Μία ιστορία φρικτή

[ ARTI news / Ελλάδα / 23.08.19 ]

Γράφει η Όλγα Στέφου (Fb)

Στο δίπλα δωμάτιο είναι ένα 16χρονο αγοράκι, διασωληνωμένο. Πνίγηκε, έμεινε 10 λεπτά κάτω από το νερό. Δεν έχει σωσμό το μαξούμι.

Δεν είναι Έλληνας, δεν έχει ΑΜΚΑ. Του πήγα φρούτα, το ζώον, το παιδί δεν μπορεί ούτε να καταπιεί. Είδα τη μάνα του, γύρισα να κλάψω πάνω στην δικιά μου.

Το ζώον, του πήγα φρούτα. Και το παιδί δεν ένιωθε ούτε την ίδια του την ψυχούλα.

Το παιδάκι θα πεθάνει. Μέχρι τότε, όμως, παλεύει. Κι η πάλη κοστίζει. Κι ίσως, είναι ελπίδα.

Χωρίς ΑΜΚΑ.

Κι είναι οι γιατροί τώρα, να παίζουν τους διπλωμάτες: Να μιλούν με το προξενείο της χώρας του, κάπως να καλυφθούν τα έξοδα να μην το διώξουν το παιδάκι από την Ελλάδα. Που πνίγηκε στην Ελλάδα...

Γιατί θέλουν να το διώξουν. Που δεν έχει να πληρώσει. Το ίδιο κάνουν και σε έναν πρόσφυγα με υπέρταση. Να τον βρει ανεύρυσμα στον γυρισμό. Το ίδιο και σε έναν επιληπτικό βαλκάνιο.

Κι οι γιατροί να παρακαλούν τους πρόξενους. Κι οι πρόξενοι να κάνουν τους μεταφραστές.

Κι ο Κικίλιας να θέλει έσοδα.

Κι ένα παιδί πεθαίνει από πνιγμό. Χωρίς ΑΜΚΑ

Για όσους έλεγαν για τρομοκρατία προεκλογική, για όσους έσκουζαν για... υπερβολές.

Τα υπόλοιπα αύριο. Αναλυτικά και πολλά. Άλλαξε το νοσοκομείο, παιδιά.

Άλλαξε κι αρχίσαμε να φοβόμαστε το κράτος κι όχι την αρρώστια.

Κι αυτή ήταν μια φρικτή ιστορία.