Πομπηίες

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / Ελλάδα / 03.11.18 ]

Αναρωτιέμαι αν συνειδητοποίησαν τι ακριβώς συνέβαινε, αν σχεδίαζαν να λάβουν κάποια μέτρα προστασίας ή αν επιχείρησαν έστω και στο τέλος οποιαδήποτε προσπάθεια για να σωθούν. Λέω για τις τελευταίες ώρες της Πομπηίας, που για κάποιον περίεργο λόγο έρχονται το τελευταίο διάστημα ολοένα και συχνότερα στο μυαλό μου. Απ’ όσο βέβαια γνωρίζω η αρχαιολογική έρευνα έχει αποφανθεί γύρω από το θέμα: η θέση, οι δραστηριότητες και η στάση των πιο πολλών από τα μουμιοποιημένα πτώματα μαρτυρούν ότι δεν αντιλήφθηκαν το παραμικρό, που πάει να πει ότι δεν στάθηκαν ικανοί να ερμηνεύσουν σωστά τους υπόγειους κραδασμούς που ταρακουνούσανε τα σπίτια τους, το σύννεφο στάχτης που κάλυπτε όλη την περιοχή τους και την απότομη άνοδο της θερμοκρασίας που έκανε τα νερά της γειτονικής θάλασσας να βράζουν. Οπότε μπορώ να υποθέσω την ανυποψίαστη εξέλιξη των πραγμάτων: τα κοριτσόπουλα κοιτιούνταν στους καθρέφτες, τα αγόρια έπαιζαν κυνηγητό στους δρόμους, οι άντρες σχολίαζαν την τρέχουσα επικαιρότητα στην πλατεία και οι κυρίες τους ξεσκόνιζαν το σκρίνιο με τα πιατικά, ενώ από την ανοιχτή τηλεόραση του σαλονιού ο χαμογελαστός παρουσιαστής του μετεωρολογικού δελτίου προέβλεπε ότι ο αυριανός καιρός θα είναι ξανά αίθριος και ότι θα συνεχιστούν οι υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες.