Ο Χένρι Θορώ και η «επανάσταση της κοινής λογικής»

[ ARTI news / Κόσμος / 16.03.19 ]

Μίλησε ένας που επαγγέλλεται «αντιπρόεδρος» και κήρυξε την «Επανάσταση της Κοινής Λογικής». Αλλά τι είναι η κοινή λογική; «Η πιο κοινή λογική απ’ όλες είναι η λογική του ανθρώπου που κοιμάται, την οποία εκφράζει με το ροχαλητό του» είπε, εδώ και κάποιους αιώνες, ο Χένρι Θορώ!

«Για τους συχωριανούς μου(σ.σ. δηλαδή για την «κοινή λογική»), έγραφε στο Walden ο Χένρι Θορώ, δεν ήμουν παρά ένας αργόσχολος· αν όμως με είχαν κρίνει τα πουλιά και τα λουλούδια με τα δικά τους μέτρα και σταθμά, δε θα με είχαν βρει κατώτερό τους. Oι ημέρες μου δεν ήταν οι ημέρες της εβδομάδας, δεν έπαιρναν το όνομά τους από παγανιστικές θεότητες, δεν ψιλοκόβονταν σε ώρες, ούτε τις ροκάνιζαν οι χτύποι του ρολογιού. Γιατί ζούσα όπως οι Ινδιάνοι Πούρι, για τους οποίους λένε ότι «για το χθες, το σήμερα και το αύριο δεν έχουν παρά μόνο μία λέξη και τη διαφορά στο νόημα την εκφράζουν δείχνοντας πίσω για το χθες, μπροστά για το αύριο και προς τα πάνω για το σήμερα».

Είναι αλήθεια πως ο άνθρωπος πρέπει να αναζητά τα ενδιαφέροντά του μέσα του. Η ημέρα από τη φύση της είναι πολύ ήρεμη και δεν πρόκειται να τον κακολογήσει για την οκνηρία του. Αυτός ο τρόπος ζωής είχε τουλάχιστον ένα πλεονέκτημα σε σύγκριση με τις ζωές όσων ήταν υποχρεωμένοι να ψάχνουν αλλού για ψυχαγωγία, στις παρέες και στα θέατρα: η ίδια η ζωή μου είχε γίνει η ψυχαγωγία μου και ποτέ δεν έπαυε να μου χαρίζει κι από κάτι καινούργιο. Ήταν ένα θεατρικό έργο με πολλές πράξεις και χωρίς τέλος. Αν ζούσαμε πάντοτε πραγματικά και αν ρυθμίζαμε τις ζωές μας σύμφωνα με τον καλύτερο τρόπο που είχαμε μάθει, ποτέ δε θα υποφέραμε από ανία. Αν ακολουθείς το πνεύμα σου προσεκτικά, δε θα πάψει να σου δείχνει κι από μια νέα προοπτική κάθε ώρα που περνά.»

Αλλά για τους συχωριανούς, για την «κοινή λογική», αυτό είναι οκνηρία, δηλαδή κακό πράγμα. Άρα, η «κοινή λογική» είναι η νομιμοποίηση των κοινωνικών αυτοματισμών, η νομιμοποίηση της ασυνείδητης αντίδρασης με βάση το νόμο της αδράνειας, σε ό,τι διαταράσσει την καθεστηκυία τάξη στο «χωριό» μας.

Γι’ αυτό η «κοινή λογική» δεν είναι «επανάσταση», αλλά «καθήλωση» σ’ αυτό που ήδη υπάρχει.