Ο νέος «εχθρός λαός» είναι οι μετανάστες

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / Ελλάδα / 13.06.18 ]

Στην Άμφισσα κάποιοι χειροκροτούν τον φονιά της μικρής Γιαννούλας. «Δεν έφταιγε ο φονιάς αλλά η μικρή που ήταν τσιγγάνα!», ειρωνεύεται η Δέσποινα. Στον Άγιο Αντώνη στο Περιστέρι, η ταμίας του Μετρό ωρύεται, προτρέποντας τους πελάτες της να χτυπήσουν έναν μετανάστη που ήθελε απλώς να κάνει μια ερώτηση, αλλά οι… «φύλακες» της τάξεως και της «ουράς» του το απαγόρευσαν με σκαιότατο τρόπο. «Σας χέζω όλους τους Έλληνες» φώναξε ο ταπεινωμένος μετανάστης σε έξαλλη κατάσταση. «Βαρέστε τον, τι κάθεστε», κραύγασε η υπάλληλος του Μετρό. «Τι είναι αυτά που λέτε, είστε ρατσίστρια;», την επέπληξα. Δεν απαντά. Είμαι, βέβαιος, ότι "αύριο" θα σείει την πλαστική ελληνική σημαία, έμπλεη εθνικιστικού πάθους, στο Σύνταγμα, για το «όνομα που μας έκλεψαν οι άλλοι»!

Τελικά, για όλα φταίει ο Άλλος, ο διπλανός, ο μετανάστης, ο ξένος, ο τούρκος, ο βορειο-μακεδόνας. Ο άλλος είναι η κόλασή μας. Μόνο που έχουμε ανάγκη αυτή την "κόλαση". Γιατί, τελικά, δεν είμαστε Έλληνες κατά αυτοπροσδιορισμό, αλλά ετεροπροσδιοριζόμενοι. Δεν "είμαστε" με θετικό τρόπο, αλλά η ταυτότητά μας για να συσταθεί έχει ανάγκη από έναν ξένο, έναν εχθρό, έναν βάρβαρο.  

Οι μετανάστες είναι ο νέος «εχθρός λαός», ο εχθρός της κοινωνίας, ο εχθρός της δημοκρατίας σύμφωνα με την αντίληψη της αμυντικής δημοκρατίας. Στην τελευταία οι δημοκρατικές ελευθερίες του πολίτη περιορίζονται από την πρακτική των εχθρών της δημοκρατίας. Κάποτε τέτοιος «εχθρός λαός» ήταν η μισή Ελλάδα και πολιτικά η κομμουνιστική αριστερά. Παλαιότερα, τη θέση των σημερινών μεταναστών κατείχαν οι Έλληνες πρόσφυγες. Είναι γνωστό το πογκρόμ του 1916 εναντίον των προσφύγων, που κατέφευγαν στην Ελλάδα για να γλιτώσουν από τη γενοκτονία των Τούρκων, αλλά και εναντίον των Ελλήνων των νέο-απελευθερωμένων περιοχών, όπως η Κρήτη. Η εγχώρια Κου Κλουξ Κλαν της εποχής εκείνης ήταν οι περίφημοι «Επίστρατοι». Οι παρακρατικοί αυτοί εκτέλεσαν μεταξύ 19 και 23 Νοεμβρίου του ίδιου χρόνου 20 πρόσφυγες (μικρασιάτες κυρίως) κοντά στο φθισιατρείο «Σωτηρία» με την δήθεν κατηγορία της κατασκοπείας υπέρ των αγγλογάλλων. Η τότε κυβέρνηση είχε δημιουργήσει στρατόπεδο προσφύγων στη Σούδα κατά το ανάλογο των σημερινών «κέντρων φιλοξενίας μεταναστών». Oι εγκλεισμένοι, που μεταφέρονταν από την Αθήνα, πέθαιναν κατά δεκάδες από διάφορες ασθένειες και πείνα. Αξίζει να σημειωθεί ότι το κεντρικό σύνθημα του συλλαλητηρίου του 1923 στους στύλους του Ολυμπίου Διός ήταν «Φωτιά στους τουρκόσπορους πρόσφυγες» και αφορούσε τους τραγικούς μικρασιάτες. 

Ο ρατσισμός είναι εδώ και βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη. Για όλα φταίνε οι ξένοι! Το σύστημα χρειάζεται έναν αποδιοπομπαίο τράγο για να κρύψει τη χρεοκοπία του. Χθες ήταν οι πρόσφυγες, μετά οι κομμουνιστές, σήμερα οι μετανάστες. 
Μια κοινωνία, η οποία στην πλειονότητά της είναι ρατσιστική και είναι έτοιμη να περάσει στο φασισμό.

Οι μετανάστες ως «νέοι βάρβαροι» γίνονται, τελικά, τα εξιλαστήρια θύματα που θα καλύψουν την ιδεολογική αδυναμία του ολοκληρωτικού, νεοφιλελεύθερου συστήματος να δικαιολογήσει τη φτώχεια και τη δυστυχία.