Πρόσφυγας θανάτων

[ Γιάννα Κουκά / Κόσμος / 28.04.18 ]

Έχω αγριέψει.
Με τόσο θάνατο λαών.
Συρία.
Παλαιστίνη.
Κι αλλού κάπου στον κόσμο. Ίσως εκεί, που πια δε μιλάμε. Αφρική.
Αναρωτιέμαι πόσες βόμβες και σφαίρες και λιμούς πάνω στους λαούς ο άνθρωπος, ο θεατής αντέχει; Και δε λυγάει εννοώ και δε σωπαίνει, χρόνο να βρει λυγμό ν' αφήσει. Έτσι απλά, να σκύψει το κεφάλι, για τα δράματα των άλλων.
Στο σώμα μου μια βόμβα κατοικεί πάνε οκτώ χρόνια, μια σφαίρα ελεύθερου σκοπευτή έχει σφηνώσει εδώ και πέντε Παρασκευές και πάντα μια μύγα κολλημένη έχω στα τσίνορα. Όσο κι αν το προσπάθησα, μακριά μου να τη διώξω, είναι βράδια που ενοχλητικά γυρνά και μου χαλά τον ύπνο.
Θαρρώ πως χρόνο-χρόνο, πρόσφυγας έγινα. Ένας καλοδουλεμένος πρόσφυγας θανάτων.

Θυμάμαι. Είχα μια ψυχή. Τώρα, προσφυγική. Ναυαγισμένη. Από μια πορεία επιστροφής γυρίζει πάντα πεθαμένη.

[Ο αριθμός των Παλαιστινίων που έχουν σκοτωθεί από την έναρξη των κινητοποιήσεων διαμαρτυρίας την 30η Μαρτίου, ανέρχεται σε 44.Οι τελευταίοι τρεις στις 27/4.]