Aldous Huxley: Οι ψευδο-δημοκρατίες του καιρού μας

[ ARTI news / Κόσμος / 07.01.19 ]

Ο Aldous Huxley δημοσίευσε το προφητικό μυθιστόρημά του "Ο γενναίος νέος κόσμος" το 1932. Είκοσι έξι χρόνια αργότερα, το 1958, ο συγγραφέας επεσήμανε στο δοκίμιό του «Επιστροφή στον καλύτερο κόσμο» πώς οι προβλέψεις του είχαν ήδη εισέλθει στα ήθη και στους τρόπους, ακόμη πιο γρήγορα από ό, τι το είχε σκεφτεί.
«Η τέλεια δικτατορία είναι μια δικτατορία που έχει την εμφάνιση της δημοκρατίας, μια φυλακή χωρίς τοίχους που οι κρατούμενοι δεν θα ονειρεύονται την απόδραση, ένα σύστημα δουλείας, όπου, χάρη στην κατανάλωση και την διασκέδαση, οι σκλάβοι θα λατρεύουν τη σκλαβιά τους.»
Όποιος δεν έχει ακόμη αναγνωρίσει τις ψευδο-δημοκρατίες μας σε αυτές τις γραμμές θα πρέπει να διαβάσει την ακόλουθη περιγραφή:
«Υπό την πίεση του υπερπληθυσμού, που επιταχύνετε, και της αύξουσας υπερ-οργάνωσης καθώς και με τη βοήθεια των πιο αποτελεσματικών μεθόδων χειραγώγησης των μυαλών, οι δημοκρατίες θα αλλάξουν.  Οι παλιοί γραφικοί θεσμοί -εκλογές, κοινοβούλια, τα ανώτατα δικαστήρια, και τα υπόλοιπα- θα παραμείνουν, αλλά η βασική ουσία τους θα είναι ένα νέο είδος μη-βίαιου ολοκληρωτισμού. Όλα τα παραδοσιακά ονόματα, όλα τα συνθήματα θα παραμείνουν ακριβώς όπως τον παλιό καιρό. Η δημοκρατία και η ελευθερία θα είναι τα θέματα όλων των ραδιοφωνικών σταθμών και όλων των κύριων άρθρων των εφημερίδων. Εν τω μεταξύ, η κυβερνώσα ολιγαρχία και η υψηλής εξειδίκευσης ελίτ των στρατιωτών, των αστυνομικών, των παραγωγών σκέψης και πνευματικής χειραγώγησης θα οδηγεί τους πάντες και τα πάντα, όπως οι ίδιοι κρίνουν σκόπιμο.»
Πρέπει κάποιος να έχει το μυαλό του μέσα στο χλωροφόρμιο της mainstream προπαγάνδας για να εξακολουθεί να μιλά για δυτική δημοκρατία σε χώρες όπου οι υποψήφιοι που παρουσιάζονται ενώπιον των ψηφοφόρων έχουν προηγουμένως επιλεγεί και χρισθεί από την οικονομική ολιγαρχία (η οποία χρηματοδοτεί τα κόμματά τους και τις προεκλογικές εκστρατείες), από τα ινστιτούτα δημοσκόπησης (που επιβάλλουν ή καταστρέφουν τις εικόνες τους, σύμφωνα με κριτήρια που καθορίζονται από την άρχουσα τάξη) και από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης (τα οποία καθορίζουν τη θέση που θα τους παράσχουν για να προβάλλουν το πρόγραμμά τους).