Εκτελούνται μεταφοραί

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / Ελλάδα / 01.12.18 ]

Μια εταιρία μεταφορών έχω συστήσει εδώ και κάμποσα χρόνια. Παλιά ονειρευόμουν τριαξονικά φορτηγά για να γυρίζω όλο τον κόσμο. Αλλά τώρα πια έχω απομείνει με αυτό το τρίκυκλο όχημα μονάχα. Αρχίζω απ’ τα χαράματα κι ολημερίς γυρνώ στους δρόμους. Φορτώνω μέχρι απάνω στην καρότσα καναπέδες, ντιβάνια, καρέκλες, μεγάλες κούτες με εύθραυστα αντικείμενα, τυλιγμένα χαλιά και σκονισμένες αναμνήσεις. Των φοιτητικών ενοικιάσεων, των μη συναινετικών διαζυγίων και των σιωπηλών εξώσεων εγώ, ο πιο φτηνός μεταφορέας. Παίρνω μετά κι αδειάζω όλη νύχτα ένα προς ένα τα συμπράγκαλα. Όταν ξεθεώνομαι από την κούραση, κάθομαι λιγάκι για να πάρω μια ανάσα. Αξίζει άραγε αυτός ο κόπος; με πιάνει η αμφιβολία. Δυο τρία λεπτά κοιτάω την παλιατσαρία. Τινάζομαι μετά από τη θέση μου και ξαναρχίζω αμέσως το κουβάλημα. Κάποιοι διωγμένοι, άστεγοι κι ονειροπόλοι ψάχνουν εδώ να μείνουν.

Να ένας σοβαρός λόγος, λέω, για να γράφω.