Δημήτρης Χριστόπουλος
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Με το βλέμμα στη φυγή...
Τὸν ἕναν τὸν ἔλεγαν Μααμούν. Τὸν ἄλλον, Γεράσιμο. Πάνω στὴν ὀθόνη τοῦ οὐρανοῦ ζωντάνεψε τὶς μνῆμες του μὲ τὴν τρυφερὴ φωνή του. Τοῦ μίλησε γιὰ [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 15.05.18 ]Ο μπιντές
Επέζησα. Σχεδόν μισό αιώνα. Εγώ που από το ’70 χαιρετούσα την πρόοδό σας. Χύνοντας καταρράκτες νερού. Προσφέροντας σε [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 28.03.18 ]Ο χαμένος θησαυρός
Θα καλέσω ένα ασθενοφόρο. Σήμερα κιόλας θα καλέσω ένα ασθενοφόρο. Είμαι αποφασισμένος να το κάνω, το θέμα δεν σηκώνει [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 18.03.18 ]Πουαντερί· μια ανάποδη και μια καλή
Τη γιαγιά μου τη λέγαμε Πηνελόπη. Τη θυμάμαι καθισμένη στην παλιά της πολυθρόνα, με δυο μεταλλικές βελόνες νούμερο τρία [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 07.03.18 ]Εφάπαξ
Θα το έπαιρνε στο τέλος της χρονιάς. Του το είχαν υποσχεθεί. Ο προσωπάρχης του ταμείου από χρόνια γνωστός του. Ήταν [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 02.03.18 ]Κίτρινο σχολικό λεωφορείο
Tα κίτρινα σχολικά λεωφορεία. Από πιτσιρίκο μ’ άρεσαν. Tα κίτρινα σχολικά λεωφορεία. Η πρώτη εικόνα που θυμάμαι ήταν ένα [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 19.02.18 ]Ψυχοσάββατο
Αγγίζει την παύλα ανάμεσα στις δυο χρονολογίες και νιώθει σαν τον άπιστο Θωμά. Δεκαέξι χρονών ήταν που έχασε τον πατέρα [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 11.02.18 ]Πολύτιμο φορτίο
Ταξιδεύαμε. Άγονη γραμμή. Φεύγαμε. Κάναμε εμβόλια αμνησίας και φεύγαμε. Αναβολή δεν σήκωνε. Στεριά να μην πατήσουμε, [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 07.02.18 ]«Πολίτες του κόσμου» ή «στρατιώτες καταφυγίου»;
Ο εθνικιστικές τάσεις στην Ευρώπη είναι αποτέλεσμα μιας τριπλής κρίσης: εθνικής, πολιτικής και οικονομικής. Κατ' αρχάς, [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 04.02.18 ]Πατριώτης ναι, εθνικιστής ποτέ...
Ανάμεσα στην αγάπη για την πατρίδα και στον εθνικισμό υπάρχει η ίδια διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στην ευγένεια της [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 31.01.18 ]Λεωφορείο ο κόσμος
Στο λεωφορείο για την Καισαριανή συνάντησα τον Μάριο Χάκκα. Δεν έχασα ευκαιρία και του ’πιασα κουβέντα. Για ένα [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 27.01.18 ]Από την ερμηνεία στην ηθική
Διαβάζω αυτές τις μέρες το τελευταίο βιβλίο του Δημήτρη Τζιόβα «Η πολιτισμική Ποιητική της ελληνικής Λογοτεχνίας. Από [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 24.01.18 ]Τελετουργικό
Μουσκεμένος μπήκε στο σπίτι. Μαύρος ο ιδρώτας τον φορούσε κατάσαρκα. Ένα χάρτινο κιβώτιο απίθωσε πάνω στο τραπέζι. Η βρύση [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 18.01.18 ]Μια τρύπα στην κάλτσα...
