Δημήτρης Χριστόπουλος
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Ο δικός μου νεκρός
Κάθε χειμώνα έναν νεκρό κυοφορώ εντός μου και κάθε καλοκαίρι ο ίδιος νεκρός γεννιέται. Στα καφενεία κάθεται ολημερίς ο [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 30.08.17 ]Ο Φαταούλας
Όταν ήμουνα μικρός είχα έναν κουμπαρά, τον Φαταούλα. Μία πλαστική συσκευή σε σχήμα μήλου. Στο εξωτερικό της είχε ένα κουμπί πάνω [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 24.08.17 ]Αενάως ταξιδεύοντας
Κνησμός. Στην πλάτη και στα χέρια. Πιθανόν από αόρατο νυχτερινό εισβολέα. Στο Δέλτα του Νείλου ολόκληρη αποικία από [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 29.07.17 ]Ο δυο δραχμές
Ο δεν τρώμε με άπλυτα τα χέρια, ο δεν παίρνουμε τίποτα από τα γυμνά χέρια των άλλων, η δεν χαϊδεύουμε πολύ το παιδί μήπως [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 22.07.17 ]Τροχονόμος τ’ ουρανού
Πέρυσι τον χειμώνα γνώρισα μια κοπέλα. Από τότε κάθε μέρα την συναντώ στη διαδρομή για το γραφείο. Στην αρχή σημασία δεν [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 05.07.17 ]Γιάντες
Είδα τη Νίκη πάλι σε όνειρο. Είναι που φταίνε οι απουσίες που πληθαίνουν τελευταία. Είναι που ο κόσμος περνάει πλάι μου [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 28.06.17 ]Τη γενιά μας τη λένε ΔΕΝτροπή
Τις προάλλες κάπου διάβασα πως είμαστε, λέει, η γενιά των άνεργων αντρών, των ντροπιασμένων αντρών, που δεν τολμούν να [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 12.06.17 ]Πρόσκληση σε δείπνο
Ο Μαξ αποκοιμήθηκε με τη «Μεταμόρφωση» στο στήθος του και τους ήχους των Beatles στα αφτιά του. Οι γονείς του από νωρίς είχαν [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 03.06.17 ]Η άγκυρα του ελέους
Με ρωτάς τι συμβολίζει η άγκυρα στο μπράτσο μου, κι αν είμαι ναυτικός. Μ’ ένα καράβι σάλπαρα χρόνια προτού. Μα γρήγορα [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 29.05.17 ]Μίλα μου!
Η μαμά φτιάχνει μελομακάρονα. Φτιάχνει και κουραμπιέδες. Μ’ αρέσει να τρυπώνω στο εργαστήριό της και να χιονίζομαι με [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 26.05.17 ]