Σ’ αυτούς που μιλούν για την Δικαιοσύνη για να κρύψουν την αδικία, λέω πως «Δεν θερίζεις δικαιοσύνη από τους σπόρους της απληστίας».
Σ’ αυτούς που υπερασπίζονται τη μοναδικότητα της δικής τους αλήθειας λέω πως «Δεν θέλεις να συναντήσεις τον κόσμο όταν επιδιώκεις να πεις ότι μόνο εσύ έχεις δίκιο.»
Όλοι οι αγώνες από διαφορετικούς πολιτισμούς, διαφορετικά φύλα, διαφορετικούς ανθρώπους και συλλογικότητες: εργαζόμενους, νέους του πρεκαριάτου, ψηφιακούς εργάτες, αθλητές, γιατρούς, νοσοκόμες, ηθοποιούς, δικαστές, ακόμη και ιερείς, μπορούν να οδηγήσουν στον ίδιο σκοπό, στη σύγχρονη απελευθέρωση, στην ισότητα, την δικαιοσύνη, την αυτοδιαχείριση, την αλληλεγγύη, την ποικιλομορφία, την ειρήνη…*
*Σκέψεις από το βιβλίο «Ο άνεμος κραυγάζει ελευθερία» (The Wind Cries Freedom)
