Πέντε εργάτριες σκοτώθηκαν στο εργοστάσιο "Βιολάντα". Ανάμεσά τους θα μπορούσαν να είναι κάποιες/κάποιοι απ’ αυτούς που διαδήλωναν χθες «υπέρ του αφεντικού», κάποιες απ’ αυτές που υπέγραψαν το κατάπτυστο χαρτί συμπαράστασης στον αφέντη.
Κάποιοι είπαν πως τους/τις εκβίασαν. Τους είπαν ότι θα χάσουν τη δουλειά τους. Φοβάμαι ότι συμβαίνει κάτι χειρότερο. Οι εργαζόμενοι δεν ζουν μόνο κάτω από το ζυγό της Ανάγκης, αντίθετα πιστεύουν ότι ο αφέντης είναι ένας απ’ αυτούς. Θεωρούν μάλιστα τον εαυτό τους τυχερό που έχουν δουλειά. Και σε λίγο θα χαρακτηρίζουν "τεράστια ευλογία", όπως εκείνος ο Ιάπωνας εργαζόμενος, το «996» (δουλειά από τις 9 το πρωί έως τις 9 το βράδυ, 6 ημέρες την εβδομάδα).
Ήδη συμβαίνει αυτό για το οποίο μιλούσε ο Άλντους Χάξλεϋ: Ένα ολοκληρωτικό κράτος, ένα ισχυρό διευθυντήριο πολιτικών και μια "στρατιά μάνατζερ ελέγχουν έναν πληθυσμό σκλάβων χωρίς να χρειάζεται να ασκήσουν εξαναγκασμό, γιατί θα τους αρέσει η σκλαβιά τους. Και το να τους αρέσει η σκλαβιά τους έχει ανατεθεί από τα σημερινά ολοκληρωτικά κράτη σε υπουργεία προπαγάνδας, στους εκδότες και τους μηντιάρχες και στους δασκάλους και καθηγητές."
Και κατέληγε ο Χάξλεϋ: "Μόνο ένα μεγάλο λαϊκό κίνημα υπέρ της αποκέντρωσης της εξουσίας και της αυτοοργάνωσης μπορεί να σταματήσει τη σημερινή τάση προς ολοκληρωτισμό…"
