Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Χωρίς σκουλαρίκι στη μύτη

Σκουλαρίκι στη μύτη, Αρχοντούλα Διαβάτη, εκδ. Νησίδες, 2015, σελ.78 Να επαναλάβω και εγώ με τη σειρά μου το χιλιοειπωμένο για την [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 07.04.16 ]

Πόσα «αλλά» χωράει η συνείδησή σου;

Από τις πιο συνηθισμένες εκδηλώσεις του ρατσισμού, η τρόπον τινά αντιρατσιστική διατύπωση δεν είμαι ρατσιστής [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 27.02.16 ]

Μάριος Χάκκας: «Η δουλειά του μέτρια…»

- Στα θεατρικά του αδυνατώ να υπεισέλθω, το δε Όμορφο καλοκαίρι παρ’ όλες τις ποιητικές προσδοκίες της Μυρτώς έμεινε [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 29.01.16 ]

Το παζλ της κοντινής μας ανατολής

Ποιοι είναι οι σχεδιασμοί των ΗΠΑ για τη Μέση Ανατολή τώρα που το ενδιαφέρον της υπερδύναμης φαίνεται να γέρνει [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 07.01.16 ]

Χριστούγεννα σαν Δεκαπενταύγουστος

- Θέλω να μου πεις ένα ωραίο παραμυθάκι, μπαμπά, για να κοιμηθώ γλυκά γλυκά. Να, όπως τα παραμύθια που μου λέει κι η μαμά μου. Τη [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 19.12.15 ]

Ανάξια πλερωμή

Κοντά στις άλλες αντιρρήσεις που ακούγονται για το Πολυτεχνείο υπάρχει και μια αρκετά διαδομένη κριτική που λέει για [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 13.11.15 ]

Η αλληλεγγύη των αποκάτω

Το ίδιο πάντα μήνυμα, σταθερά επαναλαμβανόμενο σε εβδομαδιαία βάση: «Υπενθυμίζουμε τα απαραίτητα είδη: μαγειρεμένο [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 29.10.15 ]

Η περίπτωση του Μιχάλη Πιτένη

Σκέφτομαι την αδιάκοπη εφημερία της γραφής. Που υπό μία άλλη έννοια είναι σαν τη μύγα του Σωκράτη. Μονολογική και [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 22.10.15 ]

Υπεράσπιση της μελαγχολίας

Απ' όσο με θυμάμαι είναι η πρώτη φορά που θα προσέλθω στην κάλπη χωρίς ούτε ένα όραμα ούτε μια ελπίδα ούτε μια πίστη. Λέω λοιπόν ότι [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 02.09.15 ]

Το νόθο παιδί του Καρλομάγνου

Όταν τεράστια κομμάτια πάγου άρχισαν να αποσπώνται από τον βόρειο Πόλο και να προσαράζουν στις βόρειες ακτές της Ευρώπης [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 15.07.15 ]

Στο ίδιο έργο θεατές;

Δεν ξέρω πόσες εγγυήσεις πρέπει ακόμη να δώσουμε στον Σόιμπλε για να κερδίσουμε την χαμένη εμπιστοσύνη του. Δεν ξέρω [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 12.07.15 ]

Το δίλημμα της Κυριακής

Αυτό στο οποίο καλούμαστε να απαντήσουμε στο δημοψήφισμα της Κυριακής είναι ένα απλό ερώτημα σε μορφή διλημματικής [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 03.07.15 ]

Αριθμώ μία προς μία τις μέρες μου

Αριθμώ μία προς μία τις μέρες μου. Όχι σαν τους παλιούς φαντάρους του εικοσιοχτάμηνου ή σαν τους υποψήφιους [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 05.04.15 ]

Η διαστροφή του Εγώ

Μοιάζει με τις επιθέσεις αυτοκτονίας όσων ζώνονται μια βόμβα, για να την απασφαλίσουν στον δημόσιο χώρο που θα τους [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 29.03.15 ]

Τι να πω στα παιδιά με τις μολότοφ;

Σαραντάρης. Περιμένει τη σύνταξη της μάνας του, για να πληρώσει τα χρωστούμενα στο ψιλικατζίδικο. Που κάθε μήνα [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 10.03.15 ]

Ο πένθιμος ήχος της σιωπής

Θυμάμαι ένα κείμενο του Γιώργου Χ. Παπασωτηρίου, στην  αρχή ακόμα της κρίσης (12.12.2010). Που έλεγε για τους διανοούμενους, [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 04.03.15 ]

Γυμνή αλήθεια

Διαβάζω ξανά και ξανά τον Πεισίστρατο του Χειμωνά. Από φωτοτυπημένο αντίγραφο βιβλιοθήκης. Μόνο το κείμενο. Δίχως τα [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 26.02.15 ]

Οι κίνδυνοι ενός πολιτικού αφηγήματος

Αναρωτιέμαι πόσες επιταχύνσεις, πόσα άλματα, πόσα κενά, πόσες επιβραδύνσεις, πόσοι εγκιβωτισμοί και κυρίως πόσοι διάλογοι ή [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 14.02.15 ]

Περί λαϊκισμού

Στρεβλώσεις Μοιάζει με την έννοια του τρομοκράτη. Που είναι επιδεκτική κάθε αυθαίρετης χρήσης - αρκεί να προσαρμόζεται [...]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 07.02.15 ]

< Previous12345678910