Γιάννα Κουκά

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Πόσους να κάνεις λέξεις και συμπόνοια...

Κάποιος ψάχνει σπίτι να φτιάξει μια φωλιά χελιδονιού για έναν άστεγο και κάποιος υπενθυμίζει τους πρόσφυγες στο Λαύριο, [...]

[ Γιάννα Κουκά / 23.02.19 ]

Είναι τόσο μικρή...

Τόσο μικρή. Είναι μόνο εννιά χρονών κι από χθες είναι μόνη της. Είναι τόσο μικρή. Τόσο μικρή.  Έπεσαν όλοι στη θάλασσα όταν η βάρκα τους [...]

[ Γιάννα Κουκά / 14.02.19 ]

Σςςςςς… ο Mohammed κλαίει

Κλείστηκε στο δωμάτιο του, έκατσε κάτω, έσκυψε, έβαλε το κεφαλάκι πάνω στα γόνατά του, θαρρείς πως ήθελε να μην τον δουν, να [...]

[ Γιάννα Κουκά / 08.02.19 ]

Την είδα στο διαδίκτυο

Την είδα στο διαδίκτυο. Να περιφέρεται. Να κοινοποιείται κάπου-κάπου ανάμεσα σε γέλια, πολιτικές και σπουδαιότητες. [...]

[ Γιάννα Κουκά / 01.02.19 ]

Σέλφι...

Δεν είναι η φτώχεια, η ανάγκη για ρουτίνα, καθημερινότητα, συνήθεια και συνέχεια, ακολουθία της εποχής μήτε και τα [...]

[ Γιάννα Κουκά / 24.01.19 ]

Η δική μου Αγία

Έφτασε τα 90 της, η δική μου η Αγία και πέθανε πλήρης ημερών στο νησί της. Δεν την ήξερε ο κόσμος ως τα βαθιά γεράματά της τη δική μου [...]

[ Γιάννα Κουκά / 19.01.19 ]

H γιαγιά των προσφύγων έφυγε

Η Μαρίτσα Μαυραπίδη ήταν η αλληλεγγύη. Όχι, δεν ήταν μόνο μια φωτογραφία. Δεν έτυχε η φωτογραφία, το κλικ. Ήταν εκεί, κοντά τους. [...]

[ Γιάννα Κουκά / 16.01.19 ]

Τετράχρονο προσφυγόπουλο πνίγηκε στα παράλια της Τουρκίας

Να διακόψω μια στιγμή το πρόγραμμα για να πω πως ναυάγιο έγινε ανοιχτά του Κουσάντασι, στα νοτιοδυτικά παράλια της [...]

[ Γιάννα Κουκά / 15.01.19 ]

Θα τον αλλάξουμε τον κόσμο

Πάει καιρός που έχω να γράψω για τους πρόσφυγες. Είναι αν θες που τι, τι άλλο να πω, να πούμε που δεν έχουμε πει; Λίγα άλλαξαν. [...]

[ Γιάννα Κουκά / 04.01.19 ]

Αν οι άνθρωποι...

Αν οι άνθρωποι μόνο μπορούσαν. Αν οι άνθρωποι μόνο μπορούσαν απλά γενναία να ζουν. Αν οι άνθρωποι μπορούσαν να μη [...]

[ Γιάννα Κουκά / 30.12.18 ]

Αγνοούνται...

Τέσσερις μέρες. Τέσσερις μέρες ήταν στη θάλασσα. Έφυγε από τη Συρία. Ξεκίνησε το ταξίδι από τον Λίβανο. Να φτάσει κάπου [...]

[ Γιάννα Κουκά / 29.12.18 ]

Ενός λεπτού σιγή για τους απεγνωσμένους

Σκέφτομαι καμιά φορά αυτές τις μέρες που τα σπίτια γιορτάζουν. Σκέφτομαι τους δυστυχείς. Τους μόνους. Άραγε μια σκέψη εκεί [...]

[ Γιάννα Κουκά / 28.12.18 ]

Είμαι το νούμερο 2212

Είμαι το νούμερο 2212. Οι γονείς μου αλλιώς είχαν σκεφτεί να με ονομάσουν. Κάποιο όνομα συχνό απ' τα μέρη που γεννήθηκα. Άκουσμα [...]

[ Γιάννα Κουκά / 18.12.18 ]

Αν ήμουν...

Αν ήμουν λουλουδάκι θα φύτρωνα στους καταυλισμούς προσφύγων να με μυρίσουν τα παιδιά. Στεφάνια πλουμιστά θα [...]

[ Γιάννα Κουκά / 16.12.18 ]

Έξι του Δεκέμβρη

Έξι. Έξι του Δεκέμβρη. Του ΄08. Εννιά η ώρα. Τζαβέλλα και Μεσολογγίου. Συμβολή. Αλέξης και Νίκος. Κι άλλοι. Κι ένας Κορκονέας. Ο [...]

[ Γιάννα Κουκά / 05.12.18 ]

Μπήκε ο Δεκέμβρης καλό μου...

Μπήκε ο Δεκέμβρης, καλό μου. Τα σπίτια θα στολίσουν στον τόπο που σ' έφερε κείνη βάρκα. Γλίτωσες κι έφτασες. Του πόλεμου του [...]

