Το κέρασμα

[ Θεολόγος Σερέτης / Ελλάδα / 29.02.20 ]

Η αρχή έγινε  με μια μπάλα ποδοσφαίρου που η τύχη της αγνοήθηκε την τελευταία ώρα. Κρύος ιδρώτας έλουσε τον υπεύθυνο μαθητή. Την αναζητήσαμε στο προαύλιο, μέσα στα χόρτα περιμετρικά της αυλής, κάτω από τις σκάλες, στις πυλωτές των πλησιέστερων πολυκατοικιών. Κανείς δεν πήρε χαμπάρι πότε εξαφανίστηκε. Αποτέλεσμα ουδέν. Κατέφυγα στην λύση του κεράσματος. Μια τυρόπιτα από το κυλικείο σε όποιον τη βρει. Το επόμενο πρωί εμφανίσθηκε ο τυχερός. Προφανώς την αναζητούσε όλο το απόγευμα. Περιχαρής με την μπάλα στην αγκαλιά. Ο λόγος-λόγος, το κέρασμα, κέρασμα. Ήταν σαν να έτρωγα κι εγώ καθώς τον έβλεπα να καταβροχθίζει λαίμαργα την αχνιστή τυρόπιτα στο μεγάλο διάλειμμα. Φαντάζομαι ότι ήταν ακόμα πιο νόστιμη καθώς τον κοιτούσαν με ζήλεια οι υπόλοιποι. Αυτό ήταν. Από τότε συνέχεια χάνονται μπάλες. Μπάλες που επιδέξια κρύβονται στα παρτέρια της αυλής, στους κάδους των σκουπιδιών κι διεκδικούν πεισματικά το κέρασμα τους.