Κάθε ιστορία χρειάζεται, για να γραφεί, μπόλικη δόση περιέργειας. Απλότητα και ειλικρίνεια. Και το σπουδαιότερο, έναν [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 12.01.18 ]Ο χιονάνθρωπος
Με τον πατέρα μου δεν είχε παίξε γέλασε. Παιδιά στο χωριό, το χιόνι αβάσταχτο σκέπαζε τα σπίτια. Ολημερίς κόβαμε κούτσουρα. [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 05.01.18 ]Ο φίλος μου ο Αντρέας
Ας τον πούμε «Αντρέα». Ο Αντρέας, λοιπόν, φίλος και συνάδελφος στο σχολείο, είναι από εκείνους που χωρίς να έχουν ιδιαίτερη [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 28.12.17 ]Επαγγελίες ενός επίδοξου ποιητή
Αυτό που θα γράψω θα έχει αίμα και νεύρο. Θα ’χει φωνή που τους νεκρούς ταράζει. Θα ’χει θύελλα που τα καράβια βουλιάζει. Θα [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 17.12.17 ]Το έλκηθρό μου
Ήταν ωραίο εκείνο το πρωινό. Οι πίστες στο χιονοδρομικό λειτουργούσαν κανονικά. Ένα ζευγάρι Γερμανών με όλη την αναγκαία [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 12.12.17 ]Και το αύριο δεν θα ξαναγίνει χθες
Ο Νίκος τηλεφωνεί στη γυναίκα του. Βάζει τα δυνατά του να της μιλήσει όπως τις άλλες φορές. «Το μεσημέρι μη με περιμένεις [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 29.11.17 ]Δεν μένει εδώ κανείς
Ο πατέρας έπινε ούζα και κονιάκ στου Γκίκα τον καφενέ. Κάθε βράδυ ανελλιπώς. Ξημερώματα ερχόταν σπίτι. Έξι μήνες μετά, ένα πρωινό, [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 19.11.17 ]Περιμένοντας τους στίχους να εξεγερθούν ξανά...
Άλλοι άγαλμα σε λέγανε. Κάποια σε είπε κατευθείαν γυναίκα και με λέξεις μνημείωσε τη μορφή σου, δεκαοχτάχρονο κορίτσι τότε. [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 11.11.17 ]Κανένας καθαρός
(συνέντευξη) Στο σφαγείο πουλάνε ακόμα μπαλτάδες. Γκογκγκογκ! Θα τα γράψεις όλα! Ακούς; Με λένε Άλεν. Γεννήθηκα στη Βοσνία. [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 08.11.17 ]Τώρα σε θέλω
Απόψε που το φεγγάρι σφαγμένο από το τσιγκέλι κρέμεται. Έρημος στους έρημους δρόμους τριγυρνώ. Βρέχει. Ένα πρόσωπο σφαδάζει [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 20.10.17 ]Venceremos
Μ’ αρέσει να πηγαίνω στο γήπεδο με τον αδελφό μου. Τον προηγούμενο μήνα έκλεισε τα είκοσι τρία και τα δύο τελευταία [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 06.10.17 ]Χειμών δριμύς επέρχεται..
Πατέρα, μη φοβάσαι. Όλα καλά θα πάνε. Είμαι εντελώς χαμένος, μα είμαι καλά. Με τα στραβά και τ’ ανάποδά μου. Καλά θα πάμε, δεν μπορεί, [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 01.10.17 ]Αγρυπνίες
Όταν οι άλλοι κοιμούνται, εγώ αγρυπνώ και νεκρούς ανασταίνω. Τότε, στο πιο βαθύ σκοτάδι, έρχονται και με βρίσκουν δυο [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 29.09.17 ]Σαν την Αμέλια Έρχαρτ
Η κίνηση στον δρόμο πυκνώνει. Πίνει από μια κούπα ζεστό καφέ και πιπιλίζει με ικανοποίηση τη ρόγα του δαχτύλου της. Από νωρίς [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 23.09.17 ]Ο σοφέρ
Κάθε μέρα, εδώ και σαράντα χρόνια, την ίδια διαδρομή ακολουθούσε για να πάει στη δουλειά του. Όταν, μάλιστα, προβιβάστηκε στην [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 15.09.17 ]Μαύρο δάκρυ
Black tears One will fall for every good year Rolling down my face Inside I'm dying Outside I'm crying black tears Στα δώδεκα η κόρη μου αποφάσισε να αποχαιρετήσει τις κούκλες της. Ολόκληρες οικογένειες μετοίκησαν στην αποθήκη. [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 07.09.17 ]Βάλε να πιούμε
Οι πρώτες μέρες, λένε, είναι κι οι πιο δύσκολες. Αγριεύεσαι σαν μπαίνεις στο μπάνιο. Ταράζεσαι όταν ανοίγεις την αποθήκη με [...]
[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 02.09.17 ]