Μια κραυγή-«Λευτεριά στην Παλαιστίνη»

[ Γιάννα Κουκά / Κόσμος / 14.05.18 ]

Τα αντιπολεμικά μου κείμενα έχουν ορθογραφικά λάθη.

Ρήματα γράφονται με όμικρον, και νι μπαίνουν παντού.

Ένα κόμμα συναντάς συχνά στα αντιπολεμικά μου κείμενα.

Όπου να ’ναι περιφέρεται αυτό.

Άσκοπα αυτό, ανάμεσα στις λέξεις.

Συντακτικά λάθη έχουν τα αντιπολεμικά μου κείμενα.

Δύσκολες λέξεις δεν γεννιούνται.

Λεξικά κλείνω.

Διορθώσεις όχι, όχι δεν κάνω.

Εν βρασμώ ψυχής γράφονται.

Δεύτερη ανάγνωση δεν έχουν.

Όπως-όπως γράφονται αυτά.

Βιαστικά.

Τσαπατσούλικα.

Να προλάβουν μόνο, μόνο να προλάβουν να μιλήσουν για τις παλιές τις τραγωδίες του σήμερα, πριν το νέο αιματοκύλισμα του αύριο φανεί.

Τα αντιπολεμικά μου κείμενα στραγγίζω γιατί στάζουν.

Το αίμα των αμάχων πάνω στα χαρτιά έχουν.  

Τις βρεγμένες μου σελίδες στραγγίζω.

Γάζες τις κάνω κι επιδέσμους.

Για τους Παλαιστίνιους και τους Σύρους.

 [Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το Σάββατο σημειώθηκε επίθεση με 28 νεκρούς, ανάμεσα τους πέντε άμαχοι,  στην πόλη Ιντλιμπ της Συρίας, ενώ την Παρασκευή 11 Μαΐου, στη Λωρίδα της Γάζας, ένας άνδρας ηλικίας 40 ετών προστέθηκε στη λίστα των νεκρών της «Μεγάλης Πορείας Επιστροφής» και 973 Παλαιστίνιοι τραυματίστηκαν από αληθινά πυρά και ρίψη δακρυγόνων, επτά από τους οποίους βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση.]

Τα αντιπολεμικά μου κείμενα γρήγορα-γρήγορα γράφονται, όπως να ’ναι γράφονται κι ανάγκη έχουν μόνο να μιλήσουν για κείνο το αγόρι, το 16 ετών αγόρι, από την Παλαιστίνη το αγόρι, κείνο το αγόρι, το 16, το 16 χρονών  αγόρι, το Παλαιστίνιο αγόρι, που τραυματίστηκε με αληθινά πυρά στα πόδια ενώ προσπαθούσε να σηκώσει την παλαιστινιακή σημαία στο φράκτη των ισραηλινών συνόρων, εκείνο το αγόρι, που η κατάληξη του λέει, γράφεται με ι κι όχι με η, κείνο το αγόρη, το αγόρει, το αγόρυ, το αγόροι, κείνο, κείνο το 16, το 16 χρονών αγόρι που στις πλάτες του τύλιξε, κουβάλησε τούτη την Παρασκευή, μια σημαία, μια σημαία που ελεύθερα, περήφανα ανέμιζε στους ώμους του κι η κατάληξη του γράφτηκε με μια κραυγή για τις πληγές στα πόδια, μια μόνο κραυγή, μια φωνή, πάντα, πάντα μια δυνατή φωνή που ακούστηκε σ’ όλη τη γη «λευτεριά στην Παλαιστίνη».