Γιάννα Κουκά

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Το κορίτσι με τα τριαντάφυλλα και το ρατσιστικό παραλήρημα του Θ. Δαβάκη

Η πρώτη φορά που αισθάνθηκα έντονη, έντονη συγκίνηση στη θέα ενός παιδιού, ήταν χρόνια, πολλά χρόνια πριν. Εκεί σ' ένα ουζερί ένα [...]

[ Γιάννα Κουκά / 03.03.18 ]

Βιάσου άνθρωπε...

Καθάρισέ με. Βούτα μια πετσέτα σε νερό. Όποια πετσέτα θες. Μια απλή πετσέτα. Χρωματιστή να ‘ναι καλύτερα. Μη φανεί το αίμα. Μη σου [...]

[ Γιάννα Κουκά / 02.03.18 ]

Πού με πας;

-Πού; Πού με πας πατερούλη; -Στη ζωή. Στη ζωή σε πάω. Εκεί σε πάω. Στη ζωή… μικρή μου, μικρούλα μου… -Πώς; Πώς είναι η ζωή πατερούλη; Δεν [...]

[ Γιάννα Κουκά / 28.02.18 ]

Κάποιος είπε δεν αντέχει να με βλέπει...

Κάποιος είπε δεν αντέχει να με βλέπει. Θλίψη λέει του προκαλώ και πόνο. Δάκρυα λέει έρχονται στα μάτια και βόμβες θαρρεί πως [...]

[ Γιάννα Κουκά / 26.02.18 ]

Με λένε Αλί...

Με λένε Αλί. Μοχάμεντ. Χουσεϊν. Αϋμάν. Αλάν. Αϊλαν. Είμαι Σύρος. Στην ανατολική Γούτα της Συρίας κατοικώ. Ηλικία. Γύρω στα δώδεκα. Κανείς [...]

[ Γιάννα Κουκά / 24.02.18 ]

Τους σκότωσαν γιατί πλησίασαν με... «ύποπτο τρόπο»

Σαλέμ Μοχάμεντ Σαμπάχ. Αμπντουλάχ Αϊμάν Σεικχά. Σαλέμ, Σαλέμ, φώναξε η μάνα. Αμπντουλάχ, Αμπντουλάχ, φώναξε ο πατέρας. Κι όλοι οι [...]

[ Γιάννα Κουκά / 18.02.18 ]

Η κραυγή του παιδιού

Πες μου τι να κάνω; Πες μου τι να κάνω έτσι που με κοιτάς; Πες μου τι να πω και τι να γράψω, πες μου λόγια που θέλεις για σένα [...]

[ Γιάννα Κουκά / 16.02.18 ]

Οι επικίνδυνοι πνίγηκαν...

Άλλο δεν έχουμε ν’ ανησυχούμε. Πνίγηκαν. Με την μάνα μαζί. Ο πατέρας αγνοείται. Αναποδογύρισε η βάρκα. Κακές καιρικές [...]

[ Γιάννα Κουκά / 14.02.18 ]

Δεν φταίω...

Δεν φταίω! φώναξε. Δεν φταίω! Δεν φταίω! Δεν φταίω! Φώναξε μου! Βγάλε μου φωνή. Την πιο δυνατή φωνή σου και πες «δεν φταίω εγώ, δεν [...]

[ Γιάννα Κουκά / 12.02.18 ]

Τι με κοιτάς;

Τι με κοιτάς; Με βομβάρδισαν. Τι με κοιτάς; Όλο με κοιτάς. Με κοιτάς και με κοιτάς! Τι με κοιτάς; Επίδεσμο στο κεφάλι μου [...]

[ Γιάννα Κουκά / 10.02.18 ]

Έξω θα κάνουμε μάθημα σήμερα...

-Καλημέρα παιδάκια μου! -Καλημέρα! -Σήμερα παιδιά… παιδιά… παιδιά μου… έξω θα κάνουμε μάθημα σήμερα. Έξω… Όχι, σήμερα στην τάξη [...]

[ Γιάννα Κουκά / 08.02.18 ]

Στους δρόμους της σιωπής

Να βγω στους δρόμους της σιωπής και να ρωτήσω. Απάντηση μπας και βρω απ’ τους διαβάτες στο γιατί. Γιατί; Γιατί κλαίει το [...]

[ Γιάννα Κουκά / 07.02.18 ]

Θε μου η Γυάρος...

Είχε κουραστεί ν' ακούει για το συλλαλητήριο κι όλοι να την ρωτούν αν θα πάει κι εκείνη να πρέπει να εξηγεί και να εξηγεί και [...]

[ Γιάννα Κουκά / 06.02.18 ]

Ένα άλλο πένθος είχα σκεφτεί

Έτοιμη δεν ήμουν γι αυτό αγαπημένε μου. Ένα άλλο πένθος είχα σκεφτεί. Ένα άλλο. Όπως τα πένθη τα κανονικά. Με δάκρυα και πόνο. [...]

