Σκότωσε την κόρη του γιατί ερωτεύθηκε Αφγανό

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / Ελλάδα / 03.01.19 ]

Σκότωσε την κόρη του με χέρια που κινούσε ένα απίστευτο μίσος. Γιατί, λέει, είχε ερωτική σχέση με έναν ξένο, μ’ έναν Αφγανό. Ποιος αλήθεια θρέφει αυτή την αγριότητα; Ποιες θεσμικές βρύσες ποτίζουν αυτόν τον ρατσισμό που μετατρέπει τις ψυχές σε μηχανές που ξερνούν θάνατο; Οι ερωτήσεις είναι ρητορικές. Ο ρατσισμός και ο φασισμός δεν είναι πλέον μόνο πολιτικός είναι και κοινωνικός. Έχουν διαποτίσει τις οικογένειες, τις σχέσεις, τις συναναστροφές. Στην Κέρκυρα ο έρωτας για έναν ξένο τιμωρήθηκε με θάνατο, στον Πειραιά ένα σκούντημα απαντήθηκε με δυο σφαίρες στην καρδιά.

Κάποιοι θεωρούν ότι εδώ είχαμε πάλι μια «γυναικοκτονία». Θα πω ότι εν προκειμένω είχαμε έμφυλη βία, αλλά και μία άλλη αντίληψη για τον ίδιο τον έρωτα.

Στο Εγκώμιο του έρωτα ο Μπαντιού επισημαίνει ότι ο έρωτας απειλείται από τη φιλελεύθερη (συντηρητική) λογική της εμπορευματοποίησης και του μηδενικού ρίσκου, από μια λογική που θεωρεί ως κινητήρια δύναμη της ζωής το ατομικό συμφέρον, τη διαφορά και όχι την ταυτότητα. Όμως από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα έχει δειχθεί ότι στον έρωτα δεν υπάρχουν ταξικοί ή φυλετικοί εχθροί, δεν υπάρχουν ατομικά ή εμπορικά συμφέροντα. Αυτή είναι η προοδευτική αντίληψη.

Γιατί ο πραγματικός έρωτας είναι η δυνατότητα του συλλογικού να συμπεριλάβει ολόκληρο τον κόσμο, υπερβαίνοντας κάθε  διαφορά και να σκεφτεί πως δεν υπάρχει ένας μόνο κόσμος.