν.
Η αντιπολίτευση τώρα ζητά νέα Εξεταστική Επιτροπή, υποστηρίζοντας ότι η προηγούμενη λειτούργησε ως μέσο συγκάλυψης.
Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνουν αυτό που γράφαμε στις 13.11.2022: “Υποκλοπές, ψηφιακός κατασκοπευτικός καπιταλισμός, επισυνδέσεις και διασυνδέσεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα(ΣΜΙΤ), νομιμότητας και παρανομίας, παρακολουθήσεις επί παρακολουθήσεων, παραβίαση προσωπικών δεδομένων, αλλοίωση της δημοκρατικής διαδικασίας, καταλήστευση του κοινωνικού πλούτου, μια κόλαση, που αποδεικνύει την ασυμβατότητα του καπιταλισμού με την ουσιαστική δημοκρατία!... ο διαμοιρασμός του κρατικού πλούτου στα χέρια των λίγων είναι μια ανυπόφορη κοινωνική πρόκληση, και σε συνδυασμό με τις υποκλοπές συνιστούν κατάλυση των κανόνων του αστικοδημοκρατικού παιγνίου και διολίσθηση σ' εκείνο το έσχατο στάδιο όπου η αστική δημοκρατία φλερτάρει ανοιχτά πλέον με τον αυταρχικό βοναπαρτισμό, εν προκειμένω του Κυριάκου Μητσοτάκη” (artinews.gr, Οι υποκλοπές και ο Κυριάκος Βοναπάρτης)