[ Γιάννα Κουκά / 01.12.18 ]

«Ὄρθιοι καὶ μόνοι μὲς στὴ φοβερὴ ἐρημία τοῦ πλήθους»

Σκέφτομαι ώρες-ώρες πόσες φορές έχουμε αισθανθεί απόγνωση. Και μοναξιά. Κι απελπισία. Τραγωδίες να μας χτυπάνε τις πόρτες, [...]

[ Γιάννα Κουκά / 24.11.18 ]

Φωνάζω, ενός λεπτού σιγή...

Θα ήθελα να ήμουν μια ωραία παραμυθού. Ναι, μια ωραία παραμυθού. Να έγραφα λέει ένα τρανό παραμύθι που τα παιδιά των πολέμων [...]

[ Γιάννα Κουκά / 10.11.18 ]

Προσφυγιά: Το στόμα της οι λυγμοί μου...

Τα πόδια της λυγίζουν. Στο έδαφος κάθεται. Τα μάτια της κλείνει. Το στόμα της λυγμοί. Τα χέρια της ανοίγει. Λες και παρακαλάει. [...]

[ Γιάννα Κουκά / 02.11.18 ]

Εμμονές... για ζωή... για κάθε Άισε, Μοχάμετ, Φατιμά

 Ας μιλήσουμε λίγο για εμμονή. Γιατί μιλάς για τους πρόσφυγες; Ζωή δεν έχεις; Κοίτα τα παιδιά σου, τη δουλειά σου. Κοίτα τον [...]

[ Γιάννα Κουκά / 31.10.18 ]

Το πρόσωπο της Παλαιστίνης

Πόσες αναρτήσεις δεν έγραψε. Πόσα λόγια δεν είπε. Πόσα αρνήθηκε χωρίς να μιλήσει. Κι είναι που όλα τα έγραψε, όλα τα είπε. Με μια μόνο [...]

[ Γιάννα Κουκά / 25.10.18 ]

Τα παιδιά των πολέμων...

Είναι και κάποια παιδιά που γεννήθηκαν απ’ τις μήτρες των πολέμων. Σκυλοπονέσαν οι μανάδες να τα βγάλουν. Δύσκολοι οι [...]

[ Γιάννα Κουκά / 24.10.18 ]

Με τι να τρομάξω ποιο πολύ;

Με τι να τρομάξω πιο πολύ; Που τις έδεσε πισθάγκωνα, τις έβαλε γονατιστές, μαχαίρι στο λαιμό, στο στήθος, στην κοιλιά τους [...]

[ Γιάννα Κουκά / 15.10.18 ]

Ποιοι δεν θέλουν ο Βασίλης Δημάκης να σπουδάσει;

Ας μιλήσουμε λίγο για τον Βασίλη. Τον Βασίλη Δημάκη. Ας μιλήσουμε πάλι για τον Βασίλη.  Ας θυμηθούμε λίγο τον Βασίλη. Ο [...]

[ Γιάννα Κουκά / 08.10.18 ]

Ούρλιαξε, Μάγδα

Κοιτώ και ξανακοιτώ. Τη φωτογραφία της κοιτώ.  Εκείνη που στέκεται όρθια σε μια παρουσίαση. Την παρουσίαση που έκανε το [...]

[ Γιάννα Κουκά / 06.10.18 ]

Ο Νasser Musbih δεν έκανε κοπάνα...

Θρανία που αδειάζουν είναι η Παλαιστίνη.Θέσεις κενές.Και διπλανοί που κλαίνε.Τούτος ο καθημερινός θρήνος 'κει πέρα στον [...]

[ Γιάννα Κουκά / 30.09.18 ]

Ήταν μια φορά ο Ζακ...

Ήταν μια φορά ο Ζακ. Που ήθελε πολύ ελεύθερος να ζήσει. Ν’ ανήκει κάπου. Και ν' αγαπηθεί από το σύνολο. Και πάλεψε ο Ζακ. Γι αυτό [...]

[ Γιάννα Κουκά / 27.09.18 ]

Όχι στην απέλαση του Μοχάμετ Κορέσι

Ακούστε την ιστορία του... Μοχάμετ. Ο Μοχάμετ Αλ Κορέσι είναι πρόσφυγας. Ήρθε από το Ιράκ. Έφυγε από εκεί γιατί η ζωή του βρισκόταν σε [...]

[ Γιάννα Κουκά / 22.09.18 ]

Μάνα...

Μάνα. Μάνα, καλομάνα. Πέντε χρόνια πάνε, μάνα, από ’κείνη τη μέρα που φασίστες έσπρωξαν το μαχαίρι στου γιου σου το σώμα. Πέρασε ο [...]

[ Γιάννα Κουκά / 17.09.18 ]

Ψάχνω κραυγές. Τα ουρλιαχτά μου ψάχνω

Ψάχνω μια λέξη να πω, μια αράδα να γράψω. Πλήκτρα να πατήσω, προτάσεις να βγουν. Σ’ ένα χαρτί, σ’ ένα απλό Α4 χαρτί, μια χαρτοπετσέτα, [...]

[ Γιάννα Κουκά / 14.09.18 ]

< Previous12345Next >