Η ελληνική κοινωνία γίνεται όλο και πιο συντηρητική

[ ARTI news / Ελλάδα / 11.06.19 ]

Η ελληνική κοινωνία γίνεται όλο και περισσότερο συντηρητική (έρευνα του αμερικανικού Κέντρου Ερευνών Pew).

Σύμφωνα με την έρευνα, το 89% των Ελλήνων θεωρούν «τον πολιτισμό τους ανώτερο των άλλων». Το 76% των Ελλήνων θεωρούν τη χριστιανική πίστη τους στοιχείο της εθνικής τους ταυτότητας και ότι μόνο ως χριστιανοί είναι «αληθινοί Έλληνες». Αναφορικά με την εθνική ταυτότητα, το 74% των Ελλήνων εκτιμούν ότι η καταγωγή εξ αίματος και η εθνική ταυτότητα ταυτίζονται. Δηλαδή η μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων πιστεύει πως δεν μπορεί να είναι Έλληνας όποιος δεν γεννήθηκε στην Ελλάδα από Έλληνες γονείς.

Στην έρευνα οι Έλληνες ήρθαν πρώτοι για τις μεταφυσικές τους ανησυχίες, καθώς το 92% των ερωτηθέντων δήλωσαν πως πιστεύουν στον θεό, ξεπερνώντας ακόμα και τους Ρώσους που πιστεύουν το ίδιο, σε ποσοστό 75%. Το ποσοστό αυτό είναι εξαιρετικά υψηλό για μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα.

Η συνέχεια είναι περισσότερο ενδιαφέρουσα, καθώς μόλις το 31% των Ελλήνων θα αποδέχονταν έναν μουσουλμάνο ως μέλος της οικογένειάς τους και μόνον το 35% έναν Εβραίο.

Η έρευνα καταγράφει και διαπιστώνει. Δεν αναζητεί τα αίτια και τους λόγους της συντηρητικής στροφής. Απλώς αναφέρεται ότι αυτή οφείλεται στην κρίση και τα μνημόνια.

Αλλά γιατί τα μνημόνια ενίσχυσαν τη συντήρηση και όχι την προοδευτική στάση απέναντι στην κρίση; Το έχουμε ξαναπεί. Ο βασικός λόγος είναι ότι η σύγκρουση έχει μετατεθεί σε δευτερογενή ζητήματα όπως η μετανάστευση, η ασφάλεια και η εθνική ταυτότητα, και αποκρύβεται το κεντρικό ζήτημα που είναι η λειτουργία του οικονομικού συστήματος, η οποία δημιουργεί την ανεργία, τις τεράστιες κοινωνικές ανισότητες και την καταστροφή του περιβάλλοντος. Η μετατόπιση αυτή για την σοσιαλδημοκρατική αριστερά ήταν αναγκαστική καθώς προσχώρησε εκούσα άκουσα στην πολιτική της νεοφιλελεύθερης λιτότητας τύπου Σόιμπλε. Έτσι, η ειδοποιός διαφορά της από τη δεξιά και την ακροδεξιά εξαφανίστηκε, ενώ η πολιτική της λιτότητας «νομιμοποιήθηκε» ως μονόδρομος. Σ’ αυτό το πλαίσιο η ριζοσπαστικοποίηση της ακροδεξιάς με την αντικαπιταλιστική και ενίοτε «γκραμσιανή» ρητορική της, την αντιπαγκοσμιοποίηση και τον εθνικισμό(ταυτότητες) κέρδισε έδαφος και εξέφρασε την τυφλή αγανάκτηση των «αναλφάβητων σχετικά με τη Δημοκρατία πολιτών»!

Επίσης, θα πρέπει να δούμε το φασίζον -λιγότερο ή περισσότερο- περιεχόμενο και την ανάλογη λειτουργία των ελλαδικών θεσμών πολιτικής κοινωνικοποίησης, όπως το σχολείο, η Εκκλησία, ο στρατός, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Η Αριστερά πως απαντάει; Αμήχανα. Γιατί παίζει, όπως προείπαμε, στο πεδίο του αντιπάλου. Συγκρούεται για το δευτερεύον(ταυτότητα) και όχι για το πρωτεύον: υπερσυσσώρευση πλούτου, ανεργία, εξαθλίωση. Κι αυτό γιατί ο καπιταλισμός και δη ο κανιβαλικός έχει γίνει αποδεκτός ως μία μορφή οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας που υπήρξε δήθεν από πάντα και θα υπάρχει για πάντα.

Γι’ αυτό νικάει, σήμερα, η δεξιά και η ακροδεξιά.