[ Γιάννα Κουκά / 04.02.18 ]

Στην αγκαλιά μου σε κουβαλώ

  Πού να βρω πανί να καθαρίσω, το αίμα από πάνω σου να βγάλω; Πού να βρω χέρια ν' απλώσω, το χέρι σου να φτάσω; Πού να βρω δάχτυλα ν' [...]

[ Γιάννα Κουκά / 03.02.18 ]

Η φρίκη της Αφρίν

Στέκεται εκεί. Μόνο του. Σε μια καρέκλα καθισμένο. Με τα μάτια καλυμμένα. Μη και φανούν τα δάκρυα. Τους συγγενείς του [...]

[ Γιάννα Κουκά / 01.02.18 ]

Να θυμάσαι τ’ όνομά της

Να θυμάσαι τ’ όνομά της. Πάντα τ’ όνομά της να θυμάσαι. Να την θυμάσαι. Όχι για τα μακριά ξανθά μαλλιά της, τα όλο μπούκλες που [...]

[ Γιάννα Κουκά / 31.01.18 ]

Η φρίκη να γίνει αντιπολεμική κραυγή

Τα ’μαθες κι εσύ τα νέα. Tα έμαθες. Δεν το έγραψαν οι Κυριακάτικες εφημερίδες, ούτε το είπαν οι ειδήσεις των οκτώ, μα κάτι μου [...]

[ Γιάννα Κουκά / 29.01.18 ]

Το σύνθημα που πάλι θα ματώσει

Ανεβαίνουν στα μπαλκόνια τους. Και περιφέρονται. Με τα καλά τους τα ρούχα. Τις σημειώσεις τους, τις λέξεις τους να πουν. [...]

[ Γιάννα Κουκά / 26.01.18 ]

Στην Συρία τα παιδιά δεν μπορούν ν’ αναπνεύσουν

Μάσκα του έβαλαν. Μάσκα ν’ αναπνεύσει. Θα έσκαγε σου λέω. Θα έσκαγε. Πάλι χημικά του έριξαν. Πάλι. Να το σκοτώσουν πάλι ήθελαν. Μάσκα [...]

[ Γιάννα Κουκά / 24.01.18 ]

Ένα παιδί να μετράει τ’ άστρα...

«Θέλεις να σου πω γιατί είμαι πάντα θλιμμένη;» μονολόγησε μια μέρα. Κι άρχισε να μιλά χωρίς απάντηση να περιμένει απ’ τον [...]

[ Γιάννα Κουκά / 22.01.18 ]

Ίδια διαδρομή...

Η διαδρομή της ίδια. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη κι όλες τις Τετάρτες και κάθε Σάββατο και Κυριακή. Κι όλους τους σκοτεινούς [...]

[ Γιάννα Κουκά / 19.01.18 ]

Μαρτυρίες προσφύγων

Θα με βίαζαν. Το είπαν πολλές φορές στον πατέρα. Θα με βίαζαν αν δεν παρατούσε την δουλειά του. Θα με βίαζαν το είπαν πολλές [...]

[ Γιάννα Κουκά / 16.01.18 ]

«Να τυλιχτώ στο κορμί σου»

Καθισμένος στην καρέκλα. Με το καφέ του το σακάκι. Το μάλλινο. Με τα μπαλώματα στους αγκώνες. Και το γκρι το παντελόνι με [...]

[ Γιάννα Κουκά / 11.01.18 ]

Ένα ποίημα για την Τάνια, την προσφυγοπούλα

Κάρβουνα ήταν τα μάτια της και πάντα υγρά. Λες και προσπαθούσαν να σβήσουν την φωτιά που πέρασε από πάνω τους. Εκείνη την [...]

[ Γιάννα Κουκά / 08.01.18 ]

Στο υπόγειο καπηλειό...

Σ’ έναν υπόγειο καφενέ, με τρία σκαλοπάτια δρόμο κι ένα σάπιο παράθυρο που έδειχνε το νεκρό στενό, εκεί που έζεχνε βρώμα κι [...]

[ Γιάννα Κουκά / 05.01.18 ]

Βάλε το σωσίβιο...

  Βάλε γρήγορα το σωσίβιο. Γρήγορα, γρήγορα, βιάσου. Βάλε το σωσίβιο, δεν έχουμε χρόνο. Για πού μαμά; για πού; Πάμε στην θάλασσα [...]

[ Γιάννα Κουκά / 03.01.18 ]

Να ήμουν η γροθιά σου Αhed...

H Ahed Tamimi, κατηγορείται και για απειλή της ζωής του στρατιώτη. Για επίθεση και υποκίνηση, για απειλή της ζωής του στρατιώτη...για [...]

[ Γιάννα Κουκά / 02.01.18 ]

< Previous12