Όχι, κύριε Τέλλογλου...

[ ARTI news / Ήπειρος / 20.03.20 ]

Δώρα Χουλιάρα

Όχι, κύριε Τέλλογλου, δεν γράφω για να αντιπαρατεθώ μαζί σας... Αυτό δα έλειπε... Πώς θα μπορούσα να το καταδεχτώ άλλωστε...Είμαι δασκάλα και οφείλω να διασώζω και να διατηρώ πρώτα πρώτα αξίες, κοινωνική συνοχή, αλληλεγγύη, κριτική σκέψη, αυτοπροσδιορισμό και κάτι τέτοια που πιθανόν να σας φαίνονται περίεργα ή/και άχρηστα...
Όχι, κύριε Τέλλογλου, δεν αξιώνω να καταλάβετε την ψυχοσύνθεση των δασκάλων ούτε το ουσιαστικό βάθος της εργασίας τους... Πώς θα μπορούσατε εξάλλου; Κανένα νόμισμα του γνωστού υπαρκτού κόσμου και σε όποια ποσότητα, δεν θα μπορούσε να την ανταμείψει... Μόνο τα ίδια τα παιδιά που "έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα" και μπορούν και κρίνουν αμερόληπτα και με ατόφια αυθεντικότητα...
Ο δάσκαλος είναι ταπεινός μα ποτέ ταπεινωμένος, γιατί ξέρει, γνωρίζει αυτό που κάνει... Είναι περήφανος γιατί δεν ψάχνει εναγωνίως κι επίμονα να βγάλει στην επιφάνεια τη σκοτεινή πλευρά των ανθρώπων, τις κακοτυχίες, τις παραβατικότητες μικρές ή μεγάλες ή/και τεράστιες και να νιώθει πετυχημένος ή, ίσως, και να νομίζει πως είναι μια τρίχα από το μουστάκι του Ηρακλή Πουαρό γι αυτό. Με λίγους λόγους ο δάσκαλος δεν γίνεται επιτηδευματίας ή μεγαλέμπορος (ανάλογα με το κασέ του ) του ανθρώπινου πόνου κι ούτε βουτά βαθιά στη λάσπη για να βγάλει το ψωμί του, και μπράβο πολλές φορές που το κάνετε, γιατί εκτιμά πως λάσπη είναι αυτή όσο και να την βουρτσίσεις, όσο και να την τινάξεις κάτι θα μείνει πάνω σου.
Για να μην γενικεύω, υπήρξαν και υπάρχουν συνάδελφοί σας που αποτέλεσαν και αποτελούν τεράστια "μεγέθη" ήθους και πνεύματος ασκώντας τη δουλειά του δημοσιογράφου. Ο ρόλος όμως του εισαγγελέα ανήκει στη νομική επιστήμη γι αυτό χρειάζεται και μεγάλη προσοχή και ανυπαρξία μεροληψίας και σφετερισμού για όποιους και για όσους συναδέλφους σας το κάνουν... Κι αν το σκεφτείς κι έτσι λίγο απλά ή -θα μου επιτρέψετε και απλοϊκά, δασκάλα είμαι εξάλλου- αυτή η εισαγγελική περιβολή που ενδύονται χωρίς να το δικαιούνται ορισμένοι συνάδελφοί σας θυμίζει λίγο η/ και πολύ το κουτσομπολιό των ηθικοφανών που πλαταγιάζουν τη γλώσσα τους, όταν πληροφορούνται κάτι που πολλάκις οι ίδιοι λάθρα έχουν κάνει.