Στίγματα

1. Οι αναμνήσεις χτυπάνε στα πλήκτρα. Το να γράφεις είναι μια αίσθηση, κάτι που σε σπρώχνει από μέσα. Μετά κοιτάζω τα νέα παιδιά και σκέφτομαι: αυτά τι θα θυμούνται;
2.  «Μάλλον θα μπορέσω να πάω στον Παράδεισο. Δεν είμαι ο τέλειος υποψήφιος, αλλά έχω κάνει πολλά καλά πράγματα για τέλειους ανθρώπους». Ντόναλντ Τραμπ. 
3. Περί υποβοηθούμενου θανάτου: Ας μη λέμε ψέματα ο ένας στον άλλον, οι ανίατες ασθένειες και τα δύσκολα γηρατειά δεν είναι εύκολο πράγμα. Η επιλογή του πώς και πότε θα πεθάνεις είναι μια χειρονομία ελευθερίας και αξιοπρέπειας. 
4. Καθισμένοι άβολα διαβάζουμε καλύτερα. Αυταπατώμαι όταν επιθυμώ μια πολυθρόνα και ένα τραπεζάκι σαλονιού για ν’ απλώνω τα πόδια μου. Τελικά καταλήγω ν’ ανοίγω το βιβλίο μου και, ευτυχισμένος, να το διαβάζω καθισμένος στα σκαλάκια του σπιτιού μου.
5. Τα εγχειρίδια της ιστορίας καμιά φορά αναπαράγουν το web εις βάρος της γραφής. Το σχολείο δεν πρέπει να συμβαδίζει με την εποχή. Θα πρέπει να προσφέρει μια ανταγωνιστική πρόταση, βασισμένη σε βιβλία φτιαγμένα από λέξεις, όχι γεμάτα πίνακες, εικονίδια και σχήματα
6. Η ανθρωπιά είναι μια προκατάληψη ευνοϊκή προς τους άλλους. 
7. Ακόμη κι εγώ κάνω παράλογες σκέψεις με τις οποίες γελώ. Για παράδειγμα είμαι πεπεισμένος ότι βλέποντας το Ωροσκόπιο στην τηλεόραση ματιάζομαι. Όταν το βλέπω, αλλάζω αμέσως κανάλι.
8. Η τέχνη είναι ένα είδος άπνοιας που δίνει ανάσες στη   ζωή. 
9. Η εξέγερση των ασθενών. Ίσως, αν όλοι εκείνοι που περιμένουν μήνες ολόκληρους σε λίστες αναμονής, απαιτούσαν να εξεταστούν άμεσα και μαζικά; 
10. Η Αριστερά σήμερα δεν καταφέρνει να δώσει την ιδέα ότι   μπορεί να αλλάξει τα πράγματα και να χτίσει έναν καλύτερο κόσμο. 

11.Το άψυχο ον ανταποκρίνεται, αλληλεπιδρά, μεγαλώνει  κάνοντας λάθη μέχρι να γίνει άνθρωπος. θα μπορούσε να είναι το παραμύθι της  τεχνητής νοημοσύνης. Για τις περιπέτειες του Πινόκιο.   

12.«Αυτό το βιβλίο προορίζεται να είναι μια σαφής και ήρεμη απάντηση σ’ αυτό το αναπόφευκτο ερώτημα: Μα γιατί σου  έδωσαν το βραβείο Νόμπελ;» Τζόρτζιο Παρίζι, φυσικός, συγγραφέας του βιβλίου: «Οι κρυμμένες συμμετρίες». 

13.Στις 21 Δεκεμβρίου πριν από 650 χρόνια, πέθανε ο  Βοκάκιος, ο συγγραφέας του Δεκαήμερου, ο πρώτος που έδωσε φωνή στις επιθυμίες των πρωταγωνιστριών του, παρουσιάζοντας στη λογοτεχνία πορτρέτα γυναικών για θέματα πάντα σύγχρονα και επίκαιρα.