Ποιοι είναι τα «κίτρινα γιλέκα»;

[ ARTI news / Κόσμος / 02.12.18 ]

Το Παρίσι φλέγεται από τα "Κίτρινα γιλέκα". Αλλά ποιοι είναι τα "Κίτρινα γιλέκα"; Τι κρύβεται πίσω από το "απολιτίκ"; Γενικευμένη σύγχυση και αμηχανία. Ο φιλόσοφος Jean-Claude Michéa δημοσίευσε στο site «Οι φίλοι του Bartleby» μια επιστολή σχετικά με τα «κίτρινα γιλέκα». Υποστηρίζει ότι βλέπει σε αυτό το κίνημα την εξέγερση "των κάτω" και ανιχνεύει "ένα επαναστατικό κίνημα" λέγοντας ότι "αυτή η οργή που υποστηρίζεται από το 75% του πληθυσμού δεν θα εξατμιστεί για μία ακόμη φορά".

Το κίνημα των «κίτρινο γιλέκων» είναι, κατά κάποιο τρόπο, το ακριβώς αντίθετο του «Night Stand» (οι ολονυχτίες στην πλατεία της Βαστίλης), που κατηύθυνε την πολιτική προσοχή στην μόνη δύναμη (αν και κρίσιμη) της Wall Street και το περίφημο «1%». Η κίνηση του Night Stand αντλούσε τη δυναμική της από τους νέους της μεσαίας αλλά και της αστικής τάξης, οι οποίοι, από την εποχή του Μιτεράν, ήταν η κεντρική δεξαμενή από την οποία αντλούσε τα στελέχη της η αριστερά. «Στα κίτρινα γιλέκα» αντίθετα, είναι οι «κάτω», είναι πρωτίστως οι κάτοικοι της περιφέρειας που εξεγείρονται, με μία επαναστατική συνείδηση ​που αρνείται να επιλέξει τους εκμεταλλευτές ανάμεσα σε  αριστερούς και δεξιούς (σ.σ. σ' αυτό έγκειται ο χαρακτηρισμός του απολιτίκ. Αλλά αυτή η στάση απαντάται συνήθως στην ακροδεξιά. Οι ψυχραιμότεροι, όμως, λένε "ας μη βιαστούμε").

Το πραγματικό πρόβλημα είναι η συστηματική εφαρμογή, εδώ και 40 χρόνια, του φιλελεύθερου προγράμματος από τις διαδοχικές κυβερνήσεις της σοσιαλδημοκρατικής αριστεράς και της δεξιάς, που μετέτρεψε σταδιακά την ύπαιθρο σε μια έρημο, χωρίς εμπορικά, ενώ η πρώτη εταιρεία που εξακολουθεί να είναι σε θέση να τους προσφέρει μία εργασία χαμηλού μισθού βρίσκεται δεκάδες χιλιόμετρα μακριά. Κι ενώ υπάρχουν "προαστιακά σχέδια" (για τις μεγάλες πόλεις), δεν υπάρχουν σχέδια για την ύπαιθρο, για μικρά χωριά και κοινότητες, όπου ζει η πλειοψηφία του γαλλικού πληθυσμού.

Να γιατί εδώ η αύξηση των καυσίμων είναι ζωτικής σημασίας, καθώς το μεταχειρισμένο πετρελαιοκίνητο αυτοκίνητο (το οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσπαθεί ήδη να απομακρύνει με τη συνεχή επινόηση νέων προτύπων "τεχνικού ελέγχου", κατά δήθεν της ρύπανσης) αντιπροσωπεύει για τους ανθρώπους αυτούς τη μόνη ευκαιρία επιβίωσης, δηλαδή το να έχουν σπίτι, μία δουλειά και τη δυνατότητα να ανεφοδιάσουν με τρόφιμα και άλλα αναγκαία τις οικογένειές τους.

Μέσα σε λίγες μόλις εβδομάδες το κίνημα κατάφερε να κατεβάσει στους δρόμους εκατοντάδες χιλιάδες Γάλλους που διαμαρτύρονται για τις υψηλές τιμές της βενζίνης και του ντίζελ. Χωρίς επίσημους εκπροσώπους, όπως συνδικάτα ή κόμματα, το κίνημα αποτελεί μια ιδιαίτερη πρόκληση για τις αρχές αφού είναι ουσιαστικά απρόβλεπτο. Σχεδόν καμία διαδήλωση δεν είχε δηλωθεί προηγουμένως στις αρμόδιες αρχές, με αποτέλεσμα να μην γνωρίζουν πόσοι και πού θα διαδηλώσουν.

Ποιοι είναι λοιπόν τα «κίτρινα γιλέκα»; "Είναι οι χαμένοι της παγκοσμιοποίησης", λέει ο Michea. 

Τα «κίτρινα γιλέκα» εκφράζουν τους κατοίκους της περιφέρειας όλων των αναπτυγμένων χωρών, καθώς οι ευκατάστατες αστικές ελίτ επιδιώκουν να επιβάλουν την ατζέντα τους κυρίως σε ό,τι αφορά στην κλιματική αλλαγή (νέες πηγές ενέργειας), στην μεγάλη πλειονότητα του πληθυσμού που αγωνίζεται να επιβιώσει, γράφουν οι αναλυτές, προσπαθώντας να εξηγήσουν την εξέγερση. Σε ένα άρθρο με τίτλο "Ο κόσμος είναι κίτρινος", γραμμένο από το Παρίσι, ο Guy Taillefer του περιοδικού de Montréal αναφέρει: Η Γαλλία απέχει πολύ από το να είναι μια φτωχή χώρα, ή το επίκεντρο της κοινωνικής αδικίας, δεδομένου του πολύ προηγμένου συστήματος της ανακατανομής του πλούτου που διαθέτει. Έτσι, η αγανάκτηση που δείχνουν οι Γάλλοι μέσω της αυθόρμητης κίνησης των "κίτρινων γιλέκων" ενάντια στην αύξηση των φόρων στη βενζίνη και στο ντίζελ για οικολογικούς σκοπούς είναι ακόμη πιο αποκαλυπτική. Και καταδεικνύει ότι οι ρίζες της εξέγερσης είναι πολλαπλές. Είναι οι ίδιες που οι γάλλοι μοιράζονται με τις κοινωνίες σε όλο τον κόσμο, στο Βορρά και στο Νότο, και αφορούν τις αντιφατικές προκλήσεις και την ανασφάλεια που προκαλεί το μέλλον: υπερθέρμανση του πλανήτη, απορρύπανση των μεγάλων πόλεων, επισφαλής εργασία, απώλεια της αξιοπιστίας των φιλελεύθερων δημοκρατιών λόγω σκανδάλων και θέσπισης σκανδαλωδών ανισοτήτων…

Αλλά ποια είναι η προοπτική των "Κίτρινων γιλέκων"; Πόσο μπορεί να διαρκέσει το αυθόρμητο κίνημά τους; 

Κάποιοι μιλούν για επανάσταση. Μεγάλη κουβέντα. Βέβαια, η ιστορία μας έχει δείξει ότι τα μεγάλα επαναστατικά ξεσπάσματα γινόταν πάντα στη Γαλλία. Κανείς δεν ξέρει. Η ζωή θα δείξει...