Τριακόσια εβδομήντα τέσσερα

[ Σπύρος Σιάτρας / Ελλάδα / 08.06.17 ]

Δώδεκα βήματα προς τον Βορά

Επτά προς Ανατολή

Εικοσιδύο πλακάκια Βοράς-Νότος

Δεκαεπτά Ανατολή –Δύση

Σύνολο· τριακόσια εβδομήντα τέσσερα πλακάκια

Όροφος δεύτερος

Ώρα ενάτη πρωινή

Εννέα από τα δέκα θρανία παρόντες

Το δέκατο απών

Τα τετράδια έχουν μοιραστεί, τα στοιχεία έχουν ταυτοποιηθεί, τα κινητά έχουν παραδοθεί

Τα μάτια έχουν ανοίξει διάπλατα στα θέματα

Κι αρχίζει εκείνη η απαίσια νεκρική σιγή των δεκαοχτάχρονων, εκείνη που ξερνάει άγχος και συναισθηματικούς εγκλωβισμούς, ανελέητους διαχωρισμούς σε επιτυχόντες και μη

Κοιτάζω τα μάτια τους

Κάποια ξάγρυπνα, κάποια πελαγωμένα, κάποια φοβισμένα, κάποια εντελώς αλλού

Λέω κανένα ανέκδοτο για να χαλαρώσουν λίγο

Γελάνε με την καρδιά τους

Τους εξηγείς πως δεν είστε οι μπαμπούλες βάρδιας, αλλά για να βοηθήσετε τα παιδιά που γράφουν στην Άρτα, στην Νάξο, στο Πολύκαστρο, στο Μουζάκι να έχουν τις ίδιες ευκαιρίες με αυτά

Καταλαβαίνουν τι εννοείς, αλλά λίγο τους νοιάζει τέτοια ώρα

Να τελειώσει αυτή η δοκιμασία θέλουν

Το βλέπεις στα μάτια τους

Που μετράνε τα πλακάκια

Φωτίζεται το πρόσωπό τους κάποιες στιγμές και ξεκινούν να γράφουν στο χαρτί μανιασμένα

Κάποιες άλλες όμως, ξαναρχίζουν θολωμένα το μέτρημα στα πλακάκια

Κρατιέμαι με ζόρι να μην τους φωνάξω πως τα έχω ήδη μετρήσει

Τριακόσια εβδομήντα τέσσερα είναι τα ξεφτιλισμένα

Σηκώστε πάνω το βλέμμα, εκεί που του πρέπει

Κλείστε τα όλα και πάμε για μπύρες

Κι ας μην τα ξέρω τα παιδιά

Δικά μου είναι όλα άλλωστε

Ο ρόλος μου όμως δεν το επιτρέπει

Το βουλώνω και χαμογελώ συγκαταβατικά

Και ξαναπαίρνω τον δρόμο Βοράς-Νότος

Ο εγκλωβισμός των συνθηκών σε μια αίθουσα

Στο παλικαράκι στο τελευταίο θρανίο, δίνω και μια πατρική σφαλιαρίτσα στον ώμο, όταν με ρωτάει αν βαθμολογούνται οι μουτζούρες στα Μαθηματικά

Στην ζωή του λέω βαραίνουν οι μουτζούρες, στις Πανελλαδικές το αποτέλεσμα

Άδικο ή όχι, παίζουμε όλοι με σημαδεμένη τράπουλα

Χαμογελάει ανακουφισμένος

Έφυγε τελευταίος

Καλά πήγε μας είπε παραδίδοντας το γραπτό στις 12 ακριβώς

Μακάρι

Και γι’ αυτόν και για τους άλλους

Για να μην έχω ενοχές που μέτρησα τα πλακάκια τους

… και για την σφαλιαρίτσα…