3. Αφιέρωμα «Μάης του 68»

[ ARti news / Ελλάδα / 30.04.18 ]

 

Οι ποιητές τον Μάη

 Πάνω που τέλειωνε

ο καπνός και το ουίσκι

και ξύπναγε δειλά-

δειλά η ανησυχία

την πόρτα χτύπησε

ένας ανήλικος θεός

 

Κρατούσε ένα δοχείο

με τις στάχτες του, που

κάπνιζαν ακόμα

 

Το σπίτι γέμισε

καπνούς και δακρυγόνα

και κάπως έτσι, περνούν

οι μήνες και τα χρόνια

 

και αλλάζουνε πουκάμισα

τα φίδια

και πέφτουνε σε νάρκη

οι σκορπιοί

 

αφού δεν άφησαν, λωτούς

οι λωτοφάγοι

και ο Μάης

κανέναν – ποιητή.

                                 Βαγγέλης Αλεξόπουλος,  ανέκδοτο ποίημα

 

 

Μétro, boulot, dodo*

Για δες 
πενήντα χρόνια πέρασαν
Κι αν χάσαμε κάτι εμείς οι δυο
είναι από σένα κι από μένα
Μέσα μας σταμάτησαν πια
να φυτρώνουν μαργαρίτες
οι πυρκαγιές εσβήσαν

οι Άνοιξες ακόμα ματώνουν

κι ο Μάης είναι εδώ και 

περιμένειαπόκριση

στον μονότονο ήχο του μετρό

"Μétro, boulot, dodo"

"Μétro, boulot, dodo"

"Μétro, boulot, dodo"

                                                                      Πηνελόπη Ανδρεάδη

* "Μétro, boulot, dodo" σύνθημα του Μάη του ΄68, για την μονότονη επανάληψη της καθημερινότητας

 

 Ουτοπίες

Μια πόλη προτείνει τρόπους

Έχει νέους έτοιμους για επανάσταση

Ανατινάζουν τις αγωνίες τους

Παλεύουν  κάθε αδιαφορία

Κι έτσι εμείς μπορούμε να κάνουμε γιορτές

Στους δρόμους που άνοιξε η εξέγερση

Εξυπηρετούμε τις ανάγκες μας

Σκεπτόμενοι τον διπλανό

Μάθαμε να συζητάμε με φαντασία

Και οι διάσημοι αστέρες

Μοιάζουν πειράματα για ώρες ανίας

Η ευτέλεια μετοίκησε

Όπου να ’ναι  θ’ ακουστεί μια ιαχή

Και η φωνή που θα ‘ρθει ξέρει να μιλά

 

«Αλλά  τα βράδια τι όμορφα που μυρίζει η γη

Δως μου το χέρι σου»

                                                                              Μαρία Κουλούρη, Αδημοσίευτο

 

 ΑΦΙΣΑ

Αχ να ’μουν στο Μάη του ’68!

Εκείνο το κορίτσι θα ’θελα να είμαι 

που φιλάς με πάθος 
κρατώντας την κόκκινη σημαία 
στην αφίσα που είχα
στο μέσα φύλλο της ντουλάπας μου

τότε που ήξερα

μόνο της εφηβείας την επανάσταση
στο λεξικό αναζητούσα τη λέξη: "ουτοπία"

Δεν κατάφερα 

τη "φαντασία στην εξουσία" να χωρέσω

κι η αφίσα από καιρό
έχει ανακυκλωθεί

Μα  στην παλιά ντουλάπα 

υπάρχει ακόμη
ένα τετράγωνο κομμάτι 
τ' ουρανού μου

                                                     Ελένη Κοφτερού, από τη συλλογή «ΣΤΟ ΛΑΜΔΑ ΤΩΝ ΧΕΛΙΔΟΝΙΩΝ,

                                                                                                    ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ, 2014

 

Λαξευτής της πέτρας

Αηδόνι του Μάη

εσύ που κράτησες τα νύχια σου στο σύρμα

κι έγειρες τον λεπτό λαιμό σου

με την κομψότητα αθώου στίχου

κάρφωσε τις μπίλιες των ματιών

στις ράγες του μυαλού μου

και το τραίνο που με ταχύτητα σιμώνει

στην άκρη του γκρεμνού

κάνε το να φτερώσει

 

εσύ

που τα πούπουλα που σου’ δωσε ο ύπνος

τα δώρισες στο κύμα

 

γίνε ο μόνος λαξευτής

της πέτρας

που βαραίνει στο στήθος της γης

                                                                                     Ειρήνη Παραδεισανού