Το σάπιο σαπίζει τα πάντα

[ ARti news / Ελλάδα / 10.05.18 ]

 Ξεκίνησαν ως αντιεξουσιαστές. Και να τώρα ανταλλάσσουν αβρότητες και χαριεντίζονται με όλη την αποφορά των «πάνω», με αυτούς που ο Τρούμαν Καπότε είχε χαρακτηρίσει «κογιότ του κεφαλαίου». Τι είναι, άραγε, αυτό που δημιουργεί τη μετάλλαξη; Τα σημεία και τα σύμβολα της εξουσίας: Αυτοκίνητα, σωφέρ, σωματοφύλακες, κλάκα οπαδών, κολάκων και σφογγοκωλάριων, υποδοχές, εμβλήματα κ.ά., είναι αυτά που παγιδεύουν. Τα σύμβολα επιβάλλονται και εξουσιάζουν τον «αντι-εξουσιαστή», προσαρμόζοντάς τον στο πρωτόκολλο της εξουσίας των «από πάνω». Γιατί ο πολιτικός ως εξουσιαστής δεν αναγνωρίζεται χωρίς τα σύμβολα. Αυτά, όμως, τελικά τον καθορίζουν, γίνονται οι αλυσίδες του.

Υπάρχει, άραγε, μια άλλη στάση για τους πολιτικούς εκφραστές των «κάτω», για τους αριστερούς, ώστε να μην μεταλλαχθούν όντας στην εξουσία; Όπως έλεγε ο «παλιός αντιεξουσιαστής»: «Πρέπει να αναθεωρήσουμε την μεταφυσική μας αλαζονεία που δεν φέρνει στον κόσμο καμία ζεστασιά, πρέπει να μάθουμε να δουλεύουμε μέρα-νύκτα για να καταφέρουμε να ζήσουμε μαζί με τους ανθρώπους σαν άνθρωποι, να γίνουμε ελεύθεροι και να κάνουμε και τους άλλους ελεύθερους, πρέπει – επιμένω πάντα σε αυτό το σημείο – να κυριεύσουμε την εποχή με τις ιδέες μας. Ο ρόλος του στοχαστή και του ποιητή (σ.σ. δηλαδή της πνευματικής εξουσίας) είναι να προσβλέπει στο μέλλον και να οικοδομήσει ένα καινούργιο κόσμο ελευθερίας και ομορφιάς μέσα σ’ αυτό το χάος της παρακμής και της σαπίλας που μας περιβάλει». Για να συμβεί, όμως, αυτό, θα πρέπει οι ηγέτες των "κάτω" να δεθούν στο κατάρτι και οι σύντροφοί τους να βουλώσουν τα αυτιά για να μην ακούν το τραγούδι των σειρήνων της εξουσίας.

Συγχρόνως, θα πρέπει να επιβάλλουν το δικό τους «τραγούδι», ένα σύστημα νέων ηθών που καθορίζει τη ζωή και τη σκέψη των μελών του μεταρρυθμιστικού πολιτικού πυρήνα και που έρχεται να απαντήσει στη σήψη της κυρίαρχης κουλτούρας, συνιστώντας ένα εναλλακτικό και συνάμα γοητευτικό σύστημα νέων αξιών και κανόνων… αλλιώς το σάπιο θα σαπίσει τα πάντα...